ms_route

 

header_oranjeheader_foto3

 

 

Borneo

15 april t/m 8 mei 2005

 

 

 

fotoboek

Foto album

film

Filmalbum

 

 

 

 

Dag 1

 

Om 06:00 uur opstaan, koffie, douchen en naar Utrecht waar Jan ons al op ons staat te wachten om ons naar Schiphol te brengen.

Tegen 09:00 uur zijn we er al, het verkeer zat erg mee. Kopje koffie gedronken en wachten tot 10:00 uur tot iemand van Sawadee de tickets kwam brengen. Eenmaal achter de douane, lekker bij Café Amsterdam een uitsmijter gegeten en tegen 11:00 uur richting de gate waar we om 11:15 uur moesten boarden.

Uiteindelijk na ruim een ½ uur vertraging rijden we richting de startbaan en gaan om 12:55 uur de lucht in .

Ze hadden de hele groep zo’n beetje bij elkaar gezet en al snel hadden we in de gaten wie er allemaal meegaan.  Iedere stoel had een schermpje waarop je een film kon bekijken, een spelletje spelen en de vlucht kon volgen. De lange vlucht is hierdoor niet zo lang.

 

Dag 2

 

Om 06:25 uur (00:25 uur Nederlandse tijd) landen we in Kuala Lumpur. Hier moeten we met een treintje naar een andere terminal. Om 07:40 uur kunnen we het vliegtuig in en vertrekken dan weer met een ½ uur vertraging naar Kuching.

Even na 10:00 uur landen we en zijn om 11:00 uur bij hotel Borneo, wel erg toepasselijk. We kunnen de tassen op de kamer gooien en hebben dan direct een briefing over de aankomende 3 weken. Martin onze gids heeft lijstjes gemaakt wat we tijdens de tochten nodig hebben. Ook wordt er gelijk geregeld dat ieder 170 Ringit betaald voor de fooi van de gidsen en om cadeautjes te kopen voor de Iban.

 

Na de briefing gaan we aan de wandel even Kuching verkennen en op zoek naar een wisselkantoor. Helaas is er geen open en moeten we gaan pinnen. We kopen water bij Ting Ting de supermarkt naast het hotel en brengen dit eerst op de kamer en gaan daarna op zoek naar een biertje. Dit valt niet mee want de meeste restaurantjes zijn van Moslims en deze verkopen geen alcohol. Na een behoorlijk eind lopen en zoeken waar we naar toe moeten gaan we uiteindelijk om 15:00 uur een biertje drinken bij Green Corner, een eettentje in de buurt van het hotel. 

We nemen een heerlijke miesoep en mogen 22 Ringit afrekenen. We gaan daarna naar de hotelkamer en frissen ons lekker op. Om 19:00 uur is er afgesproken om met z’n allen te gaan eten om elkaar wat beter te leren kennen.

 

Martin besteld taxi’s om naar het restaurant te gaan want het begint te gieten. Als we aankomen is het een groot plein boven op een parkeergarage met rondom allerlei restaurantjes. Martin had een tafel gereserveerd bij ABC 10, hier staan kramen waar je eten uit kon zoeken wat je wilde hebben, maar eerst bestellen we wat te drinken.  We zoeken een mooie vis uit ,oranje met blauwe stippen, dit wordt later met nasi goreng aan tafel gebracht.

 

Als iedereen heeft gegeten zit Martin tegen iedereen te smoezen, Kirsten moet op een gegeven moment naast Ria gaan zitten en toen had Ria het door, Kirsten was gisteren jarig en Ria vandaag. Martin komt met een taart aanlopen met kaarsjes erop deze mochten we samen uitblazen. Ook hebben we nog een cadeau gekregen van Sawadee (een flightbag). We eten met z’n allen de taart op en gaan terug naar het hotel, heerlijk slapen.

 

Dag 3

 

Na wat ontbijt en koffie bij Green Corner, pakken we onze spullen en gaan naar beneden waar we om 09:00 uur moeten verzamelen.

We hebben eerst een ritje van ongeveer 40 minuten en stappen dan over in een bootje.

Om 10:30 uur komen we aan in Bako N.P. en lopen naar de kantine waar we de sleutel krijgen van ons chalet. We moeten gelijk weer terug en krijgen van Martin uitleg omtrent de trails die we kunnen lopen. We lopen een stukje het park in en Martin laat zien waar we eventueel neusapen (Orang Belanda) kunnen zien. Als we daar aankomen zien we gelijk al de neusapen we hebben geluk volgens Martin. We gaan terug naar de kantine om te lunchen en te bespreken welke trails we gaan lopen.

