|
|
Ethiopië 13 oktober t/m 10
november 2008 |
|
|
|
||
|
Foto album |
Film album |
|
|
|
|
|
|
Voorwoord Tijdens
onze reis door Ethiopië hebben wij kennis gemaakt met een zeer bijzonder
mens. Dag 1 Om 13:30 uur
vertrekken we van huis naar het station en kunnen daar direct in de trein
stappen, op weg naar Brussel waar we om 17:00 uur aankomen. In de trein leren
we direct Chiara en Wils kennen, zij zaten in dezelfde coupé. Na het
inchecken roken we nog een sigaretje en gaan dan door de douane heen. Achter
de douane is er weinig te doen en nemen daar maar een biertje om de tijd wat
te doden. Op tijd kunnen we boarden en gaan om 21:15 uur de lucht in. We
vliegen via Frankfurt waar we om 22:15 uur landen. Na een uurtje gaan we
verder richting Addis Abeba en landen daar om 7:15 uur. (Nederlandse tijd
6:15 uur). Dag
2 Als we door de
douane zijn en onze bagage hebben, ontmoeten we Daniël onze reisleider. De
bagage wordt op en in een busje geladen en gaan op pad. Het verkeer is
chaotisch, er is een paar dagen geen benzine geweest. We stoppen onderweg
naar het hotel bij een koffie huis waar we eerst een lekker vers geperst
sapje van aardbei, mango en papaya en een croissantje krijgen. Dan wordt er
bij iedereen Euro 600,00 verzameld wat in een gezamenlijk pot gaat, en
waaruit alles betaald zal worden. Meer geld zullen we niet nodig hebben de
aankomende 4 weken volgens Daniël. Wij laten voor onszelf Euro 100,00 extra
wisselen omdat we video opnames gaan maken wat betaald zal moeten worden en
wat extra geld in de knip geeft toch ook een wat lekkerder gevoel. Daniël
verteld het een en ander over wat we een beetje kunnen verwachten en vraagt
wat ons er heeft toegebracht om naar Ethiopië te reizen. Hij verteld ons dat
er misschien een mogelijkheid is om bij één van de stammen 1 of 2 dagen te
zijn en te leven zoals zij leven. Als dit mogelijk is doen we dit zeker, dit
is iets wat we heel graag willen. Daniël stuurt 3 mensen van de groep op pad
om geld te gaan wisselen bij de bank een paar deuren verder. Wij wachten
buiten en proberen contact met het thuisfront te krijgen, bij sommige in de
groep lukt het niet om ook maar enige verbinding te krijgen. Met een prepaid
kaart is nergens in Ethiopië verbinding te krijgen. Na ruim een half uur
komen ze terug uit de bank met een plastic tas vol met geld. We rijden door
naar het hotel waar het geld verdeeld wordt. Een paar stapeltjes van 100 Birr
stukken die we nodig hebben om de foto’ s die we maken te betalen en alvast
wat zakgeld. We zetten de rugzakken op de kamer en spreken af met Chiara en
Wils om naar het museum te gaan. Mathijs, Carolus, Lode en Mark gaan ook mee
naar het museum en zo zijn we met z’n achten. We nemen twee taxi’s en gaan eerst
naar het Ethologisch museum (entree 10 birr). Hier zien we het een en ander
over de bevolking van Ethiopië. Daarna lopen we naar het Nationaal museum
(entree 10 Birr) hier wordt de evolutie van miljoenen jaren tentoon gesteld,
hier liggen ook de resten van Lucy, een klein dametje die leefde in een zeer
ver verleden. Het bijzondere aan de vondst van Lucy was het feit dat haar
skelet nog voor 40% kompleet was. Dit is absoluut uniek in de wereld van de
paleontologie. Meestal gaat het slechts om een paar fossiele tanden en met
heel veel geluk vond men een deel van een schedel of arm. De leeftijd van van
de aardlaag waarin Lucy gevonden is, is 'afzonderlijk van elkaar' door 2
deskundigen bepaald, waarbij zij beiden ongeveer op 3.5 miljoen jaar
uitkwamen. Na het bezoek aan het museum gaan we met z’n achten wat eten en
drinken op een terras. Een frisdrankje kost 3,5 Birr (€. 0,25) eten gemiddeld
22 Birr (€. 1,50). We nemen met 3 personen een hamburger de rest neemt pizza.
We lopen dan nog langs een kleine Kathedraal en gaan dan verder naar een wat
grotere. Entree 40 Birr, veel te duur en gaan dan ook niet naar binnen we
zien nog kerken zat. Lode en Mark gaan wel de Kathedraal in wij gaan we z’n
zessen in een busje naar de market. Hier hebben we snel spijt van en gaan met
hetzelfde busje wat op ons is blijven wachten terug richting hotel. We worden vlak bij het hotel afgezet, het
hotel is nog niet zo oud en weet de chauffeur het niet te vinden. Als we in
het hotel zijn nemen we een biertje en maken ons dan klaar om te gaan eten.
Om 18:00 uur hebben we afgesproken en rijden met z’n allen in de bus naar een
Ethiopische specialiteiten restaurant. Hier krijgen we injera te eten dit is
een zuurdesempannenkoek waar bovenop diverse soorten vlees en groenten
liggen. Je scheurt een stuk van de injera af en pakt hiermee wat vlees of
groenten. Het smaakte prima, er ligt eigenlijk niets op wat niet lekker
is. Injera wordt door de Ethiopiër
over het algemeen 3 maal daags gegeten. Daarna kregen we nog koffie en reden
we terug naar het hotel. Hier nemen we nog wat te drinken en gaan om 21:00
uur naar bed. Dag
3 De wekker
loopt om 3:45 uur af, we moeten om 4:30 uur beenden staan want om 7:00 uur
vliegen we naar Bahir Dar. Om 8:00 uur landen we in Bahir Dar, en als de
rugzakken in de bus liggen gaan we naar het hotel. Onderweg wordt nog even
gestopt omdat Daniël broodjes moet kopen voor het ontbijt die we later gaan
eten. In het hotel brengen we de rugzakken naar de kamer en gaan ons dan
direct verzamelen om bij mensen thuis te ontbijten en een echte koffie
ceremonie bij te wonen. Na een kwartier rijden zijn we bij de familie, hier
heeft Daniël een van de kinderen onder zijn hoede om naar school te gaan en
wordt dit kind financieel gesteund door de stichting van Daniël. We hebben heerlijke
broodjes en donuts als ontbijt en hebben daarbij een koffieceremonie. De koffieceremonie is een
belangrijke sociale en culturele traditie in Ethiopië en wordt uitgevoerd met
rituele ceremonies. Volwassen leden van de familie, buren en andere gasten nemen
plaats rond de plek waar de koffie gezet gaat worden. Op de vloer ligt vers
gesneden gras, meestal met kleine gekleurde bloemetjes erop. De gastvrouw,
gekleed in de traditionele kleding, wakkert het vuurtje aan. Dit kan een
houtvuurtje zijn maar over het algemeen zijn het houtskoolbranders. Op een
tweede vuurtje wordt wierook gebrand. De rauwe koffiebonen worden eerst
gewassen en gedroogd. Ondertussen is een platte schaal op het vuurtje
voorverwarmd zodat de bonen gebrand kunnen worden. De gastvrouw roert en
schudt de bonen totdat ze zwart en glanzend zijn. De koffiegeur en de
wierookgeur vermengen zich. De platte schaal wordt van het vuur genomen en
wordt langs de gasten gedragen, de gasten halen de geur met de handen naar
zich toe en snuiven het op. Er wordt popcorn rondgedeeld. De jebena, een zwarte koffiepot
gemaakt van klei, met een ronde bodem en een tuit in het midden, wordt gevuld
met water en op het vuur gezet. Ondertussen dat het water warm wordt worden
de bonen met een vijzel fijngewreven. Als het water kookt wordt de koffie met
kleine hoeveelheden, beetje voor beetje, in de nauwe opening aan de bovenkant
van het koffiepotje gedaan. De sini's, kleine Chinese mokjes, staan klaar op een soort dienblad met
pootjes. Als de koffie voldoende getrokken is tilt de gastvrouw de jebena op en schenkt de koffie
van grote hoogte in de sini's. Naast dat het een leuk gezicht is, gebeurt het vakkundig en
gaat er geen druppel verloren. Volgens de traditie zijn er drie ronden, de awol, de eerste ronde, waarbij
de oudere of een belangrijke gast als eerste de koffie krijgt daarna de
andere volwasseenn. Kinderen drinken geen koffie. De koffie is erg sterk.
