ethiopia-map.jpg

header_oranjeheader_foto4

 

EthiopiŽ

13 oktober t/m 10 november

2008

 

 

fotoboek

Foto album

film

Film album

 

 

 

Voorwoord

Tijdens onze reis door EthiopiŽ hebben wij kennis gemaakt met een zeer bijzonder mens.
Onze reisleider, DaniŽl Loggia Dieraert zet zich al jaren in voor kansarme kinderen. Hij plukt ze als het ware van de straat zet ze op school en zorgt dat alles betaald wordt. Wij hebben twee projecten van zijn stichting bezocht en zijn erg onder de indruk geraakt.
Zo hebben we een blind jongetje ontmoet, deze heeft hij bij een stam weggehaald, een paar maanden bij hem thuis laten logeren, diverse ziekenhuizen afgelopen om te kijken of ze iets voor hem konden doen enz. Deze jongen is nu geplaatst op een school voor blinden waar ze braille en rekenen leren. Het schooltje wordt geleid door een non uit India, en in de vrije tijd moeten de leraren zelf (met de hand) brailleboeken maken. Een machine hier voor is voor deze school niet te betalen en kost toch maar 2300 euro. Dit zijn allemaal dingen waar DaniŽl zich voor inzet. De naam via zijn stichting is Mambo Poa, neem eens een kijkje op zijn website
www.mambopoa.com

 

Dag 1

Om 13:30 uur vertrekken we van huis naar het station en kunnen daar direct in de trein stappen, op weg naar Brussel waar we om 17:00 uur aankomen. In de trein leren we direct Chiara en Wils kennen, zij zaten in dezelfde coupť. Na het inchecken roken we nog een sigaretje en gaan dan door de douane heen. Achter de douane is er weinig te doen en nemen daar maar een biertje om de tijd wat te doden. Op tijd kunnen we boarden en gaan om 21:15 uur de lucht in. We vliegen via Frankfurt waar we om 22:15 uur landen. Na een uurtje gaan we verder richting Addis Abeba en landen daar om 7:15 uur. (Nederlandse tijd 6:15 uur).

 

Dag 2

Als we door de douane zijn en onze bagage hebben, ontmoeten we DaniŽl onze reisleider. De bagage wordt op en in een busje geladen en gaan op pad. Het verkeer is chaotisch, er is een paar dagen geen benzine geweest. We stoppen onderweg naar het hotel bij een koffie huis waar we eerst een lekker vers geperst sapje van aardbei, mango en papaya en een croissantje krijgen. Dan wordt er bij iedereen Euro 600,00 verzameld wat in een gezamenlijk pot gaat, en waaruit alles betaald zal worden. Meer geld zullen we niet nodig hebben de aankomende 4 weken volgens DaniŽl. Wij laten voor onszelf Euro 100,00 extra wisselen omdat we video opnames gaan maken wat betaald zal moeten worden en wat extra geld in de knip geeft toch ook een wat lekkerder gevoel. DaniŽl verteld het een en ander over wat we een beetje kunnen verwachten en vraagt wat ons er heeft toegebracht om naar EthiopiŽ te reizen. Hij verteld ons dat er misschien een mogelijkheid is om bij ťťn van de stammen 1 of 2 dagen te zijn en te leven zoals zij leven. Als dit mogelijk is doen we dit zeker, dit is iets wat we heel graag willen. DaniŽl stuurt 3 mensen van de groep op pad om geld te gaan wisselen bij de bank een paar deuren verder. Wij wachten buiten en proberen contact met het thuisfront te krijgen, bij sommige in de groep lukt het niet om ook maar enige verbinding te krijgen. Met een prepaid kaart is nergens in EthiopiŽ verbinding te krijgen. Na ruim een half uur komen ze terug uit de bank met een plastic tas vol met geld. We rijden door naar het hotel waar het geld verdeeld wordt. Een paar stapeltjes van 100 Birr stukken die we nodig hebben om de fotoí s die we maken te betalen en alvast wat zakgeld. We zetten de rugzakken op de kamer en spreken af met Chiara en Wils om naar het museum te gaan. Mathijs, Carolus, Lode en Mark gaan ook mee naar het museum en zo zijn we met zín achten. We nemen twee taxiís en gaan eerst naar het Ethologisch museum (entree 10 birr). Hier zien we het een en ander over de bevolking van EthiopiŽ. Daarna lopen we naar het Nationaal museum (entree 10 Birr) hier wordt de evolutie van miljoenen jaren tentoon gesteld, hier liggen ook de resten van Lucy, een klein dametje die leefde in een zeer ver verleden. Het bijzondere aan de vondst van Lucy was het feit dat haar skelet nog voor 40% kompleet was. Dit is absoluut uniek in de wereld van de paleontologie. Meestal gaat het slechts om een paar fossiele tanden en met heel veel geluk vond men een deel van een schedel of arm. De leeftijd van van de aardlaag waarin Lucy gevonden is, is 'afzonderlijk van elkaar' door 2 deskundigen bepaald, waarbij zij beiden ongeveer op 3.5 miljoen jaar uitkwamen. Na het bezoek aan het museum gaan we met zín achten wat eten en drinken op een terras. Een frisdrankje kost 3,5 Birr (Ä. 0,25) eten gemiddeld 22 Birr (Ä. 1,50). We nemen met 3 personen een hamburger de rest neemt pizza. We lopen dan nog langs een kleine Kathedraal en gaan dan verder naar een wat grotere. Entree 40 Birr, veel te duur en gaan dan ook niet naar binnen we zien nog kerken zat. Lode en Mark gaan wel de Kathedraal in wij gaan we zín zessen in een busje naar de market. Hier hebben we snel spijt van en gaan met hetzelfde busje wat op ons is blijven wachten terug richting hotel.We worden vlak bij het hotel afgezet, het hotel is nog niet zo oud en weet de chauffeur het niet te vinden. Als we in het hotel zijn nemen we een biertje en maken ons dan klaar om te gaan eten. Om 18:00 uur hebben we afgesproken en rijden met zín allen in de bus naar een Ethiopische specialiteiten restaurant. Hier krijgen we injera te eten dit is een zuurdesempannenkoek waar bovenop diverse soorten vlees en groenten liggen. Je scheurt een stuk van de injera af en pakt hiermee wat vlees of groenten. Het smaakte prima, er ligt eigenlijk niets op wat niet lekker is.Injera wordt door de EthiopiŽr over het algemeen 3 maal daags gegeten. Daarna kregen we nog koffie en reden we terug naar het hotel. Hier nemen we nog wat te drinken en gaan om 21:00 uur naar bed.