 

Na de lunch nemen we de trail naar Pandan Kecil en nemen Kristel onder onze hoede. Het is goed warm en het eerste stuk is behoorlijk klimmen. Op Pandan Kecil kunnen we heerlijk zwemmen en om 15:30 uur brengt een bootje ons naar Paku vanwaar we terug lopen naar de headquarter. Ook dan zien we weer neusapen. We hadden in eerste instantie begrepen dat er geen bier was en namen wat limonade. Totdat Martin terug was en ineens een biertje had, ze kregen het niet aangekoeld. Wat is dat lekker, een koud biertje na zo’n warme tocht.

Om 19:00 uur gaan we eten en drinken daarna nog wat voordat we om 23:00 uur naar bed gaan.

 

Dag 4

 

We hebben heel slecht geslapen, het was zo ontzettend warm dat we af en toe wat geslapen hebben, de meeste tijd hebben we puffend wakker gelegen.

Vandaag gaan we de lange trail lopen van +/- 17 kilometer. We beginnen om 08:30 uur, ook Kristel was weer van de partij.

Het was warm, zwaar en vermoeiend.

Over boomwortels naar boven, af en toe een riviertje oversteken via een boomstam, dwars door het moeras en heerlijk lunchen bij een watervalletje. Als we vandaar verder lopen ziet Kristel ineens een bordje Tajor, hier moeten we heen zegt ze. Wij die kant op en komen uiteindelijk na een steile afdaling op het Tajor strand terecht i.p.v. bij de Tajor waterval. Het was dus de verkeerde Tajor, dus moesten we terug en hadden een steile klim naar boven. We vervolgen onze weg naar Tajor waterval , we gaan niet zwemmen want we hadden door de verkeerde afslag een ½ uur tijd verloren. Het laatste stuk viel zwaar tegen, we hadden gedacht dat de waterval dichter bij headquarter was. De laatste kilometers zijn zwaar, over boomwortels naar beneden en uiteindelijk zijn we dan om  16:50 uur weer terug.

 

Martin had vandaag alle routes gelopen om te kijken of iedereen in orde was, alleen wij hebben hem niet gezien, wij zijn op een gegeven moment een paar meter van het pad afgegaan en hebben daar bij een ranger hut onze waterflesjes bijgevuld. Hier zijn we hem waarschijnlijk misgelopen. Martin was wel ongerust maar opgelucht toen hij ons weer zag. Na wat eten en een paar biertjes gaan we richting ons chalet, Ad gaat slapen en Ria drinkt nog wat met Ine op de veranda. Daarna na een vermoeiende dag heerlijk slapen.

 

Dag 5

 

Om 06:30 uur zijn we al wakker voordat de wekker afloopt. We gaan onze spullen pakken en dan naar de kantine voor koffie en ontbijt. Om 09:30 gaan we via het strand naar de bootjes om terug te gaan naar Kuching. We zijn om 10:45 uur weer terug in hotel Borneo en hebben dezelfde kamer gekregen. Eerst even lekker warm douchen en een zak wasgoed klaarmaken zodat we weer schone kleren hebben.

 

Daarna gaan we bij Roadster een steakhouse een heerlijke T-bone eten. Dan nog proberen om wat dollars te wisselen, wat een ramp blijkt. De bank neemt geen dollars aan ze hebben er genoeg en bij het wisselkantoor nemen ze bepaalde series en jaartallen niet aan. Maar uiteindelijk hebben we geld kunnen wisselen. We lopen een rondje over de boulevard en kopen alvast souvenirs want Kuching is de beste plaats om souvenirs te kopen volgens Martin. We kopen een Manang Stick in het Maleis een Kayu Bomoh (medicijnmannen stok) het geld is dan bijna op. Eerst maar een biertje drinken en dan weer op pad om te gaan pinnen.

 

Als we gepind hebben gaan we terug naar Green Corner daar zit inmiddels Martin ook met wat taxi chauffeurs een biertje te drinken. Martin is in december 2004, 1 dag na de tsunami, getrouwd en heeft zijn trouwfoto’s meegenomen en heeft deze aan ons laten zien. Wel mooi, trouwen in traditionele kleding. Na wat biertjes over en weer gaan we naar het hotel spullen pakken voor de aankomende dagen. Tegen 22:00 uur gaan we weer naar Roadster om wat te eten. Daarna even naar huis gebeld want een internetcafé hebben we nog steeds niet gevonden en dan heerlijk slapen.