Tijdens de tona, de tweede ronde is hij al
beduidend minder sterk. Doordat het water steeds aangevuld wordt is het derde
bakje in de baraka, derde ronde, een slap
aftreksel. Als de ceremonie voorbij is zegenen de ouderen de woning en gaat
iedereen naar zijn eigen onderkomen. De Ethiopiërs gebruiken de ceremonie om
tot rust te komen en nemen ruim de tijd, wel twee tot drie uur, om met
iedereen te praten. De ceremonie is ook bedoeld als welkom voor bezoekers. In
Ethiopië zijn 'buna bets' (koffiehuizen) te vinden waar de geurige koffie de gehele dag
gedronken kan worden. Tegen 11:00 uur zijn we terug in het hotel en hebben we
2 uurtjes voor onszelf. We lopen samen langs het meer en zien prachtige
vogels waaronder een paar toekans en een visarend. Om 13:00 uur gaan we op
weg naar de blauwe Nijl het is een uurtje rijden en moeten dan eerst een stuk
naar beenden lopen. Het pad gaat omlaag naar de gemetselde oude stenen brug
die omstreeks 1690 gebouwd is in opdracht van de Portugezen in de tijd van
keizer Susneyos. De brug heeft prachtige bogen en ziet er apart uit. Daarna
wordt het klimmen, waarbij je een aantal hutten passeert. En dan, is daar de
'Tis Isat'. Hij raast met een donderend geraas van wel 45 kilometer
per uur naar beenden en heeft een breedte van ongeveer vierhonderd meter. De
begroeiing rondom de waterval is intens groen. Als je op de plek staat die
Tisoha (waterdamp) wordt genoemd, dan wordt je volledig omhuld door de
waterdamp. Dit indrukwekkend natuurverschijnsel benadrukt nog eens dat een
mens maar een nietig wezen is. Je moet wel enig geluk hebben om hem in zijn
volle glorie te zien want achter de waterval is een waterkrachtcentrale
gebouwd (de enige in de Blauwe Nijl) die met een regelmaat zorgt dat het er
iets minder spectaculair toegaat. Wij
hebben geluk en zien behoorlijk wat water naar beneden komen ook al is hij
niet op volle breedte. Als we weer terug zijn bij de bus gaan we nog een half
uur door het dorp lopen, waar ik een sjaal koop die ik nodig zal hebben bij
ons bezoek aan kerken en kloosters. Na
een half uur te hebben gelopen gaan we terug naar de bus en rijden terug naar
Bahir Dar. Naast het hotel is een terras en drinken daar met de meesten van
de groep een biertje ( 10 Birr (€.0,80)), even douchen en dan is het alweer
tijd om te gaan eten. We krijgen eerst
een praatje van Dani Dag
4 Na een
onrustige nacht en een kakkerlak in bed die erg vervelend was, gaan we om
7:00 uur ontbijten buiten op het terras. Tegen 8:00 uur lopen we naar de
boten die ons naar de eeuwenoude kloosters en kerken op de (schier)eilandjes
varen van het Tana meer. We gaan eerst
na een uur varen naar een eilandje waar we naar een kerk gaan met mooie
schilderingen, deze stellen verhalen voor uit de geschiedenis en de Bijbel.
Het is een behoorlijk stukje klimmen maar de moeite waard. Dan is er nog een
hut als museum ingericht zodat je kunt zien hoe er geleefd is. Buiten de hut
ligt een papyrusboot die de vissers heden ten dage nog steeds gebruiken. Ook
is er een stookketel om een soort jenever te maken, natuurlijk krijgen we
deze te proeven en is behoorlijk sterk. We lopen vast naar beneden en nemen
daar een flesje limonade, de temperatuur begint behoorlijk te stijgen en
wordt het aardig warm. Dan varen we naar een eilandje waar we eerst gaan lunchen.
Er staat een redelijk nieuw kerkje waar ook de schilderingen behoorlijk nieuw
zijn. In een hut op het eiland zien we
ineens de mijter van Sinterklaas hangen, zal hij hier met vakantie zijn? We
varen terug naar Bahir Dar en gaan met z’n allen naar een terras waar Daniël
nog even een praatje houdt en wij even wat drinken. Om 15:00 uur zijn we vrij
voor de rest van de dag en gaan wij met z’n tweeën langs het Tana meer lopen
tot we niet verder kunnen. Onderweg worden we een beetje lastig gevallen door
2 jonge knapen en is het lastig om ze kwijt te raken. We komen op het pad nog
een dode varaan tegen waar ze stenen omheen hadden gelegd zodat je er niet op
zou staan. Tijdens onze wandeltocht komen we Martie, Ria, Lode en Nicole
tegen en drinken met z’n zessen wat bij een hotel. Deze was behoorlijk duur,
4 bier en een thee 100 Birr (€. 8,00). Wij tweeën lopen via de weg terug, en
kijken gelijk of we wat kunnen vinden om vanavond te gaan eten. Daniël had wat suggesties gedaan en gaan
hierna op zoek. We komen onderweg Mathijs, Carolus en Mark tegen en gaan dan
met zijn vijven op zoek naar een restaurantje waar we vanavond vis kunnen
gaan eten. Uiteindelijk vinden we het restaurantje waar we vis kunnen eten,
bestellen een biertje, bekijken de kaart en reserveren een tafel voor
vanavond. We lopen dan terug richting hotel en stoppen onderweg nog even bij
Obama restaurant om te kijken wat we daar kunnen eten. We bestellen wat te drinken en vragen de
kaart, hier hebben ze veel meer keus en is het goedkoper, we reserveren hier
dus ook maar een tafeltje. Inmiddels is de stroom uitgevallen en lopen we
terug naar het hotel. Op de afgesproken tijd gaan we, met inmiddels
uitbreiding van de groep, gewapend met zaklamp op weg naar Obama. In het
restaurant branden overal kaarsjes wat een speciale sfeer geeft. We bestellen
een salade vooraf die heerlijk was, een tonijn salade met heel veel pepertjes
erin maar heel erg lekker. Als hoofdgerecht neemt eigenlijk iedereen vis,
behalve Carolus die had lamskotelet. Alles zag er goed uit, Lode en ik hadden
een heel gebakken vis besteld, ze hebben alleen de filets eraf gehaald en zat
er alleen nog iets van vis op de rug. We hadden dus gebakken graat met een
paneerlaagje er om heen, maar desondanks smaakte het toch. De rest heeft heerlijk
gegeten en moeten we 60 Birr (€. 4,50) per persoon betalen, waar praat je dan
nog over. Inmiddels is het gaan onweren in de verte maar het blijft gelukkig
droog. Dan nog even een terrasje pikken voor een afzakkertje en dan
uiteindelijk gaat het licht weer aan. Ondertussen is het 10:00 uur en gaan we
naar bed. Dag
5 We ontbijten
weer buiten, iedereen is een kwartier te vroeg en kunnen daardoor eerder
vertekken. We hebben er inmiddels een passagier erbij gekregen, een stomme
jongen die mee rijdt zodat de chauffeur niet alleen terug hoeft te rijden.