 

Dag 3

De wekker loopt om 3:45 uur af, we moeten om 4:30 uur beenden staan want om 7:00 uur vliegen we naar Bahir Dar. Om 8:00 uur landen we in Bahir Dar, en als de rugzakken in de bus liggen gaan we naar het hotel. Onderweg wordt nog even gestopt omdat DaniŽl broodjes moet kopen voor het ontbijt die we later gaan eten. In het hotel brengen we de rugzakken naar de kamer en gaan ons dan direct verzamelen om bij mensen thuis te ontbijten en een echte koffie ceremonie bij te wonen. Na een kwartier rijden zijn we bij de familie, hier heeft DaniŽl een van de kinderen onder zijn hoede om naar school te gaan en wordt dit kind financieel gesteund door de stichting van DaniŽl. We hebben heerlijke broodjes en donuts als ontbijt en hebben daarbij een koffieceremonie. De koffieceremonie is een belangrijke sociale en culturele traditie in EthiopiŽ en wordt uitgevoerd met rituele ceremonies. Volwassen leden van de familie, buren en andere gasten nemen plaats rond de plek waar de koffie gezet gaat worden. Op de vloer ligt vers gesneden gras, meestal met kleine gekleurde bloemetjes erop. De gastvrouw, gekleed in de traditionele kleding, wakkert het vuurtje aan. Dit kan een houtvuurtje zijn maar over het algemeen zijn het houtskoolbranders. Op een tweede vuurtje wordt wierook gebrand. De rauwe koffiebonen worden eerst gewassen en gedroogd. Ondertussen is een platte schaal op het vuurtje voorverwarmd zodat de bonen gebrand kunnen worden. De gastvrouw roert en schudt de bonen totdat ze zwart en glanzend zijn. De koffiegeur en de wierookgeur vermengen zich. De platte schaal wordt van het vuur genomen en wordt langs de gasten gedragen, de gasten halen de geur met de handen naar zich toe en snuiven het op. Er wordt popcorn rondgedeeld. De jebena, een zwarte koffiepot gemaakt van klei, met een ronde bodem en een tuit in het midden, wordt gevuld met water en op het vuur gezet. Ondertussen dat het water warm wordt worden de bonen met een vijzel fijngewreven. Als het water kookt wordt de koffie met kleine hoeveelheden, beetje voor beetje, in de nauwe opening aan de bovenkant van het koffiepotje gedaan. De sini's, kleine Chinese mokjes, staan klaar op een soort dienblad met pootjes. Als de koffie voldoende getrokken is tilt de gastvrouw de jebena op en schenkt de koffie van grote hoogte in de sini's. Naast dat het een leuk gezicht is, gebeurt het vakkundig en gaat er geen druppel verloren. Volgens de traditie zijn er drie ronden, de awol, de eerste ronde, waarbij de oudere of een belangrijke gast als eerste de koffie krijgt daarna de andere volwasseenn. Kinderen drinken geen koffie. De koffie is erg sterk. Tijdens de tona, de tweede ronde is hij al beduidend minder sterk. Doordat het water steeds aangevuld wordt is het derde bakje in de baraka, derde ronde, een slap aftreksel. Als de ceremonie voorbij is zegenen de ouderen de woning en gaat iedereen naar zijn eigen onderkomen. De EthiopiŽrs gebruiken de ceremonie om tot rust te komen en nemen ruim de tijd, wel twee tot drie uur, om met iedereen te praten. De ceremonie is ook bedoeld als welkom voor bezoekers. In EthiopiŽ zijn 'buna bets' (koffiehuizen) te vinden waar de geurige koffie de gehele dag gedronken kan worden. Tegen 11:00 uur zijn we terug in het hotel en hebben we 2 uurtjes voor onszelf. We lopen samen langs het meer en zien prachtige vogels waaronder een paar toekans en een visarend. Om 13:00 uur gaan we op weg naar de blauwe Nijl het is een uurtje rijden en moeten dan eerst een stuk naar beenden lopen. Het pad gaat omlaag naar de gemetselde oude stenen brug die omstreeks 1690 gebouwd is in opdracht van de Portugezen in de tijd van keizer Susneyos. De brug heeft prachtige bogen en ziet er apart uit. Daarna wordt het klimmen, waarbij je een aantal hutten passeert. En dan, is daar de 'Tis Isat'. Hij raast met een donderend geraas van wel 45 kilometer per uur naar beenden en heeft een breedte van ongeveer vierhonderd meter. De begroeiing rondom de waterval is intens groen. Als je op de plek staat die Tisoha (waterdamp) wordt genoemd, dan wordt je volledig omhuld door de waterdamp. Dit indrukwekkend natuurverschijnsel benadrukt nog eens dat een mens maar een nietig wezen is. Je moet wel enig geluk hebben om hem in zijn volle glorie te zien want achter de waterval is een waterkrachtcentrale gebouwd (de enige in de Blauwe Nijl) die met een regelmaat zorgt dat het er iets minder spectaculair toegaat.Wij hebben geluk en zien behoorlijk wat water naar beneden komen ook al is hij niet op volle breedte. Als we weer terug zijn bij de bus gaan we nog een half uur door het dorp lopen, waar ik een sjaal koop die ik nodig zal hebben bij ons bezoek aan kerken en kloosters.Na een half uur te hebben gelopen gaan we terug naar de bus en rijden terug naar Bahir Dar. Naast het hotel is een terras en drinken daar met de meesten van de groep een biertje ( 10 Birr (Ä.0,80)), even douchen en dan is het alweer tijd om te gaan eten.We krijgen eerst een praatje van Danil en gaan dan eten, een lekkere salade en een steak. Na het eten gaat DaniŽl verder en krijgt een ieder 300 Birr zakgeld uit de pot zodat we morgenavond zelf ergens kunnen gaan eten. We zoeken met zín zessen nog een terrasje op en nemen een lekker koud biertje die maar 7 Birr (Ä. 0,50) kost. Tegen 22:00 uur gaan we naar bed.