 

Dag 6

 

Om 06:30 uur loopt de wekker af, de grote zakken naar beneden en op zoek naar koffie. Om 8:00 uur gaan we eerst naar Semenggoh Wildlife Centre, het rehabilitatie centrum voor Orang Oetangs. Vanaf de ingang is het 1,5 km. lopen naar het centrum, hier zijn al 3 Orang Oetangs heerlijk bananen aan het eten. Even later gaan we verder het park in naar de voederplaats waar de Orang Oetangs bijgevoerd worden die al los in de jungle verblijven. De Orang Oetangs komen uit de jungle om fruit te eten omdat er in de jungle niets meer te vinden is. We hebben dus weer geluk want het wil nog wel eens gebeuren dat ze gewoon niet komen eten. Als op een gegeven moment Mitch (het oudste mannetje  van 28 jaar) eraan komt, verdwijnen alle Orang Oetangs hoog in de bomen, wachtend tot hij voldaan weer weggaat.

 

We rijden verder naar Serian, hier stoppen we om eten in te slaan voor de aankomende dagen. Dan rijden we verder naar Lachau hier kunnen we lunchen voordat we verder gaan naar de boten die ons naar de longhouses brengt. De Lemanak rivier stroomt behoorlijk hard en de boten moeten behoorlijk gas geven. Eind van de middag komen we aan bij het Longhouse Nijemah, wij zijn de eerste toeristen sinds jaren die hier komen en krijgen daarom een grote welkomstceremonie, met trommels en dans in Iban kleding. Er worden diverse rituelen uitgevoerd en wordt er speciaal voor ons een speenvarken geslacht. Martin ons stamhoofd heeft de eer om hem te doden. Daarna mogen we het longhouse in en het handje schudden kan beginnen. Door iedere gezin wordt er tuak-wijn of tuak whisky aangeboden (er wonen maar 100 mensen), heel wat glazen (bodempjes) worden er naar binnengewerkt. Wanneer we de hele familie hebben begroet wordt er thee geschonken. Het stamhoofd ligt in het ziekenhuis dus de zoon van het stamhoofd heet ons welkom  en krijgen daarna een ceremoniële dans met tuak.

 

Dag 7

 

Om 06:00 uur worden we wakker en gaan ons wat opfrissen. Om 08:00 uur ontbijt, lekker roerei, brood, noedels, koffie en thee. Om 09:30 uur krijgen we eerst een demonstratie blaaspijp schieten, ook onze mannen mogen het proberen. Ad is de enige, ook van de Iban, die in de roos schoot. Om 10:00 uur varen we verder stroomopwaarts richting Longhouse Kachong. We stoppen ergens nog even om bamboe te kappen voor de lunch. Af en toe moeten we uit de boot om de boot over de stenen te duwen en te slepen maar door de hoge waterstand kunnen we verder varen dan normaal. Dit scheelt 1 uur extra lopen naar het longhouse.

 

Als we bij een watervalletje aankomen moeten we terug, verder kunnen we niet en door de hoge waterstand is hier te weinig ruimte om met z’n allen te kunnen lunchen. We varen zo’n 100 meter terug en komen aan op een hoog gedeelte midden in de rivier. Hier gaan Idris en de Iban voor ons koken. De rijst en groenten (wilde varen) wordt in bamboe gekookt boven een kampvuur de rest van het varken van gisteren wordt aan takken geregen en gebakken boven een ander kampvuur.

Na de lunch moeten we ongeveer een uur lopen, eerst een behoorlijk steile heuvel op daarna weer naar beneden. Om 16:00 uur komen we aan bij Longhouse Kachong krijgen daar koffie en thee en gaan even zwemmen in de rivier. Voor het eten drinken we wat tuak en om 20:00 uur kunnen we aan de rijst.

 

Na het eten zit eigenlijk iedereen om zich heen te kijken wat er gaat gebeuren. Het is dat ze cadeautjes krijgen en de hoofdman erbij moet zijn, maar daarna was het snel over. We hebben nog wel plezier gehad met de bootsmannen, deze zijn van het Longhouse Nijemah en ook zij waren voor het eerst hier. We hebben wat spelletjes gedaan waar natuurlijk de tuak aan te pas kwam. Tegen 24:00 uur zijn we gaan slapen.

 

Dag 8

 

We zijn om 06:30 uur wakker, de hanen en de honden gingen behoorlijk tekeer. Na het ontbijt om 08:00 uur gaan we met Idris de bootsmannen en  1 man van het longhouse op zoek naar eetbare planten en kruiden. Als we iets zien begint hij meteen uit te leggen waar ze het voor gebruiken. We lopen ongeveer 1 ½ uur stroom opwaarts totdat we bij een watervalletje komen, even lekker opfrissen en vanaf hier gaan we zwemmend door de stroomversnellingen weer stroomafwaarts richting longhouse.