Deze jongen zal ook klusjes gaan doen zoals o.a. helpen bagage te laden,
helpen met eten verzorgen en noem maar op. Hij is ook nog gezellig en in voor
een grapje. In 4 uur rijden we naar Gondar waar we voor 12:00 uur aankomen in
het hotel. Het is een leuk hotelletje wat een beetje een idee heeft als een
haciënda, de bus staat op de binnenplaats de kamers er rond omheen. De kamers
worden verloot door middel van de hoed van Lode, sommige kamers hebben nl
geen douche en wc. Wij hebben in
eerste instantie een kamer met een 1 persoons bed, wel met douche en wc, maar
Mathijs onze buurman is zo aardig om te ruilen en zo hebben we een kamer met een
twijfelaartje, ook met douche en wc.
We gaan eerst lunchen en krijgen eerst wat frietjes en sla, daarna
kunnen we nog een hamburger bestellen. Na het eten gaan we naar de
kasteelruïnes van Gondar waar een
rondleiding krijgen van een lokale gids. De eerste kastelen zijn gebouwd rond
1650 en zijn nu alleen nog ruïnes wat rest. Er zijn in totaal 5 kastelen die
allen totaal verschillend zijn. Daarna gaan we naar het lustslot Fasilidas’
Bath, waar met Timkat water in wordt gelaten en de ceremoniën plaatsvinden.
Deze zijn ze nu aan het restaureren omdat er tijdens het laatste festival een
muur is omgevallen. Dan rijden we weer de binnenstad in en gaan we naar een
locatie waar we kat (een hallucinerend blaadje) kunnen kauwen. Sommige van de
groep willen dit graag proberen, de rest wil gewoon toekijken. Er is niet
genoeg plaats en ik ben eigenlijk wel blij want de walm die achter het
gordijn vandaan kwam, was niet te harden, We gaan dan ook met een gedeelte
van de groep een etage lager aan een bar zitten en drinken er wat. Als we weer terug bij het hotel zijn nemen
we een biertje en wachten op de kat-kouwers inclusief Daniël. Als ze terug zijn komt Daniël met een paar
flessen wijn aanzetten, een ieder krijgt een eigen beker voor de rest van de
reis, waar we ons wijntje in kunnen schenken. Tijdens het eten gaan er nog
een paar flessen open en als ze leeg zijn is het tijd om te gaan slapen. Dag
6 Vannacht zijn
we wakker geworden van iemand die ziek is geworden, het blijkt Mathijs te
zijn terwijl hij niet eens aan de kat heeft gezeten. Na het ontbijt gaan we
eerst nog naar het mooie 17e eeuwse ommuurde kerkje van Debre Birhan
Selassie. Het plafond is beschilderd met honderden engelenhoofdjes die
allemaal een eigen gelaatsuitdrukking hebben. Daarna nog even naar de markt
waar honderden ezels open. Dan rijden
we door naar Debark in het Simien gebergte. Onderweg stoppen we nog in een
dorp waar markt is en begeven ons tussen de menigte. Wij zijn hier echt een
bezienswaardigheid hele hordes met mensen lopen om ons heen. Onderweg stoppen
we nog even als we een karkas zien waar een hond en een aantal gieren aan
zitten te plukken. Ook stoppen we nog
even in een dorpje waar vroeger de joden woonden. Even na de middag komen we
aan in Debark waar we in het hotel de nieuwe kamers mogen betrekken. We gaan
direct lunchen en na de lunch gaan we naar de markt. Hier worden we vrijwel
direct begeleid door scouts (dit zijn een soort veiligheidsmensen) zodat we
niet lastig worden gevallen door vervelende kinderen en ouderen die om geld
bedelen. Als we ergens of van iemand een foto van wilden maken hielden zij in
de gaten dat we geen geld betaalden en als we lastig werden gevallen werden
de kinderen van ons af geslagen. Na een rondje markt wat eigenlijk wel
bijzonder was gaan we een biertje drinken ergens op een terras bij een hotel,
ten minste wat er voor door moest gaan. Ook hier werd aan het hek gebedeld
niet alleen door kinderen maar ook volwassenen die geen been meer hadden of
blind zijn. Hoe erg het ook is, als je hieraan begint is het einde zoek. Dan
lopen we terug naar het hotel waar we wachten op de rest voordat we naar een
opvanghuis gaan, welke sinds kort wordt begeleid door Daniël. Hier zitten 10
jongens tussen de 16 en 19 jaar oud. Dit zijn oud schoenpoetsers die door hun
ouders op straat zijn gezet omdat er geen geld en eten voor hen is. Ze worden
begeleid om naar school te gaan, krijgen er eten en een fatsoenlijk bed. Ze
stellen zich aan ons voor en vertellen ons wat hun doestelling is, als ze
niet goed presteren op school is het einde verhaal en worden ze weer op staat
gezet en krijgt een ander de kans. Een van de jongens is klaar met school,
heeft slechte resultaten behaald en is gezakt. Dani Dag
7 Om 6:00 uur hebben we
ontbijt en gaan om 6:30 uur rijden. Vandaag gaan we het Simien gebergte in om
naar de Gelada Bavianen te gaan en te gaan wandelen. Al vrij snel krijgen we
de eerste Gelada bavianen te zien, deze komen alleen voor in het Simien
gebergte en ook alleen nog maar op deze plek. We lopen een stuk omhoog en
gaan zitten op een open vlakte waar inmiddels meerdere bavianen zich
verzamelen. Op een gegeven moment zitten we er tussen in en lopen sommige
bavianen op net een meter afstand langs je heen. Er zitten er honderden, wat
een ervaring en zo een rust wat er is. Na ruim een uur genieten gaan we
wandelend naar de plek waar we zullen gaan lunchen, onderweg hebben we
prachtige uit, en vergezichten. Tegen 11:00 uur zijn we op de lunchplek, we
eten een broodje en een paar van de groep gaan nog een pittige wandeling
maken. Wij blijven achter en lopen zelf een rondje, ook dan komen we weer
prachtige uitzichten tegen. Met een paar achterblijvers gaan we met Daniël
naar een paar hutten waar wat locals wonen en gaan daar koffie drinken. We
krijgen weer een hele koffieceremonie en zitten in het hutje met z’n achten.
Als we 3 kopjes hebben gedronken gaan we terug naar de bus en wachten daar op
de anderen. Terwijl we staan te
wachten zien we dat Ad overal is gebeten door de vlooien die er in de hut
waren, hij heeft er nog 3 op zijn lijf zitten, ook Chiara heeft er een paar.
Eigenlijk niet zo verwonderlijk, we zaten op dekens die er waarschijnlijk vol
mee zaten. Als iedereen er is gaan we op weg terug naar Debark. Onderweg
wordt Marion ziek en moeten we stoppen, waarschijnlijk last van de hoogte.
Als ze wat is bijgekomen rijden we verder naar het hotel waar we eerst een
biertje nemen en dan lekker gaan douchen. Ad gaat eerst zodat ik even de
afgelopen 3 dagen kon opschrijven. Vanwege het drukke programma, de hobbelige
wegen en de vele indrukken is er weinig tijd geweest om te schrijven. Als ik
heb gedoucht gaat de kraan wel dicht maar blijft het water lopen
(nieuwigheidje?) de enige oplossing was de hoofdkraan dicht te draaien. Als
we dan naar het toilet moesten, even de kraan opendraaien zodat de stortbak
weer werd gevuld. Om 19:00 uur gaan we eten en hebben weer buffet net als
gisteren. Het is lang niet zo lekker als gisteren en eten dan ook niet zoveel.