 

Dag 4

Na een onrustige nacht en een kakkerlak in bed die erg vervelend was, gaan we om 7:00 uur ontbijten buiten op het terras. Tegen 8:00 uur lopen we naar de boten die ons naar de eeuwenoude kloosters en kerken op de (schier)eilandjes varen van het Tana meer.We gaan eerst na een uur varen naar een eilandje waar we naar een kerk gaan met mooie schilderingen, deze stellen verhalen voor uit de geschiedenis en de Bijbel. Het is een behoorlijk stukje klimmen maar de moeite waard. Dan is er nog een hut als museum ingericht zodat je kunt zien hoe er geleefd is. Buiten de hut ligt een papyrusboot die de vissers heden ten dage nog steeds gebruiken. Ook is er een stookketel om een soort jenever te maken, natuurlijk krijgen we deze te proeven en is behoorlijk sterk. We lopen vast naar beneden en nemen daar een flesje limonade, de temperatuur begint behoorlijk te stijgen en wordt het aardig warm. Dan varen we naar een eilandje waar we eerst gaan lunchen. Er staat een redelijk nieuw kerkje waar ook de schilderingen behoorlijk nieuw zijn.In een hut op het eiland zien we ineens de mijter van Sinterklaas hangen, zal hij hier met vakantie zijn? We varen terug naar Bahir Dar en gaan met zín allen naar een terras waar DaniŽl nog even een praatje houdt en wij even wat drinken. Om 15:00 uur zijn we vrij voor de rest van de dag en gaan wij met zín tweeŽn langs het Tana meer lopen tot we niet verder kunnen. Onderweg worden we een beetje lastig gevallen door 2 jonge knapen en is het lastig om ze kwijt te raken. We komen op het pad nog een dode varaan tegen waar ze stenen omheen hadden gelegd zodat je er niet op zou staan. Tijdens onze wandeltocht komen we Martie, Ria, Lode en Nicole tegen en drinken met zín zessen wat bij een hotel. Deze was behoorlijk duur, 4 bier en een thee 100 Birr (Ä. 8,00). Wij tweeŽn lopen via de weg terug, en kijken gelijk of we wat kunnen vinden om vanavond te gaan eten.DaniŽl had wat suggesties gedaan en gaan hierna op zoek. We komen onderweg Mathijs, Carolus en Mark tegen en gaan dan met zijn vijven op zoek naar een restaurantje waar we vanavond vis kunnen gaan eten. Uiteindelijk vinden we het restaurantje waar we vis kunnen eten, bestellen een biertje, bekijken de kaart en reserveren een tafel voor vanavond. We lopen dan terug richting hotel en stoppen onderweg nog even bij Obama restaurant om te kijken wat we daar kunnen eten.We bestellen wat te drinken en vragen de kaart, hier hebben ze veel meer keus en is het goedkoper, we reserveren hier dus ook maar een tafeltje. Inmiddels is de stroom uitgevallen en lopen we terug naar het hotel. Op de afgesproken tijd gaan we, met inmiddels uitbreiding van de groep, gewapend met zaklamp op weg naar Obama. In het restaurant branden overal kaarsjes wat een speciale sfeer geeft. We bestellen een salade vooraf die heerlijk was, een tonijn salade met heel veel pepertjes erin maar heel erg lekker. Als hoofdgerecht neemt eigenlijk iedereen vis, behalve Carolus die had lamskotelet. Alles zag er goed uit, Lode en ik hadden een heel gebakken vis besteld, ze hebben alleen de filets eraf gehaald en zat er alleen nog iets van vis op de rug. We hadden dus gebakken graat met een paneerlaagje er om heen, maar desondanks smaakte het toch. De rest heeft heerlijk gegeten en moeten we 60 Birr (Ä. 4,50) per persoon betalen, waar praat je dan nog over. Inmiddels is het gaan onweren in de verte maar het blijft gelukkig droog. Dan nog even een terrasje pikken voor een afzakkertje en dan uiteindelijk gaat het licht weer aan. Ondertussen is het 10:00 uur en gaan we naar bed.

 