Na ruim een uur zwemmen,pootjebaden, bodyraften enz. komen we bij een strandje waar de bevolking van het longhouse een heerlijke maaltijd voor ons had bereid. Na de lunch moeten we nog ruim een half uur verder door het water voordat we weer terug bij ons longhouse zijn.

Wat een ervaring, zo door een rivier terug naar je slaapplaats gaan.

 

Als we terug zijn maken we nog wat foto’s en filmen wat van en rond het longhouse. Als de rest van de groep ook terug is gaan we nog even aan het water zitten. We krijgen koffie en thee en Idris legt een mat buiten op de veranda, dus gaan we met een paar man naar buiten. Na de koffie gaan uiteraard de flessen wijn en whisky weer open. De bootsmannen komen er ook bij en al voor het eten zijn er een paar flessen leeg. Na het eten leggen we nog meer matten buiten en gaan met de hele groep op de veranda zitten. Natuurlijk zijn er weer de nodige flessen leeg gegaan.

 

 

Dag 9

 

Om 06:00 uur worden we wakker, de Tuak heeft behoorlijk toegeslagen.

Alle twee zijn we het grootste gedeelte van de vorige avond kwijt en hebben geen flauw idee hoe we in bed zijn gekomen. Volgens de anderen is Ad ergens in een hoek gaan liggen slapen en Ria is nog aan het dansen geweest met de “koppensnellers” en heeft daarna Ad naar bed gesleept. Na het ontbijt gaan we terug richting Kuching Eerst weer een hoge heuvel op en daarna gelukkig een eind naar beneden waar de boten al weer liggen te wachten. Een paar uur met de stroom mee richting bus. We stoppen onderweg nog even bij ons eerste longhouse zodat de bootsmannen hun spullen vast aan wal kunnen leggen. Na een half uur zijn we bij de bus en nemen afscheid van onze inmiddels, vrienden geworden bootsmannen.

 

We gaan met de bus naar Lachau waar we een rook en plaspauze hebben en om 16:30 uur zijn we bij het hotel. We gaan meteen Kuching in om geld te wisselen of pinnen. Ad moet meteen nieuwe sandalen kopen, de oude hebben het niet gered, zolang in het water. Heerlijk douchen, de laatste dagen alleen rivierwater gezien. Hierna heerlijk eten in de Road-house waar Jan & Ine ook al zaten, even later kwamen Kirsten & Peter ook nog binnen. Om 21:30 heerlijk gaan slapen in een BED.

 

Dag 10

 

Om 11:00 uur komt de bus om ons naar het vliegveld te brengen vanwaar we met twee tussenstops dwars door een verschrikkelijke onweersbui naar Mulu vliegen. Vanwaar we met een busje verder gaan naar onze volgende stop. Na de briefing eerst met een bootje naar het winkeltje om water enz. te kopen. ’s Avonds bij het eten krijgen we natuurlijk weer rijst maar deze keer zitten er zelfs frieten bij, er is deze avond niet veel rijst gegeten. Na het eten nog een paar biertjes en bijtijds naar bed.

 

Dag 11

 

Om 08:00 uur vertrekken we naar het N.P. Mulu en bezoeken hier verschillende grotten. O.a. Wind, Clearwater, en Lady Cave.

Na deze drie grotten gaan we lunchen en een uurtje pauzeren. We hangen de videocamera aan een boom om te kijken of we hem weer aan de gang konden krijgen, helaas! Na de lunch gaan we met een bootje weer terug naar de headquarters. Van daar af lopen we naar de Deer- en de Lang-Cave, waar Ad slipt op een trap en languit in de vleermuizenstront ligt, Hij haalt zijn arm flink open en deze zit ook onder de shit. Snel alle drinkwater er overheen, schoonmaken met alcohol en verder. Als we weer buiten zijn moeten we een uur wachten op het vertrek van miljoenen vleermuizen, deze uittocht duurt drie kwartier en begint om 18:00 uur. In het schemerdonker lopen we weer terug naar de headquarter en in totaal hebben we vandaag 22 km. gelopen. We worden weer met een busje terug gebracht naar het kampement.

Gauw douchen, eten enz. Na het eten zouden we nog even een biertje drinken, maar Martin zette de tv aan en begon met een Karaoke avond.

Het werd dus 01:30 uur voor we gingen slapen.