Ook koffie krijgen we vanavond niet en als we naar de bar gaan om te kijken
of we daar nog koffie kunnen krijgen blijkt de koffiemachine uit te staan. We
nemen nog wat te drinken en gaan vrij vroeg slapen. Morgen om 6:00 uur
ontbijt, om 6:30 vertrekken we naar Aksum. Dag
8 Om 5:30 uur
staan we op, alles hadden we gisteren al weer ingepakt dus een makkie
vanmorgen. We hebben vandaag een lange tocht van 8 uur naar Aksum. De
vergezichten zijn prachtig en de afgronden diep. Onderweg wordt er even
gestopt in een dorpje waar we koffie drinken Daniël was voor alles 34 Birr
kwijt (nog geen €. 2.50)voor 20 personen. We rijden door totdat we zo’n
beetje uit de bergen zijn het is inmiddels 11:30 uur en stoppen dan langs de
weg om te gaan lunchen. We moeten nu nog 75km rijden en stoppen nog even in
een grote plaats voor een heerlijk vers geperst sapje. Om 16:30 uur rijden we
Aksum binnen en zijn we bij het hotel. We brengen onze spullen op de kamer en
nemen daarna afscheid van de chauffeur en de jongen. De chauffeur is prima we
hebben zelfs geprobeerd dat hij er met eten en dergelijke erbij kwam zitten.
De jongen viel bij iedereen in de smaak, hij was lief en behulpzaam, wilde
ook alles voor je doen en wil iets bereiken in zijn leven. Als ze wegrijden is het tijd voor een
biertje en dan even douchen. Om 19:00
uur gaan we eten, we nemen een heerlijke tonijn salade en een steak met
pepersaus als hoofdgerecht. De salade en de steak smaken heerlijk alleen bij
de pepersaus waren ze vergeten de peper erin te doen. Na het eten doet Daniël
nog even zijn praatje wat we morgen gaan doen, het is dan 21:00 uur en gaan
wij naar bed. Dag
9 We hebben
lekker uitgeslapen, pas om 7:00 uur hebben we ontbijt, daarna gaan we weer op
pad. Eerst gaan we naar de ondergrondse graftombes waar de groep in tweeën
wordt gesplitst, een voor de uitgebreide uitleg en een voor wat mindere
uitleg. Wij gaan met de mindere groep mee, we vinden het wel mooi en leuk om
te zien, maar hoeven geen elle lange verhalen te horen die we toch niet
kunnen onthouden. Daarna gaan we naar de kasteelruïnes van Sheba waar
verschillende mooie vogels zitten. Er
is te weinig over van de ruines om je er een voorstelling van te geven tot je
op een verhoging staat en een beter beeld krijgt. Het is jammer dat er gewoon te weinig geld
is om meer naar boven te krijgen en eventueel te restaureren. Dit komt ook doordat de Italianen er een
weg overheen gelegd hebben. Aan de overkant van de weg staan her en der
tussen het graan en teff kleine obelisken. Het is een begraafplaats waar de
boeren gewoon tussendoor oogsten. Dan zetten we onze reis voort naar de
obelisken waar Aksum bekend om staat. De Aksum
obelisk die in 1937 door de Italiaanse troepen werd geroofd staat weer
(bijna) op zijn plaats. Na jarenlang onderhandelen tussen de beiden landen
gaf Italië in 2005 het 1700 jaar oude monument terug. Aksum heeft in 2005 voor het transport van de zeventienhonderd
jaar oude, 150 ton en 24 meter hoge zuil het vliegveld moeten moderniseren en
twee bruggen moeten verstevigen. De in drie stukken gezaagde zuil staat
inmiddels weer overeind en wordt er nog restauratie werkzaamheden aan
verricht. De obelisk is een gekoesterd symbool voor het glorieuze verleden
van het land. "Dit monument is gemaakt door onze voorouders” verteld Fisseha
Zibelo, van het Ethiopische ministerie van Cultuur. "Alleen in Aksum
werd een dergelijk monument gemaakt. Dus de zuilen geven ons trots en zijn
belangrijk voor onze identiteit." Een Italiaanse firma Lattanzi is de
klus aan het klaren. De coördinator Mauro Christini beschrijft het hele
project als een experiment want niemand heeft ooit al ergens iets dergelijks
gedaan. Tijdens het opzetten en restaureren van de obelisk zijn ander
obelisken scheef gaan zakken waardoor ze worden gestut door moderne
materialen. Is het dan de moeite geweest vraag je je dan af. Na dit bezoekje
aan de obelisken gaan we vlakbij lunchen en na de lunch gaan we richting de
kerk hier gaan we hoofdzakelijk naar toe omdat er ook een museum is waar de
Ark des Verbond is. Het museum waar de Ark des Verbond zou zijn is voor
onbepaalde tijd gesloten, de kerk gaat pas om 15:00 uur open. Er wordt
voorgesteld door de gids om naar een andere kerk te gaan, alleen mogen daar
geen vrouwen naar binnen. We gaan dus niet mee en lopen terug naar het hotel.
Onderweg komen we Chiara, Wil en Petra tegen die aan het shoppen zijn gegaan.
Ook duiken wij de winkeltjes in op zoek naar een souvenir. We kopen een
enjera-mand, dit is een bak die gemaakt is van riet met rundleer eromheen.
Hierin doen de mensen de injera voor onderweg als ze met het vee op pad
zijn. Als we bij het hotel zijn lopen
we even door en gaan op een terrasje zitten waar we een sapje drinken en
krijgen op uitnodiging van de eigenaar een kijkje binnen, waar ze een leuk
koffieceremonie hoekje hadden gemaakt. Daarna gaan we naar het hotel en gaan
op het terras zitten waar ook Mathijs zit die net terug is van een ziekenhuis
avontuur. Langzaam aan komt de rest van de groep terug en worden alle
gekochte souvenirs geshowd. Tegen 19:00 uur hebben we afgesproken om te gaan
eten en krijgen we van Daniël eerst nog 300 Birr zakgeld. De groep wordt in
tweeën gesplitst, 1 groep voor injera eters en een groep die luxer willen
eten. Wij zijn met een groep van 8 personen. Chiara, Wils, Nel, Lode,
Mathijs, Mark en wij met z’n tweeën. We hadden het idee om lekker te eten
zolang als dit mogelijk is, wie weet wat er nog komt tijdens de reis. We
komen in een restaurant terecht waar hoofdzakelijk Amerikanen van de UN
zitten te eten. We nemen een lekker flesje wijn, natuurlijk een tonijn salade
en gebakken vis. Het is heerlijk,
alleen wijn moeten ze in Ethiopië nog leren maken. Na het eten gaan we op het terrasje van
vanmiddag waar we een sapje hebben gedronken koffie drinken. Nemen daarna in
het hotel nog een flesje limonade en gaan naar bed. Dag
10 Weer om 7:00
ontbijt, nog even naar de bakkerij van het hotel om te kijken hoe ze injera
bakken. Daarna snel naar het vliegveld voor onze vlucht naar Lalibela. We
hebben een half uur vertraging en als we door de poortjes gaan worden we
grondig gecontroleerd. Het is een
vlucht van 40 minuten. Na 25 km
rijden komen we aan in Lalibela het hotel ligt redelijk ver buiten de stad.
In het hotel krijgen we een kamer met een prachtig uitzicht. Direct na de
lunch gaan we op pad, vandaag gaan we 6 rotskerken bezichtigen morgen doen we
de andere 6. De groep wordt in tweeën gesplitst een groep voor de meer en een
groep voor de minder geïnteresseerden. Het ziet er indrukwekkend uit hoe ze
deze kerken vroeger uit de rotsen hebben gehakt. Iedere kerk is weer anders.