Dag 5

We ontbijten weer buiten, iedereen is een kwartier te vroeg en kunnen daardoor eerder vertekken. We hebben er inmiddels een passagier erbij gekregen, een stomme jongen die mee rijdt zodat de chauffeur niet alleen terug hoeft te rijden. Deze jongen zal ook klusjes gaan doen zoals o.a. helpen bagage te laden, helpen met eten verzorgen en noem maar op. Hij is ook nog gezellig en in voor een grapje. In 4 uur rijden we naar Gondar waar we voor 12:00 uur aankomen in het hotel. Het is een leuk hotelletje wat een beetje een idee heeft als een haciŽnda, de bus staat op de binnenplaats de kamers er rond omheen. De kamers worden verloot door middel van de hoed van Lode, sommige kamers hebben nl geen douche en wc.Wij hebben in eerste instantie een kamer met een 1 persoons bed, wel met douche en wc, maar Mathijs onze buurman is zo aardig om te ruilen en zo hebben we een kamer met een twijfelaartje, ook met douche en wc.We gaan eerst lunchen en krijgen eerst wat frietjes en sla, daarna kunnen we nog een hamburger bestellen. Na het eten gaan we naar de kasteelruÔnesvan Gondar waar een rondleiding krijgen van een lokale gids. De eerste kastelen zijn gebouwd rond 1650 en zijn nu alleen nog ruÔnes wat rest. Er zijn in totaal 5 kastelen die allen totaal verschillend zijn. Daarna gaan we naar het lustslot Fasilidasí Bath, waar met Timkat water in wordt gelaten en de ceremoniŽn plaatsvinden. Deze zijn ze nu aan het restaureren omdat er tijdens het laatste festival een muur is omgevallen. Dan rijden we weer de binnenstad in en gaan we naar een locatie waar we kat (een hallucinerend blaadje) kunnen kauwen. Sommige van de groep willen dit graag proberen, de rest wil gewoon toekijken. Er is niet genoeg plaats en ik ben eigenlijk wel blij want de walm die achter het gordijn vandaan kwam, was niet te harden, We gaan dan ook met een gedeelte van de groep een etage lager aan een bar zitten en drinken er wat.Als we weer terug bij het hotel zijn nemen we een biertje en wachten op de kat-kouwers inclusief DaniŽl.Als ze terug zijn komt DaniŽl met een paar flessen wijn aanzetten, een ieder krijgt een eigen beker voor de rest van de reis, waar we ons wijntje in kunnen schenken. Tijdens het eten gaan er nog een paar flessen open en als ze leeg zijn is het tijd om te gaan slapen.

 

Dag 6

Vannacht zijn we wakker geworden van iemand die ziek is geworden, het blijkt Mathijs te zijn terwijl hij niet eens aan de kat heeft gezeten. Na het ontbijt gaan we eerst nog naar het mooie 17e eeuwse ommuurde kerkje van Debre Birhan Selassie. Het plafond is beschilderd met honderden engelenhoofdjes die allemaal een eigen gelaatsuitdrukking hebben. Daarna nog even naar de markt waar honderden ezels open.Dan rijden we door naar Debark in het Simien gebergte. Onderweg stoppen we nog in een dorp waar markt is en begeven ons tussen de menigte. Wij zijn hier echt een bezienswaardigheid hele hordes met mensen lopen om ons heen. Onderweg stoppen we nog even als we een karkas zien waar een hond en een aantal gieren aan zitten te plukken.Ook stoppen we nog even in een dorpje waar vroeger de joden woonden. Even na de middag komen we aan in Debark waar we in het hotel de nieuwe kamers mogen betrekken. We gaan direct lunchen en na de lunch gaan we naar de markt. Hier worden we vrijwel direct begeleid door scouts (dit zijn een soort veiligheidsmensen) zodat we niet lastig worden gevallen door vervelende kinderen en ouderen die om geld bedelen. Als we ergens of van iemand een foto van wilden maken hielden zij in de gaten dat we geen geld betaalden en als we lastig werden gevallen werden de kinderen van ons af geslagen. Na een rondje markt wat eigenlijk wel bijzonder was gaan we een biertje drinken ergens op een terras bij een hotel, ten minste wat er voor door moest gaan. Ook hier werd aan het hek gebedeld niet alleen door kinderen maar ook volwassenen die geen been meer hadden of blind zijn. Hoe erg het ook is, als je hieraan begint is het einde zoek. Dan lopen we terug naar het hotel waar we wachten op de rest voordat we naar een opvanghuis gaan, welke sinds kort wordt begeleid door DaniŽl. Hier zitten 10 jongens tussen de 16 en 19 jaar oud. Dit zijn oud schoenpoetsers die door hun ouders op straat zijn gezet omdat er geen geld en eten voor hen is. Ze worden begeleid om naar school te gaan, krijgen er eten en een fatsoenlijk bed. Ze stellen zich aan ons voor en vertellen ons wat hun doestelling is, als ze niet goed presteren op school is het einde verhaal en worden ze weer op staat gezet en krijgt een ander de kans. Een van de jongens is klaar met school, heeft slechte resultaten behaald en is gezakt. Danil heeft hem nog de kans gegeven om een ondernemingsplan op te stellen zodat hij voor zichzelf zou kunnen beginnen. Als hij dit zou hebben gedaan dan zou hij verder hierin begeleid worden, hij heeft hier 2 maanden de tijd voor gehad. De jongen heeft er niets aan gedaan en wordt dan ook weggestuurd, voor hem staat er al weer een ander klaar.Het is hard, maar als ze er niets voor willen doen, er zijn er zat die geholpen willen worden die er wel wat voor over hebben. Als we terug gaan naar het hotel begint het al aardig fris te worden doordat de zon achter de bergen verdwijnt we zitten ook op bijna 3000 meter hoogte. We gaan lekker douchen en om 19:00 uur staat er een buffet klaar. Mathijs en Wils zijn er niet bij, Mathijs was al ziek en ook Wils is niet in orde. Na het lekkere eten gaan we met Chiara nog even naar het terrasje bij het hotel, nemen nog een biertje en gaan naar bed.

 