 

Dag 12

 

We kunnen rustig aan doen, vertrek om 10:00 uur ging niet door er was een boot te weinig. Toch maar vertrokken en een tussenstop gemaakt bij een ander longhouse, zodat de andere boot ons in kon halen. Hierna varen we nog 2 uur en moeten vaak de boot uit om te duwen, de waterstand is te laag. We hebben eerst nog een lunch en om 12:30 uur komen we op het eindpunt van de boten, deze kunnen niet verder (geen water meer). Vanaf hier beginnen we aan een tocht van 9 km., het eerste stuk nog op sandalen, omdat we nog een rivier over moeten steken, daarna kunnen de kisten aan. Om 16:30 uur zijn we op Camp 5 we kunnen douchen en de klamboe ophangen. Om 19:00 uur gaan we eten en om 21:00 gaat het licht uit omdat er diverse mensen om 06:00 uur uit moeten, deze gaan de pinnacles beklimmen.

 

Dag 13

 

Om 06:00 uur moeten we er uit, om 06:30 uur ontbijt en om 07:30 uur beginnen we aan de klim naar de pinnacles.

We vertrekken met Chris, Peggy, Marcel, Kirsten en drie gidsen. Het is meteen al heel erg zwaar, de steile helling is te veel en na 300 meter  (1 ½ uur onderweg) moeten wij helaas opgeven, Ria krijgt ontzettend last van haar rug en kramp in haar been, dus kan niet meer verder.

We moesten 2,3 km omhoog over een afstand van 1250 meter. We besluiten om terug te gaan want we houden de anderen te veel op. We moesten om 11:30 uur op een bepaald punt zijn en als je daar niet op tijd was moest je terug i.v.m. tijd gebrek. Een van de gidsen gaat met ons mee neer beneden en meldt ons af bij Martin en de park-ranger.

 

Als we terug zijn hebben de anderen net hun ontbijt op en wachten op wat komen gaat. Martin wil die morgen een stuk gaan lopen richting de headhunters-trail die we morgen helemaal moeten lopen. Als het goed is moeten we bekerplanten kunnen vinden, we zien er inderdaad verschillende. Ook laat hij nog een speciale plant zien, deze is zowel mannelijk als vrouwelijk, dus kan zich zelf bevruchten. ’s Middags luieren we een beetje tot de klimmers terug komen, het was heel erg zwaar geweest. Na het eten nog even kletsen en naar bed.

 

Dag 14

 

Weer om 06:00 uur opgestaan, we beginnen er aan te wennen. Vandaag beginnen we met de headhunters-trail van bijna 12 km. We starten als eerste en om 10:30 uur komen we aan bij de bootjes, we controleren ons zelf op bloedzuigers, wringen onze kleren uit en nemen een duik in de rivier. We moeten ongeveer 4 uur varen en dit keer hadden wij als enige een luxe boot, er stonden plastic stoeltjes (de poten waren er af gezaagd) in de boot. Gelukkig hoeven we maar twee keer de boot uit om te duwen. Martin had gebeden om regen, anders hadden we niet weg gekund of waren onderweg gestrand. Helaas had zijn gebed te lang geduurd, want we kregen onderweg nog een verschrikkelijke hoosbui.

 

Om 16:00 uur stappen we over in jeeps en busjes en rijden naar Limbang, hier liggen onze grote rugzakken met schone kleren. We eten een hamburger en later kwamen we Chris en Peggy tegen die een heel goed restaurant hadden gevonden (pech). De gidsen nemen ons nog even mee naar een Karaoke-bar en na een paar biertjes gaan we heerlijk slapen. We zijn hier maar voor 1 nacht en verder is er niks te beleven. O ja, naast het hotel was een moskee, iedereen om 5 uur wakker, behalve wij tweeën, wij sliepen aan de andere kant van het hotel.

 

Dag 15

 

Om 08:00 uur lopen we naar de express boot die ons naar Lawas brengt. Beneden in de boot is een hoop herrie van de tv die aan staat en het is er verschrikkelijk koud door de airco. We besluiten om op het achterdek te gaan zitten maar daar zitten we precies in de rook. Hierna zijn we maar op het dak gaan zitten, mooi uitzicht veel zon en een lekker windje. Na enkele uren komen we aan in Lawas en stappen over in een bus.

Deze voert ons over de grens naar Sabah, even paspoortcontrole, stempels op het visum en verder. Na een poosje rijden zien we eindelijk de zee en kunnen daar op een terrasje lunchen, geen bier, dit is een moslim bedrijf.