Als we terug zijn in het hotel valt al gauw de stroom uit en moeten we eten
met kaarslicht. Na het eten gaan we
nog even met een paar man naar de bar waar muziek en een danseres is en al
gauw moeten we mee dansen. Tegen 9:30 uur gaan we naar bed. Dag
11 Vandaag gaan
we de rest van de rotskerken bezichtigen, we beginnen bij de St. George, dit
is de beroemdste van allemaal. De rest
van de kerken ziet er allemaal even mooi uit en sommigen zijn met elkaar
verbonden door tunnels, van soms wel 50 meter, waar je geen hand voor ogen
ziet. Om 10:30 zijn we er doorheen en gaan we gauw een terrasje pikken. I de
middag gaan we met z’n allen lunchen. Na de lunch rijden we met 2 busjes naar
een klooster dat in een grot ligt. Een groot deel van de groep gaat lopend
terug. Wij laten ons met een paar man boven in het dorp af zetten, nemen wat
te drinken op een terrasje en wandelen daarna richting hotel. We hebben
afgesproken om 18:00 uur, dan gaan we met z’n allen eten in het naburige
hotel. Onderweg raken we er een paar kwijt en zijn met 12 man over om te
eten. Wij nemen salade en mixed grill. De salade smaakt prima maar de mixed
grill slaat helemaal nergens op. Ad had twee kleine stukjes vlees en riep
meteen de bediening terug, hij hoefde niets te zeggen, ze wisten meteen waar
het om ging. Hij kreeg een nieuw bord met een flinke portie. Later die avond
nog even borrelen op ons terras met Wils en Chiara, genieten van de duizenden
sterren. Dag
12 Vroeg in de
ochtend rijden we naar een klooster, een rit die eigenlijk niet te doen was
voor de busjes. Onderweg zijn we nog even gestopt bij een soort van rode
kruispost waar de locals medicijnen kunnen halen tegen malaria, eerste hulp
krijgen en gratis condooms voor de deur hangen om aids te voorkomen. Als de
busjes stoppen moeten we nog zeker 100 meter omhoog via trappen om bij de
grot te komen waarin het klooster is gebouwd. Het is het mooiste klooster dat
we tot nu toe hebben gezien. Achter in de grot lagen zo’n 6000 skeletten van
pelgrims die daar ooit hen gegaan zijn om te sterven, de vloer bestond uit
een dikke lag gras waar af en toe nog een schedel boven uit kwam. Als we de trappen af lopen zitten er
diverse bedelaars die allemaal wat geld van Daniël krijgen. Hij wil niet dat
wij met geld gaan strooien om dat het anders een toeristische attractie wordt
en er steeds meer bedelaars komen. Deze mensen krijgen veel van het klooster,
maar het mogen er niet te veel worden. In de middag zijn we terug bij het
hotel en gaan we even het dorp in op zoek naar een internetcafé, we vinden er
een paar maar nergens is verbinding. Door de slechte ervaring van
gisterenavond hebben we besloten om in ons eigen hotel te blijven eten. Wij
namen kebab en Nel nam een pepersteak, haar hele bord lag vol met vlees maar
het was niet te snijden. Koffie drinken lukte niet want het koffieapparaat
ging kapot. Nog even naar de bar waar
we maar weer gingen dansen met de danseres. Nog een uurtje op ons terrasje
met Wils en Chiara, even later kwam Mathijs er nog bij. Tranen met tuiten
hebben we gelachen die avond. Dag
13 Om 6:30 gaat
de wekker, alles inpakken voor de vlucht aar Addis Abeba. Van het ontbijt was
niet veel meer over, zoals al een paar dagen zijn er een paar die niet
begrijpen dat een ontbijtbuffet voor de hele groep is. Alle pannenkoekjes
waren alweer op. We beginnen het zat te worden en Wils is naar Daniël gegaan
om hier iets van te zeggen. Ook tijdens de lunches die we al gehad hebben
onderweg zijn het steeds dezelfde die beginnen met twee of drie stukken vis,
de laatste eters hebben dan alleen jam. We spreken met de busjes af om ons
bij de markt op te pikken, zodat wij nog even de markt op kunnen. We wilden
nog een koffiepot kopen, als we willen afdingen gaat dat moeilijk. De prijs
kan wel naar beneden als we er meer kopen, dus Wils en Matthijs kopen er ook
een. De vlucht vertrekt om 12:15 uur en na en paar tussenlandingen in Gondar
en Bahir Dar landen we om 14:45 uur in Addis. Om 16:00 uur zijn we in ons
hotel en kunnen we weer naar huis bellen. We gaan met acht man boodschappen
doen en drinken nog wat op het dakterras van de supermarkt. Tegen de
avond bestellen we twee taxi’s en gaan naar Bole Road, hier gaan we op zoek
naar een restaurant dat in een reisboek van Carolus stond vermeld. We kwamen
terecht in een heel ander restaurant Ice Bleu genaamd. Het is een mooi
restaurant en ziet er erg westers uit. Wij bestellen een salade vooraf en als
hoofdgerecht chateau briant. Als we ons
drankje krijgen komt er ook nog een amuse bij van aardappelsalade en
donkerbruin brood. Het eten smaakt bij iedereen voortreffelijk. Iedereen
bestelt nog koffie of cappuccino. Mark verslikt zich in zijn eerste slok en
proest alles uit. Chiara en Ria zitten alle twee onder de koffie en
chocoladepoeder.
Dit heerlijke diner kostte ongeveer 8,00 euro incl. drank en koffie. Dag
14 Vandaag een
lange reisdag, het is maar 350 km. naar de volgende bestemming, we zullen er
ongeveer 8 uur over doen. De reis gaat vanaf vandaag verder met Toyota Land Cruisers. Na een uurtje hebben
we de eerste lekke band, vele zullen nog volgen. Voor dat we de snelweg
afgaan, lunchen we nog even en moeten dan nog 70 km. over een zandweg rijden
vol met diepe kuilen en bobbels. Inmiddels is het ook nog gaan regenen en dit
duurt tot dat we om 16:00 uur in Dodda zijn. Het hotel is iets minder, de
badkamers zijn erg smerig en de toiletten stinken naar gierputten, deze ruik
je zelfs als je buiten staat. ’s Avonds eten we spaghetti en macaroni, Ria
neemt een broodje kaas. Na het eten nog gezellig een drankje om de vuurpot en
slapen al vroeg. Dag
15 Er zijn twee
groepen die een hike willen gaan maken en overnachten in een berghut. We brengen
ze weg naar de startplaats en wij wandelen terug naar het dorp. In het dorp
maken we een rondje over de markt, en nemen en biertje op een terrasje.
Chiara en Ria willen nog een aansteker kopen, er kwam wel 20 man omheen
staan. Terug wandelend naar het hotel werden we omringd door een horde
kinderen. We overleggen met Daniël om die avond rijst te eten, zijn vrouw was
voor de laatste twee weken meegegaan al kokkin. Ze had ook nog een heerlijke
salade gemaakt en samen met een doos wijn hadden we een gezellige avond. Dag
16 We gaan om
7:00 uur ontbijten, gooien de bagage van iedereen in de auto en gaan op weg
om de wandelaars op te halen. Als we aankomen, tellen we de kookspullen,
borden en bestek die we nodig hebben de aankomende dagen. Als we alles weer
hebben ingepakt komen ze eraan gelopen. We stappen in de auto en gaan
richting een watervalletje die we op weg naar de hoofdweg ( 70 km )
tegenkomen. De totale afstand die we afleggen is 90 km. en komen om ongeveer
15:00 uur aan in Wondo Genet. We hebben een prachtige kamer met terras. Van
Daniël krijgen we een doos wijn omdat wij met Chiara, Wils, Nel en Mathijs
altijd als laatste wakker blijven. Binnen 100 meter is een zwembad die gevuld
wordt met water die verwarmd wordt door een krater. We gaan lekker een uurtje
zwemmen met zijn allen. Dan nog even een terrasje pikken voor we gaan eten.