Dag 7

Om 6:00 uur hebben we ontbijt en gaan om 6:30 uur rijden. Vandaag gaan we het Simien gebergte in om naar de Gelada Bavianen te gaan en te gaan wandelen. Al vrij snel krijgen we de eerste Gelada bavianen te zien, deze komen alleen voor in het Simien gebergte en ook alleen nog maar op deze plek. We lopen een stuk omhoog en gaan zitten op een open vlakte waar inmiddels meerdere bavianen zich verzamelen. Op een gegeven moment zitten we er tussen in en lopen sommige bavianen op net een meter afstand langs je heen. Er zitten er honderden, wat een ervaring en zo een rust wat er is. Na ruim een uur genieten gaan we wandelend naar de plek waar we zullen gaan lunchen, onderweg hebben we prachtige uit, en vergezichten. Tegen 11:00 uur zijn we op de lunchplek, we eten een broodje en een paar van de groep gaan nog een pittige wandeling maken. Wij blijven achter en lopen zelf een rondje, ook dan komen we weer prachtige uitzichten tegen. Met een paar achterblijvers gaan we met DaniŽl naar een paar hutten waar wat locals wonen en gaan daar koffie drinken. We krijgen weer een hele koffieceremonie en zitten in het hutje met zín achten. Als we 3 kopjes hebben gedronken gaan we terug naar de bus en wachten daar op de anderen.Terwijl we staan te wachten zien we dat Ad overal is gebeten door de vlooien die er in de hut waren, hij heeft er nog 3 op zijn lijf zitten, ook Chiara heeft er een paar. Eigenlijk niet zo verwonderlijk, we zaten op dekens die er waarschijnlijk vol mee zaten. Als iedereen er is gaan we op weg terug naar Debark. Onderweg wordt Marion ziek en moeten we stoppen, waarschijnlijk last van de hoogte. Als ze wat is bijgekomen rijden we verder naar het hotel waar we eerst een biertje nemen en dan lekker gaan douchen. Ad gaat eerst zodat ik even de afgelopen 3 dagen kon opschrijven. Vanwege het drukke programma, de hobbelige wegen en de vele indrukken is er weinig tijd geweest om te schrijven. Als ik heb gedoucht gaat de kraan wel dicht maar blijft het water lopen (nieuwigheidje?) de enige oplossing was de hoofdkraan dicht te draaien. Als we dan naar het toilet moesten, even de kraan opendraaien zodat de stortbak weer werd gevuld. Om 19:00 uur gaan we eten en hebben weer buffet net als gisteren. Het is lang niet zo lekker als gisteren en eten dan ook niet zoveel. Ook koffie krijgen we vanavond niet en als we naar de bar gaan om te kijken of we daar nog koffie kunnen krijgen blijkt de koffiemachine uit te staan. We nemen nog wat te drinken en gaan vrij vroeg slapen. Morgen om 6:00 uur ontbijt, om 6:30 vertrekken we naar Aksum.

 

Dag 8

Om 5:30 uur staan we op, alles hadden we gisteren al weer ingepakt dus een makkie vanmorgen. We hebben vandaag een lange tocht van 8 uur naar Aksum. De vergezichten zijn prachtig en de afgronden diep. Onderweg wordt er even gestopt in een dorpje waar we koffie drinken DaniŽl was voor alles 34 Birr kwijt (nog geen Ä. 2.50)voor 20 personen. We rijden door totdat we zoín beetje uit de bergen zijn het is inmiddels 11:30 uur en stoppen dan langs de weg om te gaan lunchen. We moeten nu nog 75km rijden en stoppen nog even in een grote plaats voor een heerlijk vers geperst sapje. Om 16:30 uur rijden we Aksum binnen en zijn we bij het hotel. We brengen onze spullen op de kamer en nemen daarna afscheid van de chauffeur en de jongen. De chauffeur is prima we hebben zelfs geprobeerd dat hij er met eten en dergelijke erbij kwam zitten. De jongen viel bij iedereen in de smaak, hij was lief en behulpzaam, wilde ook alles voor je doen en wil iets bereiken in zijn leven.Als ze wegrijden is het tijd voor een biertje en dan even douchen.Om 19:00 uur gaan we eten, we nemen een heerlijke tonijn salade en een steak met pepersaus als hoofdgerecht. De salade en de steak smaken heerlijk alleen bij de pepersaus waren ze vergeten de peper erin te doen. Na het eten doet DaniŽl nog even zijn praatje wat we morgen gaan doen, het is dan 21:00 uur en gaan wij naar bed.

 

Dag 9

We hebben lekker uitgeslapen, pas om 7:00 uur hebben we ontbijt, daarna gaan we weer op pad. Eerst gaan we naar de ondergrondse graftombes waar de groep in tweeŽn wordt gesplitst, een voor de uitgebreide uitleg en een voor wat mindere uitleg. Wij gaan met de mindere groep mee, we vinden het wel mooi en leuk om te zien, maar hoeven geen elle lange verhalen te horen die we toch niet kunnen onthouden. Daarna gaan we naar de kasteelruÔnes van Sheba waar verschillende mooie vogels zitten.Er is te weinig over van de ruines om je er een voorstelling van te geven tot je op een verhoging staat en een beter beeld krijgt.Het is jammer dat er gewoon te weinig geld is om meer naar boven te krijgen en eventueel te restaureren.Dit komt ook doordat de Italianen er een weg overheen gelegd hebben. Aan de overkant van de weg staan her en der tussen het graan en teff kleine obelisken. Het is een begraafplaats waar de boeren gewoon tussendoor oogsten. Dan zetten we onze reis voort naar de obelisken waar Aksum bekend om staat. De Aksum obelisk die in 1937 door de Italiaanse troepen werd geroofd staat weer (bijna) op zijn plaats. Na jarenlang onderhandelen tussen de beiden landen gaf ItaliŽ in 2005 het 1700 jaar oude monument terug.