 

Na de lunch rijden we verder naar Kuala Penyak, waar we met een speedboot de open zee op gaan richting Pulau Tiga. Om 16:00 uur zijn we eindelijk op het survivor eiland, hier is ook een stukje van bobo’s in de bush opgenomen. EINDELIJK RUST. Zodra we de kamersleutel hebben kunnen we een biertje bestellen, wasgoed inleveren enz. De natte zooi die we nog steeds bij ons hadden van de afgelopen dagen begon akelig te stinken. Later die middag verteld Martin nog even wat voor routes je kunt lopen, waar de mudvolcanos zijn enz.

 

Vanmorgen werd Ria wakker met een blaar op haar elleboog en deze begon open te gaan. Ad maakte er een foto van en zag op het scherm dat het meer leek op een vrouwenborst, dan op een elleboog. Even aan Martin laten zien en besloten om, als het erger wordt, de volgende morgen even terug te gaan naar het vaste land om even door een dokter te laten beoordelen.

Na het eten weer Karaoke en naar bed.

 

Dag 16

 

Toch maar even naar de dokter. Als we om 09:00 uur willen vertrekken kost de boot $60.00, we kunnen ook een uurtje later, dan kost het niets want de boot moet dan toch naar de wal, dus om 10:00 uur vertrekken we richting kliniek. Martin gaat ook mee want die heeft al dagen luier uitslag op z’n kont door alle dagen in een natte broek te lopen en hij had van iedereen al zalfjes, druppeltjes, poedertjes enz. gehad maar niets hielp hem echt.

Bij de kliniek moesten we eerst €3.00 afrekenen voor we een dokter te speken kregen, consult kosten. De dokter keek naar de elleboog en dacht dat Ria gestoken moest zijn of dat er misschien een doorn in haar arm was gekomen. Wel zaten er nu al rode strepen in de richting van haar oksel. Ze kreeg een antibioticakuur, pijnstillers, jeukremmers, zalfje om te verzachten en de vliegen op afstand te houden en nog iets. Martin kreeg een spuit en we konden weer terug. Die dag hebben wij nog een trial gelopen van 7 km. over het eiland en verder rustig aan gedaan. We kwamen de schoonmaker  tegen met een heel klein aapje in zijn nek, deze was zijn moeder kwijt en hij heeft zich om het

2 maanden oude aapje bekommert.

 

Dag 17

 

We lopen na het ontbijt naar het gedeelte waar het personeel bivakkeert. Martin heeft ons n.l. gisteren laten zien waar we varanen kunnen tegenkomen, deze krijgen de restanten van ons eten . Als we aankomen zijn er nog niet zoveel varanen maar als ze eten krijgen komen er aardig wat op af. Daarna hebben we heerlijk liggen luieren op het strand, eventjes helemaal niets, even bijkomen en bijtanken voor wat nog komen gaat. Na de lunch zijn we met Kirsten, Peter, Jan en Erik naar de mud-vulcano gegaan het is zo’n 20 minuten lopen vanaf het strand. Het was heerlijk maar best moeilijk om onder te komen, vooral Kirsten die zakte niet verder dan haar knieën in de modder en moest behoorlijk wringen om dieper te komen. Het grootste probleem was, om er weer uit te komen het had al 3 weken niet geregend dus de modder was aardig dik geworden en ingeslonken. Daarna weer 20 minuten teruglopen richting zee om ons af te spoelen en tegen de tijd dat we hier aankomen zijn we aardig hard geworden. Het is niet gemakkelijk om de modder van je af te krijgen en moeten we boenen met onze zwembroek.

 

Als we bij het huisje zijn zien we dat de apen behoorlijk dorst hadden, ze hebben een hele bak water leeggedronken. We hadden n.l. vanmorgen water voor ze neergezet toen we zagen dat ze uit de zee aan het drinken waren. We zetten een nieuwe bak water neer en gaan naar de kantine het is theetijd. Als we terugkomen is de bak water weer voor de helft leeg, gisteren tijdens onze wandeling zagen we al dat het eiland zo ontzettend droog is, er is voor de beesten geen druppel water te vinden.

 

Dag 18

 

Vandaag gaan we verder naar Kota Kinabalu, om 09:00 uur vertrekken we van het eiland en na een ½ uur varen nog 2 uur met de bus komen we aan bij het hotel. Eerst een lekkere warme douche en daarna op jacht naar een pinautomaat die we vrij snel hadden gevonden. We gaan een winkelcentrum in en eten een hamburger met patat bij Burger King waar de hele groep in kleine groepjes ook zaten of net aankwamen, iedereen had zin in patat.