Het eten is niet erg veel bijzonders, wij hadden vis wat erg droog was en meer op stokvis leek dan
gewone vis. Na het eten wat uitleg
voor morgen en gaan dan naar onze kamer. Hier nemen we een de doos wijn in
gebruik met het vaste groepje. Mathijs mag nog geen wijn hij moet nog een
dagje wachten dan is hij klaar met zijn antibiotica. Na een paar wijntjes
gaan we naar bed. Dag
17 Vandaag weer
een lange reisdag, eerst weer 20 km terug naar de hoofdweg en stoppen in een
plaatsje waar een blindenschool is.
Hier heeft Daniël een jongen 4 weken geleden naar toe gebracht en wil
kijken hoe het met hem gaat. We krijgen een rondleiding door de school en als
alle kinderen in de klas zitten gaan we de klassen in. De jongen is zo blij
om te horen dat Daniël er is en vliegt hem om zijn nek. Dit wekte in de groep
aardig wat emotie op. Als we verder rijden breekt er een wielas af van auto
1. Professorisch repareren ze dit en
in de eerst volgende stad gaan ze naar een garage. Wij drinken in die tijd
koffie en krijgen een koek die gortdroog was. Als alles weer in orde is met
de auto rijden we verder. We stoppen in de plaats waar we zouden gaan lunchen
maar door de koek van vanmorgen wordt dit overgeslagen. We trachten een
biertje te bestellen, maar in dit hele dorp geen bier te bekennen. We gaan
dan ook maar lopen zoals we hebben afgesproken tot we worden opgepikt. Dan
rijden we door naar Arba Minch waar we om 17:15 uur bij ons hotel aankomen.
We brengen de tassen naar de kamer en gaan wat drinken op het terras. Hier
hebben we een prachtig uitzicht op de 2 meren. Om 19:30 uur gaan we eten en
het smaakt heerlijk. Na het eten nog een wijntje drinken en naar bed. Dag
18 Vandaag gaan
we naar de Dorze, die hebben meters hoge hutten. Het dorpje ligt 1100 meter
hoger dan Arba Minch. We krijgen in een van de hutten een koffieceremonie en
laten ze zien hoe ze van valse banaan een soort brood maken. Buiten de hut
proberen ze van alles aan je te verkopen, koffiepotjes, kalebassen,
muziekinstrumenten en sjaaltjes. Een hut verder wordt er gedanst door de
kinderen. Je kunt echt merken dat hier veel toeristen komen. We kunnen een
uur terug naar beneden lopen, maar we moeten eerst een petje kopen voor Mathijs
die morgen jarig is. We lopen langzaam aan naar beneden, onderweg worden we
belaagd door een paar kinderen die erg vervelend waren. Een van de kinderen
wilde gaan schoppen maar als Ad hem achterna gaat wordt hij wel wat bang en
rent weg. Ze lopen mee tot aan een bocht waar ze waarschijnlijk niet verder mogen. Even later beginnen ze
met stenen te gooien. We lopen verder en een meisje probeert Wils zijn water
te pikken, een vrouw met takken op haar rug probeert in Ad zijn broekzak te
komen. Na 45 minuten lopen komt onze auto eraan en kunnen we instappen en
rijden terug naar het hotel. Hier nemen we eerst wat te drinken en bestellen
lunch. Na de lunch gaan we naar het meer waar we gaan varen om krokodillen en
nijlpaarden te zien. Als we onderweg zijn, begeeft auto 5 het, waarschijnlijk
startmotor kapot. Dag
19 Om 6:00 uur
staan we op de rugzakken pakken en om 7:00 uur vertrekken we. De auto waar Dag
20 Vanmorgen om
7:00 uur ontbijten en vertrekken uiteindelijk pas om 9:00 uur. Er zou een
andere auto gisteravond aankomen maar vanwege de te hoge waterstand in de
rivier moest de chauffeur de hele nacht wachten om de rivier over te kunnen
steken. Het is vandaag redelijk rustig met de koeien op de weg en ook lijkt
het wel of de kinderen meer afstand van de auto’s houden. Onderweg hebben we
nog een lekke band en tegen lunchtijd komen we aan in Konso, waar we onze
lunch gebruiken. Dan rijden we verder naar de rivier die we moeten
oversteken, maar het water staat zo hoog dat het niet mogelijk is hier
doorheen te komen. Er zijn diverse auto’s die het wel proberen maar vast
komen te zitten. Wij rijden dan eerst maar een stukje terug en gaan naar een
dorpje waar we een marktje bezoeken. Hier zijn we als blanke een grote
bezienswaardigheid, er wordt aan je haren en aan je huid gevoeld en bij
sommige vrouwen in borsten geknepen of deze wel echt zijn. We nemen wat te drinken
in een heel klein barretje die binnen mum van tijd omringd staat met mensen.
We lopen vast terug naar beneden en zullen onderweg worden opgepikt door onze
auto. We rijden terug naar de rivier die we nu wel gaan oversteken het water
was inmiddels iets gezakt. Alle auto’s komen er doorheen behalve die van ons,
die duikt in een put, wat onze
chauffeur ook probeert het lukt hem niet om er uit te komen, Mari de
chauffeur van de eerste auto neemt het over, het water begint inmiddels de
auto binnen te stromen maar ook Mari
lukt het niet om uit de put te komen. Gelukkig is er een sjofel die al enige
tijd bezig is om gestrande auto’s uit de rivier te krijgen. We krijgen een
paar keer een zetje van de sjofel aan de achterkant en eindelijk kunnen we
verder door de rivier naar het droge waar direct alle filters droog worden
gemaakt. Na een uurtje, rijden we de Rift Valley in en is het gelijk een stuk
warmer. We stoppen in Weyts waar we zullen overnachten, we kunnen niet in één
keer door naar Turmi omdat het al te laat is geworden. Het is een soort
bushalte met kamers, het is een klein hokje met een bed erin, douche en wc is
er niet. We nemen wat te drinken en sorteren het eten met een paar man
terwijl inmiddels anderen aan het koken zijn. We eten vanavond kouskous met
een groente saus, wat niet echt lekker is, en daarna fruitsalade. Na nog wat
te drinken hebben genomen gaan we naar bed. Dag
21 Vandaag gaan
we verder naar Turmi waar de Hamar wonen. Na het ontbijt moet eerst alles
worden opgeruimd en gaan wij vast een stuk lopen en na ruim een uur worden we
opgepikt. Als we een poosje hebben gereden hebben we een fotostop bij de
Erborestam, deze zitten al een paar uur opgedoft en afgeglanst op ons te wachten, want ze weten dat we
langskomen. Dan door naar de campsite bij Turmi waar we rond de middag
aankomen. We zetten onze tent op, eten en drinken nog wat tot een van de
meisjes van ons gastgezin ons komt halen voor ons avontuur bij de Hamar. We
slapen per stel 1 nacht bij de Hamar en gaan meemaken hoe ze leven. We gaan
met Wils en Chiara naar het zelfde dorp maar slapen bij een andere familie.
We moeten ongeveer 4 km lopen door de brandende zon. We slapen bij de familie
van Haito een mooi meisje. Haar compound heeft maar 1 hut terwijl andere
compounds meerdere hutten hebben. We krijgen direct koffie wat gemaakt is van
koffieboonschillen aangeboden in de hut. Het is behoorlijk donker en in het
midden van de hut brand een kampvuurtje met een ketel erop. Dan wordt een
koeievel naar buiten gesleept en moeten we daarop zitten. De kraaltjes komen
tevoorschijn en moet er geregen worden, Haito haar zus komt er inmiddels ook
aangelopen met een baby op haar arm van net een paar weken oud. We zitten in
de zon en het is erg warm we worden dan ook verplaats naar een plek in de schaduw.
Hier krijgen we wat foto albums te zien en bij iedere foto wordt er gezegd
wie het is. Dan moeten we mee om water te gaan halen, na een paar km lopen
komen we bij een waterpomp terecht. Daar wordt eerst een jerrycan gevuld met
water en kunnen wij ons even afspoelen. Op de terugweg komen we Chiara en
Wils tegen die ook naar de waterpomp gaan. Als we weer op ons koeievelletje
zitten komen ze nog even op visite en dan is het zitten, zitten en zitten.