Aksum heeft in 2005 voor het transport van de zeventienhonderd jaar oude, 150 ton en 24 meter hoge zuil het vliegveld moeten moderniseren en twee bruggen moeten verstevigen. De in drie stukken gezaagde zuil staat inmiddels weer overeind en wordt er nog restauratie werkzaamheden aan verricht. De obelisk is een gekoesterd symbool voor het glorieuze verleden van het land. "Dit monument is gemaakt door onze vooroudersĒ verteld Fisseha Zibelo, van het Ethiopische ministerie van Cultuur. "Alleen in Aksum werd een dergelijk monument gemaakt. Dus de zuilen geven ons trots en zijn belangrijk voor onze identiteit." Een Italiaanse firma Lattanzi is de klus aan het klaren. De coŲrdinator Mauro Christini beschrijft het hele project als een experiment want niemand heeft ooit al ergens iets dergelijks gedaan. Tijdens het opzetten en restaureren van de obelisk zijn ander obelisken scheef gaan zakken waardoor ze worden gestut door moderne materialen. Is het dan de moeite geweest vraag je je dan af. Na dit bezoekje aan de obelisken gaan we vlakbij lunchen en na de lunch gaan we richting de kerk hier gaan we hoofdzakelijk naar toe omdat er ook een museum is waar de Ark des Verbond is. Het museum waar de Ark des Verbond zou zijn is voor onbepaalde tijd gesloten, de kerk gaat pas om 15:00 uur open. Er wordt voorgesteld door de gids om naar een andere kerk te gaan, alleen mogen daar geen vrouwen naar binnen. We gaan dus niet mee en lopen terug naar het hotel. Onderweg komen we Chiara, Wil en Petra tegen die aan het shoppen zijn gegaan. Ook duiken wij de winkeltjes in op zoek naar een souvenir. We kopen een enjera-mand, dit is een bak die gemaakt is van riet met rundleer eromheen. Hierin doen de mensen de injera voor onderweg als ze met het vee op pad zijn.Als we bij het hotel zijn lopen we even door en gaan op een terrasje zitten waar we een sapje drinken en krijgen op uitnodiging van de eigenaar een kijkje binnen, waar ze een leuk koffieceremonie hoekje hadden gemaakt. Daarna gaan we naar het hotel en gaan op het terras zitten waar ook Mathijs zit die net terug is van een ziekenhuis avontuur. Langzaam aan komt de rest van de groep terug en worden alle gekochte souvenirs geshowd. Tegen 19:00 uur hebben we afgesproken om te gaan eten en krijgen we van DaniŽl eerst nog 300 Birr zakgeld. De groep wordt in tweeŽn gesplitst, 1 groep voor injera eters en een groep die luxer willen eten. Wij zijn met een groep van 8 personen. Chiara, Wils, Nel, Lode, Mathijs, Mark en wij met zín tweeŽn. We hadden het idee om lekker te eten zolang als dit mogelijk is, wie weet wat er nog komt tijdens de reis. We komen in een restaurant terecht waar hoofdzakelijk Amerikanen van de UN zitten te eten. We nemen een lekker flesje wijn, natuurlijk een tonijn salade en gebakken vis.Het is heerlijk, alleen wijn moeten ze in EthiopiŽ nog leren maken.Na het eten gaan we op het terrasje van vanmiddag waar we een sapje hebben gedronken koffie drinken. Nemen daarna in het hotel nog een flesje limonade en gaan naar bed.

 

Dag 10

Weer om 7:00 ontbijt, nog even naar de bakkerij van het hotel om te kijken hoe ze injera bakken. Daarna snel naar het vliegveld voor onze vlucht naar Lalibela. We hebben een half uur vertraging en als we door de poortjes gaan worden we grondig gecontroleerd.Het is een vlucht van 40 minuten.†† Na 25 km rijden komen we aan in Lalibela het hotel ligt redelijk ver buiten de stad. In het hotel krijgen we een kamer met een prachtig uitzicht. Direct na de lunch gaan we op pad, vandaag gaan we 6 rotskerken bezichtigen morgen doen we de andere 6. De groep wordt in tweeŽn gesplitst een groep voor de meer en een groep voor de minder geÔnteresseerden. Het ziet er indrukwekkend uit hoe ze deze kerken vroeger uit de rotsen hebben gehakt. Iedere kerk is weer anders. Als we terug zijn in het hotel valt al gauw de stroom uit en moeten we eten met kaarslicht.Na het eten gaan we nog even met een paar man naar de bar waar muziek en een danseres is en al gauw moeten we mee dansen. Tegen 9:30 uur gaan we naar bed.

 

Dag 11

Vandaag gaan we de rest van de rotskerken bezichtigen, we beginnen bij de St. George, dit is de beroemdste van allemaal.De rest van de kerken ziet er allemaal even mooi uit en sommigen zijn met elkaar verbonden door tunnels, van soms wel 50 meter, waar je geen hand voor ogen ziet. Om 10:30 zijn we er doorheen en gaan we gauw een terrasje pikken. I de middag gaan we met zín allen lunchen. Na de lunch rijden we met 2 busjes naar een klooster dat in een grot ligt. Een groot deel van de groep gaat lopend terug. Wij laten ons met een paar man boven in het dorp af zetten, nemen wat te drinken op een terrasje en wandelen daarna richting hotel. We hebben afgesproken om 18:00 uur, dan gaan we met zín allen eten in het naburige hotel. Onderweg raken we er een paar kwijt en zijn met 12 man over om te eten. Wij nemen salade en mixed grill. De salade smaakt prima maar de mixed grill slaat helemaal nergens op. Ad had twee kleine stukjes vlees en riep meteen de bediening terug, hij hoefde niets te zeggen, ze wisten meteen waar het om ging. Hij kreeg een nieuw bord met een flinke portie. Later die avond nog even borrelen op ons terras met Wils en Chiara, genieten van de duizenden sterren.

 

Dag 12

Vroeg in de ochtend rijden we naar een klooster, een rit die eigenlijk niet te doen was voor de busjes. Onderweg zijn we nog even gestopt bij een soort van rode kruispost waar de locals medicijnen kunnen halen tegen malaria, eerste hulp krijgen en gratis condooms voor de deur hangen om aids te voorkomen. Als de busjes stoppen moeten we nog zeker 100 meter omhoog via trappen om bij de grot te komen waarin het klooster is gebouwd. Het is het mooiste klooster dat we tot nu toe hebben gezien. Achter in de grot lagen zoín 6000 skeletten van pelgrims die daar ooit hen gegaan zijn om te sterven, de vloer bestond uit een dikke lag gras waar af en toe nog een schedel boven uit kwam.†††† Als we de trappen af lopen zitten er diverse bedelaars die allemaal wat geld van DaniŽl krijgen. Hij wil niet dat wij met geld gaan strooien om dat het anders een toeristische attractie wordt en er steeds meer bedelaars komen. Deze mensen krijgen veel van het klooster, maar het mogen er niet te veel worden. In de middag zijn we terug bij het hotel en gaan we even het dorp in op zoek naar een internetcafť, we vinden er een paar maar nergens is verbinding. Door de slechte ervaring van gisterenavond hebben we besloten om in ons eigen hotel te blijven eten. Wij namen kebab en Nel nam een pepersteak, haar hele bord lag vol met vlees maar het was niet te snijden. Koffie drinken lukte niet want het koffieapparaat ging kapot.Nog even naar de bar waar we maar weer gingen dansen met de danseres. Nog een uurtje op ons terrasje met Wils en Chiara, even later kwam Mathijs er nog bij. Tranen met tuiten hebben we gelachen die avond.