’s Middags struinen we de souvenir markt af naar leuke hebbedingetjes en drinken een biertje aan de waterkant. ’s Avonds gaan we overheerlijk eten bij een visrestaurant met Peggy en Chris, we nemen oesters, 2 verschillende soorten gamba’s, en 3 verschillende vissoorten op verschillende wijze bereid, lekker flesje wijn erbij en een overheerlijk dessert. Als we moeten afrekenen zijn we voor de wijn net zoveel kwijt als voor het eten, in totaal moesten we €. 80,00 betalen met z’n vieren. We besluiten dan ook om de volgende keer weer hier naar toe te gaan.

 

Dag 19

 

Vandaag gaan we naar Mount Kinabalu N.P. waar we eerst 1 dag verblijven op 1600 meter om te acclimatiseren, voordat we verder de berg opgaan. Na 3 uur bussen komen we aan in het park. De kamers waren nog niet klaar en moeten wachten in het visitor centre waar we gelijk wat eten. We doen het vandaag rustig aan, bekijken de film over het park en zitten lekker op ons gemak op de veranda. Jonge Jan vindt het allemaal maar belachelijk en snapt niet waarom we vandaag al niet verder naar boven gaan, volgens hem is het een eitje, en stelt het allemaal niets voor. Om 18:00 uur is er een briefing over de klim wat mee te nemen, en wat te doen en laten. We gaan vroeg slapen want morgen een hele zware dag.

 

Dag 20

 

Om 5:30 uur opstaan en naar headquarters lopen, hier moeten wij uiterlijk voor 6:30 uur aan het ontbijt zitten. Als we zien waar we naar boven moeten begint ons het zweet al uit te breken, het ziet er hoog en steil uit. Als alle formaliteiten geregeld zijn en we onze identiteitspas hebben worden we met de bus naar de ingang gebracht op 1866 meter. Uiteindelijk beginnen we om 08:00 uur aan de zware tocht.

 

De eerste 5 km. heeft een gemiddelde stijgingspercentage van 41,5% Na vele tussenstops bij de shelters komen we aan bij het bordje dat we nog 1 km. naar boven moeten voor we bij Laban Rata zijn, waar we zullen overnachten. De laatste km. heeft een stijgingspercentage van 45%. en is heel zwaar, alleen nog maar keien. De laatste paar honderd meter begint het wat te miezeren en als we om 15:45 uur boven en binnen zijn begint het enorm te gieten, we zijn op tijd binnen. Na de bui gaan we even naar buiten en zien enorme watervallen van de berg af komen. Het is te hopen dat het nu verder droog blijft anders mogen we morgen niet verder omhoog. We eten lekker vroeg en gaan om 20:00 uur al slapen want morgenochtend om 01:30 uur opstaan.

 

Dag 21

 

Om 01:30 uur loopt de wekker af want om 02:00 uur gaan we verder naar boven. We hebben met de gids kunnen regelen dat wij wat eerder zouden vertrekken omdat we niet zo snel zijn en toch op tijd boven willen komen. We trekken alles aan wat we bij ons hebben en beginnen aan het laatste maar loodzware gedeelte. Bewapend met zaklamp, water en camera’s gaan we op pad.

 

De eerste km. gaat behoorlijk steil omhoog en door de hoogte is de ademhaling ook wat minder. Als we over de boomgrens zijn gaat de route verder via touwen naar boven, soms steile stukken en over hele smalle randjes. Als we bij de Sayat Sayat hut zijn worden we gecheckt, kunnen we onze water bijvullen en dan verder naar boven via de touwen. We worden inmiddels al behoorlijk ingehaald ook door de anderen van onze groep. Tegen 05:30 uur begint het licht te worden en hebben we net het bordje gepasseerd dat we nog 700 meter moeten lopen. We zijn buiten adem door de enorme hoogte en Ria krijgt weer last van haar rug en kramp in haar been. We besluiten te stoppen, de top halen we toch niet meer op tijd, en zitten tussen Donkey Ears Peak en Ugly Sister Peak ongeveer op 4050 meter. Hier vandaan kunnen we ook de zonsopkomst zien en gaan na een ½ uur  op ons gemak terug naar beneden.

 

Het is maar goed dat we niet gezien hebben hoe we in het donker naar boven waren gekomen anders hadden we misschien wel getwijfeld om verder te gaan. Om 07:30 uur zijn we weer terug in Laban Rata, drinken wat koffie, pakken onze spullen en gaan om 8:30 uur aan de afdaling beginnen van 6 km. Dit was zwaarder dan de klim gisteren omhoog, het had geregend en sommige afstappen zijn hoger dan 50 cm. Bij de laatste shelter komen we jonge Jan tegen en vragen of hij erbij komt zitten, hij is helemaal kapot en gaat door. Hij is bang dat als hij gaat zitten hij nooit meer overeind komt.