Eindelijk mogen we gaan eten, we krijgen sorghum te eten, een pap van
maïsschillen en boter. Uit beleefdheid nemen we een paar hapjes en doen of we
vol zitten, dan is er voor de zoveelste keer koffie. Het is best warm in de
hut en lopen we naar buiten, gelijk wordt er weer een koeievel naar buiten
getrokken waar we op moeten zitten. Even later komen Chiara en Wils weer
langs, Wils heeft een klein flesje whisky bij zich en wordt per dopje whisky
uitgedeeld. Intussen moeten we liedjes opschrijven en leren wij hun Vader
Jacob. Om 21:30 uur wagen we een poging om te gaan slapen. Dag
22 Wat een nacht,
de eerste paar uur draaien en om 4:00 uur begint het te regenen ook in de
hut. Het is niet helemaal waterdicht, de muur is een meter hoog en daarboven
zijn het spijlen waar het water doorheen komt. De foto en filmtas zijn
inmiddels goed nat geworden en zetten deze maar wat dichter bij ons, om nog
erger te voorkomen. De vader, 2 broers en Haito slapen buiten en zijn koud en
nat als ze binnen komen. Deze zijn buiten gaan liggen omdat wij er waren.
Naast de hut is een kraal met geiten wat een herrie maken die beesten. Het
lijkt of ze scheten aan het laten zijn en soms is het net of ze mompelen. Als
iedereen weer binnen is slapen we met 12 mensen in de hut. Moeder gooit nog
een koeievel over ons heen zodat we niet nat worden. Het is zo ontzettend
benauwd en het stinkt ook enorm dat we eronderuit kruipen . Op een nog droog
puntje van het koeievel proberen we nog wat te slapen. Tegen 6:00 uur wordt
het licht en worden we wakker. De schapen en koeien staan onder het afdak, de
geiten gaan nog steeds tekeer. We krijgen koffie en vader zegent alles en
iedereen ermee door de koffie te sproeien met zijn mond. We hebben dus een
koffiedouche. Dan lopen we even naar buiten om een sanitaire plek te vinden
en een sigaretje te roken. Dan moeten we met Haiko mee op visite bij Chiara
en Wils die ook buiten staan. Hier maken we wat foto’s en film en weten
gelijk dat alles nog werkt en niet is beschadigd door het vocht. Als we en
uurtje daar zijn geweest lopen we terug naar onze eigen familie. Inmiddels
komt de zon er door en hangen we onze rugzakken even buiten zodat ook deze
kunnen drogen. Vader loopt
met een geit weg en maakt ons duidelijk dat deze voor vanavond is, wij proberen
duidelijk te maken dat het niet hoeft. We kunnen nl. 2 nachten bij hun
blijven maar als het moet zoals vannacht met zoveel regen en de halve familie
moet buiten slapen.? Tegen 10:00 uur komen Chiara en Wils met hun gastvrouw
onze kant op. De dames doffen zich nog even op en kunnen we naar de markt. Na
45 minuten lopen komen we op de markt aan. Het stelt niet veel voor, er wordt
onder andere koffieschillen en maïsschillen verkocht. We hebben inmiddels
besloten dat we terug gaan naar de campsite en niet nog een nacht bij de
familie blijven. Het ziet er nogal dreigend uit en om nu nog een nacht de
familie buiten te laten liggen in de regen dat gaat ons net even te ver. In
de stad komen we Daniël tegen en horen we dat we om 13:30 uur opgepikt kunnen
worden bij een toerist hotel. We gaan wat drinken in de stad en komen
verschillende van de groep tegen. Op 3 mensen na gaat iedereen terug. We gaan
naar de markt en kopen rijst voor de familie, dan nog even winkel in winkel
uit want Haito wilde graag een shirt wat later een deken bleek te zijn. Deze
legt ze neer in het huis van familie en gaan we naar het toerist hotel waar
we wat eten. Wij eten spaghetti en geven Haito en haar broer een Injera. Om
13:30 uur rijden we met hun terug naar de campsite waar ze van Daniël nog 100
birr krijgen. We nemen afscheid en gaan dan even lekker douchen. De rivier
die normaal gesproken droogstaat staat behoorlijk vol met water, en alle
mensen die van de markt komen en de rivier over moeten worden door het water
naar de overkant geloodst. Best wel een grappig gezicht, sommige vallen om
door de sterke stroming van het water. Dan begint het water te bulderen en
breekt er paniek uit. Er is een droog stukje aan de overkant waar een paar
mensen staan die beginnen te gillen en te rennen. Binnen 5 minuten is het
water met ruim een meter gestegen. Het water dondert door de rivier wat best
redelijke hoge golven teweeg brengt. Na een poosje naar dit natuurgeweld te
hebben gekeken gaan we wat drinken. Tegen 19:00 uur is het eten klaar, heerlijk
geit die ze vanmorgen op de markt gekocht hebben. We drinken nog een wijntje
en gaan naar bed. Dag
23 Het heeft
vannacht weer behoorlijk geregend en is de rivier nog steeds niet gezakt.
Toch proberen er auto’s de rivier over te steken. Als er een blijft steken
wordt deze eruit getrokken door een trekker, een andere auto komt er
doorheen. Dan probeert er nog een auto de rivier over te komen maar blijft
steken, een andere auto probeert er nog langs te komen maar ook deze komt
vast te zitten. Met geen mogelijkheid komen ze eruit en de trekker is
weggereden. De toeristen en de bagage worden uit de auto’s gehaald terwijl de
auto’s steeds verder weg zakken tot er alleen nog een half raampje en het dak
van de auto’s te zien is. Tegen 9:30 uur rijden we weg, alles is weer
ingepakt, de keuken, tenten en bagage. We halen onderweg de 3 op die nog een nacht extra bij de Hamar hebben
geslapen. We moeten diverse rivieren oversteken en gelukkig staat het water
hierin niet zo hoog, de weg is op sommige plaatsen behoorlijk slecht en komen
er soms moeilijk doorheen. We stoppen nog even bij Key Afer om te lunchen en
tegen 15:00 uur komen we aan in Jinka. Ad gaat een uurtje slapen en ik ga
mijn dagboek bijwerken. De rest gaat naar de markt en een terrasje pikken.
Wij gaan later nog even maar doordat het net weer heeft geregend is het een
grote blubberpool. We gaan dan maar weer terug naar het hotel om wat te
drinken, Ad gaat weer terug naar bed, hij is nu diegene die aan de beurt is
die niet in orde is. Er zijn er van de groep al diversen geweest die 1 of 2
dagen niet in orde waren. Tegen 19:00 uur gaan we eten, Ad blijft in zijn
bed, na het eten nog even wat drinken en tegen 23:00 uur naar bed. Dag
24 Vandaag gaan
de naar de Mursi, met een beetje geluk komen we er want ook vannacht heeft
het weer geregend en ook nu regent het nog steeds. We zijn Jinka nog niet uit
of een van onze auto’s staat vast, met veel moeite lukt het de chauffeur er
uit te komen. Dan moeten we wachten bij de ingang van het park waar een
heftige discussie ontstaat. De entree moet 20 km in het park betaald worden
maar de kans dat er niemand meer uit komt is groot, vanwege de enorme regen
is de weg er naar toe onbegaanbaar en daarom willen ze hier betalen. De rij
auto’s groeit en na een half uur kunnen we door. We rijden ruim 1:30 uur en
stoppen dan even voor een plasstop en nemen een we een scout mee met een
kalasnikov. De eerste Mursi zien we al ze heeft alleen geen schotel in.