 

Dag 13

Om 6:30 gaat de wekker, alles inpakken voor de vlucht aar Addis Abeba. Van het ontbijt was niet veel meer over, zoals al een paar dagen zijn er een paar die niet begrijpen dat een ontbijtbuffet voor de hele groep is. Alle pannenkoekjes waren alweer op. We beginnen het zat te worden en Wils is naar DaniŽl gegaan om hier iets van te zeggen. Ook tijdens de lunches die we al gehad hebben onderweg zijn het steeds dezelfde die beginnen met twee of drie stukken vis, de laatste eters hebben dan alleen jam. We spreken met de busjes af om ons bij de markt op te pikken, zodat wij nog even de markt op kunnen. We wilden nog een koffiepot kopen, als we willen afdingen gaat dat moeilijk. De prijs kan wel naar beneden als we er meer kopen, dus Wils en Matthijs kopen er ook een. De vlucht vertrekt om 12:15 uur en na en paar tussenlandingen in Gondar en Bahir Dar landen we om 14:45 uur in Addis. Om 16:00 uur zijn we in ons hotel en kunnen we weer naar huis bellen. We gaan met acht man boodschappen doen en drinken nog wat op het dakterras van de supermarkt.††††††††††††††††††††††††††††††††† Tegen de avond bestellen we twee taxiís en gaan naar Bole Road, hier gaan we op zoek naar een restaurant dat in een reisboek van Carolus stond vermeld. We kwamen terecht in een heel ander restaurant Ice Bleu genaamd. Het is een mooi restaurant en ziet er erg westers uit. Wij bestellen een salade vooraf en als hoofdgerecht chateau briant.Als we ons drankje krijgen komt er ook nog een amuse bij van aardappelsalade en donkerbruin brood. Het eten smaakt bij iedereen voortreffelijk. Iedereen bestelt nog koffie of cappuccino. Mark verslikt zich in zijn eerste slok en proest alles uit. Chiara en Ria zitten alle twee onder de koffie en chocoladepoeder.††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††† Dit heerlijke diner kostte ongeveer 8,00 euro incl. drank en koffie.

 

Dag 14

Vandaag een lange reisdag, het is maar 350 km. naar de volgende bestemming, we zullen er ongeveer 8 uur over doen. De reis gaat vanaf vandaag verder metToyota Land Cruisers. Na een uurtje hebben we de eerste lekke band, vele zullen nog volgen. Voor dat we de snelweg afgaan, lunchen we nog even en moeten dan nog 70 km. over een zandweg rijden vol met diepe kuilen en bobbels. Inmiddels is het ook nog gaan regenen en dit duurt tot dat we om 16:00 uur in Dodda zijn. Het hotel is iets minder, de badkamers zijn erg smerig en de toiletten stinken naar gierputten, deze ruik je zelfs als je buiten staat. ís Avonds eten we spaghetti en macaroni, Ria neemt een broodje kaas. Na het eten nog gezellig een drankje om de vuurpot en slapen al vroeg.

 

Dag 15

Er zijn twee groepen die een hike willen gaan maken en overnachten in een berghut. We brengen ze weg naar de startplaats en wij wandelen terug naar het dorp. In het dorp maken we een rondje over de markt, en nemen en biertje op een terrasje. Chiara en Ria willen nog een aansteker kopen, er kwam wel 20 man omheen staan. Terug wandelend naar het hotel werden we omringd door een horde kinderen. We overleggen met DaniŽl om die avond rijst te eten, zijn vrouw was voor de laatste twee weken meegegaan al kokkin. Ze had ook nog een heerlijke salade gemaakt en samen met een doos wijn hadden we een gezellige avond.

 

Dag 16

We gaan om 7:00 uur ontbijten, gooien de bagage van iedereen in de auto en gaan op weg om de wandelaars op te halen. Als we aankomen, tellen we de kookspullen, borden en bestek die we nodig hebben de aankomende dagen. Als we alles weer hebben ingepakt komen ze eraan gelopen. We stappen in de auto en gaan richting een watervalletje die we op weg naar de hoofdweg ( 70 km ) tegenkomen. De totale afstand die we afleggen is 90 km. en komen om ongeveer 15:00 uur aan in Wondo Genet. We hebben een prachtige kamer met terras. Van DaniŽl krijgen we een doos wijn omdat wij met Chiara, Wils, Nel en Mathijs altijd als laatste wakker blijven. Binnen 100 meter is een zwembad die gevuld wordt met water die verwarmd wordt door een krater. We gaan lekker een uurtje zwemmen met zijn allen. Dan nog even een terrasje pikken voor we gaan eten. Het eten is niet erg veel bijzonders, wij hadden vis waterg droog was en meer op stokvis leek dan gewone vis. Na heteten wat uitleg voor morgen en gaan dan naar onze kamer. Hier nemen we een de doos wijn in gebruik met het vaste groepje. Mathijs mag nog geen wijn hij moet nog een dagje wachten dan is hij klaar met zijn antibiotica. Na een paar wijntjes gaan we naar bed.