Om 13:00 uur bereiken we de ingang en lopen tegelijkertijd met Jan door het hek. Nu is het wachten op de bus die ons terug brengt naar  de headquarter vanwaar we weer terug gaan naar Kota Kinabalu. Wij komen als 2de aan, Chris en Peggy hadden net de bus voor ons zij waren om 12:30 uur bij de ingang. Langzaam aan komt de rest ook binnen druppelen en gaan we naar Kota Kinabalu.

 

Martin staat ons op te wachten als we om 17:00 uur aankomen, hij is niet meegegaan omdat hij al enige dagen 40° C. koorts had en hiermee naar het ziekenhuis moest om zijn bloed te onderzoeken. Martin had voor hem in de plaatst iemand anders geregeld en heeft intussen ook zijn vrouw over laten komen. Nadat we van de gids onze diploma voor het beklimmen hebben gekregen gaan we heerlijk douchen en eten bij het alom bekende visrestaurant.

 

Dag 22

 

Vandaag gaan we met z’n allen raften op 2 personen na, jonge Jan en Marcel zijn de hele nacht goed ziek geweest en zijn nog niet in orde. Ook oude Jan, Kristel en Erik zijn niet in orde maar gaan toch mee. Ze hebben last van het klimmen en zijn oververmoeid. Om 07:00 uur vertrekken we met de bus naar Beaufort hier stappen we over op het boemeltreintje en hebben ontzettende warme een rit van 2 uur. Als we op de plek komen vanwaar we beginnen te raften krijgen we eerst uitleg hoe te handelen tijdens het raften en gaan op pad. Na 30 tot 45 minuten raften zijn we terug op de plaats waar we onze bagage hebben achtergelaten en hebben hier eerst nog te eten.

 

We kleden ons om en gaan met het treintje terug naar Beaufort. We zitten nu heerlijk buiten op de platte wagen maar als het begint te regenen moeten we naar binnen. We komen in een wagon terecht waar alle gidsen zitten te kaarten, er zijn geen bankjes het is gewoon een lege wagon. Dan nog een paar uur bussen en om 17:00 uur zijn we weer terug in Kota Kinabalu. 12 Uur onderweg voor 45 minuten raften, dit terwijl we een paar dagen geleden langs Beaufort reden toen we van Pulau Tiga afkwamen. Het was in ieder geval gezellig en daar gaat het tenslotte om. ’s Avonds hadden we afgesproken dat we met z’n allen zouden gaat eten, het laatste avondmaal gezamenlijk. Kirsten en Peter, Jan en Ine, Ieke en Birgit zouden nog langer vakantie hebben. We komen op het plein waar diverse eettentjes zijn, Martin besteld van alles wat zodat ieder kon pakken waar hij of zij zin in had. Daarna zijn we nog even op de boulevard geweest wat drinken en gaan daarna na een vermoeiende dag lekker naar bed.

 

Dag 23

 

Vandaag weer naar huis, het is over jammer genoeg. Eerst de rugzakken pakken en dan wachten tot we om 16:00 uur naar het vliegveld worden gebracht. We lopen nog een keer naar de souvenir markt en kopen nog een masker die hier in overvloed aanwezig zijn, daarna gaan we nog wat verder onze voetsporen achterlaten hier in Kota Kinabalu. Eten wat, drinken wat en wachten nog even. Als het dan uiteindelijk 15:00 uur is gaan we naar het hotel kleden ons om en vertrekken dan om 16:00 uur naar het vliegveld. Martin en zijn vrouw gaan ook mee deze moeten een vlucht hebben naar Miri waar ze wonen. Als we aan boord moeten nemen we afscheid van Martin en zijn vrouw, Ria heeft er totaal geen zin in en zou wel willen blijven. Martin zijn vrouw zegt dat we wel kunnen blijven en bij hun kunnen wonen, maar ja de plicht roept maandag weer en mogen we weer aan het werk.

 

Om 18:00 uur vliegen we eerst naar Kuala Lumpur en komen langs Mount Kinabalu. Ieke, Jan en Ine blijven in Kuala Lumpur deze gaan nog verder naar Bali (bofkonten) Tegen 24:00 uur gaat onze vlucht verder naar Amsterdam met een ½ uur vertraging. We komen om 06:45 uur aan in Amsterdam en is er weer een eind gekomen aan geweldige reis.