Diverse andere auto’s halen ons in en als wij verder rijden stoppen we bij het
eerste Mursi dorp. Hier zijn geen toeristen deze zijn doorgereden naar het 2de
en 3het dorp. Op deze manier kunnen wij nu op ons gemak de Mursi
bezoeken na 10 minuten pakken we de camera’s en losse birretjes en kunnen we
foto’s maken. Na bijna een uur rijden we terug, onderweg zien we diverse
dik-diks en is het op sommige plekken moeilijk door te komen. Eenmaal bij de
slagboom worden ook nu weer moeilijk heden gemaakt maar kunnen uiteindelijk
door. Tegen 13:00 uur zijn we terug in Jinka, lunchen bij het hotel en gaan
met zijn allen lopend naar het museum. Het museum is gericht op de stammen
die in het zuiden leven. Als we teruglopen pikken we met een paar man een
terrasje , Ad loopt door naar het hotel en gaat een uurtje liggen. Als wij bij het hotel terug zijn loop ik
even naar de kamer om te kijken of Ad meegaat we zouden doorlopen naar het
Jinka resort waar we een sapje en een biertje drinken. We kijken gelijk of we
daar behoorlijk kunnen eten vanavond want we beginnen de vegetarische hap zat
te worden. Je kunt er eten voor 38 birr ex. BTW dus eigenlijk niet zo
verkeerd. We lopen terug naar het hotel en besluiten dat we het niet kunnen
maken tegenover Daniël en blijven dan toch maar bij het hotel. We drinken na
het eten nog wat op het terras en gaan dan slapen. Dag
25 We gaan om
6:00 uur ontbijten, vandaag een lange reisdag, we moeten ruim 400 km rijden
vandaag. Om 8:15 uur
gaan we weg, onderweg stoppen we nog even voor een paar jongens op stelten
die zich aardig hadden geschminkt. Deze waren we op de heenweg ook al tegen
gekomen en had Daniël gezegd dat we vandaag weer langs zouden komen. Ook
enkele van ons mogen proberen stelt te lopen, na wat geld gegeven hebben gaan
we verder. We stoppen in Key Afer en bezoeken daar een schooltje waar we onze
meegebrachte kleurpotloden achter kunnen laten. Daarna nog even over de markt
en gaan we verder naar Weyto, waar we op de heenweg hebben geslapen, nu gaan
we om te lunchen. Dan is het nog
70 km naar de rivier wat wel spannend wordt want doordat het zo geregend heeft
is de kans groot dat we rivier niet over kunnen. Onderweg naar de rivier
stopt de auto verschillende keren en kan niet meer optrekken. De
brandstofslang is gescheurd en loopt het zo de motor in. Na wat pompwerk doet
hij het weer. Als we bijna bij de rivier zijn horen we dat de weg is
afgesloten en niet verder kunnen. Daniël besluit om naar Gewanda te rijden,
een dorpje waar we misschien in een schooltje kunnen slapen. Het hele dorp
loopt uit en staan tientallen mensen om ons heen. Eindelijk kunnen we naar
binnen en zijn we van de horde mensen af. We krijgen 2 klaslokalen toegewezen
om te slapen, alles wordt aan de kant gezet en maken ze de vloer nog even
schoon. De matrasjes worden te drogen gehangen ze zijn nog steeds nat en
wordt er een dekzeil gedroogd. Voordat het donker wordt leggen we de
matrasjes in het lokaal, zeil erover en slaapzakken erop. Inmiddels is er een
krat bier en een krat limonade gehaald in het dorp en nemen met z’n allen op
ons viskrukje wat te drinken tot het eten klaar is. We eten in een ander
klaslokaal en zitten in de schoolbankjes met kaarslicht. We hebben miesoep en
kouskous, Ad en ik nemen alleen de soep met wat brood kouskous vinden we niet
zo lekker. Daarna koffie en drinken we nog wat met 7 man buiten op ons krukje
en gaan slapen. Dag
26 Om 5:15 uur
worden we wakker gemaakt door Mathijs die een enorme scheet laat. Het veld
naast de lokalen wordt gebruikt als toilet want de toiletten zijn echt smerig
(nog nooit zo smerig gezien) We ontbijten en al vrij snel is alles ingepakt
en kunnen we vertrekken richting de rivier. Er zijn
inmiddels diverse opties: We kunnen
gewoon de rivier over (waarschijnlijk niet want bij het schooltje kon je de
rivier horen donderen) We
moeten een paar uur wachten tot de rivier is gezakt Lopend met de
bagage door de rivier en aan de andere kant in de auto’s van de nieuwe
Sawadee groep en wachten op 2 extra auto’s. Terug rijden
naar Jinka, dan daar met 2 kleine vliegtuigjes terug vliegen naar Addis.
(alleen mogelijk als de vliegtuigjes kunnen landen op het gras. Wanneer het
gras te nat is, is dit niet mogelijk) Als we bij de
rivier aankomen zien de we dat die wel erg breed is geworden vergeleken met
vorige week. Het water staat hoger en lijken het wel 2 rivieren te zijn
geworden en verderop in de rivier staat een jeep tot aan het dak onder water.
We staan met verbazing te kijken hoe sommige toch proberen de rivier over te
steken. Ook de koeien worden door het
water geloodst. Tegen 10:00 uur komen er een paar graaf machines aan die een
stuk terug aan de weg bezig zijn. Deze beginnen direct de rivier breder te
maken en de dam tussen de 2 rivieren te verwijderen zodat het waterpeil lager
zou worden. De geiten worden snel naar de overkant geloodst want in het
eerste gedeelte begint het water aardig hoger te worden. Tegen 11:00 uur
kunnen de eerste auto’ s door de rivier naar de overkant en ook wij gaan er
door. Daniël onze chauffeur slaat een kruisje en geeft gas het eerste
gedeelte gaar goed, dan nog een kruisje en dan het 2 de gedeelte door, dit is
ook het moeilijkste omdat als we er door zijn omhoog moeten en gezien de
problemen van gisteren. We komen er goed doorheen een het laatste kruisje
wordt geslagen een hele diepe zucht volgt. Dan worden de filters gedroogd en
gaan we weer op weg naar Konso halverwege stopt de auto er weer mee, er is
water in de motor gekomen. Het hele dorp loopt uit en de kinderen komen er
rennend aan, je vraagt je soms af waar ze vandaan komen. Als we in Konso
aankomen lunchen we daar, worden de tenten enz. aan de nieuwe Sawadee groep
gegeven en gaan we verder. We moeten nog een heel eind rijden tot aan Yirga
Alem. Onderweg hebben we nog een obstakel, een brug die we niet over kunnen
omdat er verschillende planken tussen uit waren. De auto’s rijden dan maar
door het water en kunnen we verder. Onderweg stoppen we nog even in een dorp
voor koffie en thee en komen dan uiteindelijk om 23:00 uur aan. Het eten
staat klaar en kunnen gelijk eten. Om 24:00 uur gaan we naar bed. We slapen
in een prachtige tukul met een woonkamertje met een bankje en een paar
stoelen en zijn er 2 slaapkamers met een bed van 2.40 breed en lekkere warme
dekens. Heerlijk slapen. Dag
27 Vandaag
heerlijk uitgeslapen lekker op ons gemak gedoucht en koffie gedronken. Om 12 uur waren diegene die een rondwandeling maakten
we weer terug voor de lunch en daarna rijden we naar de vismarkt in de stad.
Hier aangekomen bleek de overdekte markt dicht te zijn maar aan het meer
konden we nog wel veel vogels, waaronder veel maraboes, en een paar
vissersbootjes zien. helaas begon het vrij snel te onweren en moesten we vlug
weer in de jeeps stappen die ons naar een restaurant brachten waar we even
wat konden drinken. Hier wachten we de chauffeur op die sinds het ongeluk
niet meer bij ons is geweest en nemen we afscheid van zijn vervanger. Rond
13:00 uur zijn we thuis terugkijkend op een geweldige reis. |
||