 

Dag 17

Vandaag weer een lange reisdag, eerst weer 20 km terug naar de hoofdweg en stoppen in een plaatsje waar een blindenschool is.Hier heeft DaniŽl een jongen 4 weken geleden naar toe gebracht en wil kijken hoe het met hem gaat. We krijgen een rondleiding door de school en als alle kinderen in de klas zitten gaan we de klassen in. De jongen is zo blij om te horen dat DaniŽl er is en vliegt hem om zijn nek. Dit wekte in de groep aardig wat emotie op. Als we verder rijden breekt er een wielas af van auto 1. Professorischrepareren ze dit en in de eerst volgende stad gaan ze naar een garage. Wij drinken in die tijd koffie en krijgen een koek die gortdroog was. Als alles weer in orde is met de auto rijden we verder. We stoppen in de plaats waar we zouden gaan lunchen maar door de koek van vanmorgen wordt dit overgeslagen. We trachten een biertje te bestellen, maar in dit hele dorp geen bier te bekennen. We gaan dan ook maar lopen zoals we hebben afgesproken tot we worden opgepikt. Dan rijden we door naar Arba Minch waar we om 17:15 uur bij ons hotel aankomen. We brengen de tassen naar de kamer en gaan wat drinken op het terras. Hier hebben we een prachtig uitzicht op de 2 meren. Om 19:30 uur gaan we eten en het smaakt heerlijk. Na het eten nog een wijntje drinken en naar bed.

 

Dag 18

Vandaag gaan we naar de Dorze, die hebben meters hoge hutten. Het dorpje ligt 1100 meter hoger dan Arba Minch. We krijgen in een van de hutten een koffieceremonie en laten ze zien hoe ze van valse banaan een soort brood maken. Buiten de hut proberen ze van alles aan je te verkopen, koffiepotjes, kalebassen, muziekinstrumenten en sjaaltjes. Een hut verder wordt er gedanst door de kinderen. Je kunt echt merken dat hier veel toeristen komen. We kunnen een uur terug naar beneden lopen, maar we moeten eerst een petje kopen voor Mathijs die morgen jarig is. We lopen langzaam aan naar beneden, onderweg worden we belaagd door een paar kinderen die erg vervelend waren. Een van de kinderen wilde gaan schoppen maar als Ad hem achterna gaat wordt hij wel wat bang en rent weg. Ze lopen mee tot aan een bocht waar ze waarschijnlijkniet verder mogen. Even later beginnen ze met stenen te gooien. We lopen verder en een meisje probeert Wils zijn water te pikken, een vrouw met takken op haar rug probeert in Ad zijn broekzak te komen. Na 45 minuten lopen komt onze auto eraan en kunnen we instappen en rijden terug naar het hotel. Hier nemen we eerst wat te drinken en bestellen lunch. Na de lunch gaan we naar het meer waar we gaan varen om krokodillen en nijlpaarden te zien. Als we onderweg zijn, begeeft auto 5 het, waarschijnlijk startmotor kapot.
Degene die in die auto zaten worden verdeeld en ik klim bij Ad op schoot. Wij rijden over een pad waar we flink heen en weer glijden en diep de blubber inzakken. Als we bij de boten aankomen, gaat de chauffeur terug om de anderen te helpen. Als iedereen er is hoorden we dat er verschillende autoís hadden vastgezeten. We worden verdeeld in 2 boten en zitten wij voorin. Bij de boten staan een paar maraboes en als we varen zien we al gauw een paar krokodillen. Als we verder varen zien we heel veel pelikanen, ervoor liggen een paar krokodillen waarvan er een, een pelikaan aan het eten is overal liggen veren. Wat verder zien we nijlpaarden, er is er een die kijkt alsof hij lacht. We varen door tot een bocht waar behoorlijk wat krokodillen liggen sommige met een lengte van 6 meter. Ook zijn hier aardig wat pelikanen die naar ons idee toch wel erg dicht bij de krokodillen staan. We varen langzaam aan terug en komen nog wat nijlpaarden tegen. We zijn net te vroeg terug voor de zonsondergang we hadden dan wel hele mooie fotoís kunnen maken en rijden naar het hotel waar we dan net te laat aankomen voor de zonsondergang. We nemen wat te drinken en gaan even douchen voor het eten. Met het eten gaat er het een en ander mis, we hadden een vissalade als voorgerecht besteld maar krijgen die pas als we het hoofdgerecht bijna op hebben. Ad had vis besteld als hoofdgerecht maar ook die waren ze vergeten, als hij uiteindelijk zijn vis krijgt blijkt deze niet gaar. Na het eten doet DaniŽl zijn verhaaltje nog even en vraagt wie er nog steeds bij de stammen wil blijven slapen. We nemen nog een glaasje wijn en gaan naar bed.

 

Dag 19

Om 6:00 uur staan we op de rugzakken pakken en om 7:00 uur vertrekken we. De auto waar
Mathijs in zit treuzelt een beetje en later blijkt ook waarom. We gaan in de stad koffie drinken met gebak als ontbijt voor Mathijs zijn verjaardag. Dit hoorden wij pas in de auto omdat Mathijs steeds bij ons in de buurt is. De stoel moest versierd worden voor hem. Matthijs zijn auto komt een kwartier later pas aan, de chauffeur heeft langzaam gereden en de banden nog even opgepompt. Als hij binnenkomt wordt er gezongen en mag hij de kaarsjes uitblazen op zijn taart. Hij krijgt een paar cadeautjes, een van de groep, van de chauffeurs, van DaniŽl en zijn vrouw en een cadeautje van Sawadee. Na de taart, koffie en een vers sapje gaan we op pad. Onderweg komen we een paar bavianen tegen die de chauffeurs richting auto lokken met tomaten. Na wat fotoís rijden we verder. We moeten door enorme kuddes koeien rijden en dan gaat het fout, ineen komt er tussen een kudde koeien een kind vandaan die voor de auto springt en eronder komt. Het kind is behoorlijk gewond en wordt snel in de auto op de achterbank gelegd. De chauffeur is ook behoorlijk de weg kwijt maar stapt weer achter het stuur. Er stappen wat mensen in uit het dorp en rijden dan zo snel mogelijk weer terug naar Arba Minch, naar het ziekenhuis. DaniŽl die in auto 1 zit komt terug rijden en vraagt wat er aan de hand is en snelt erachteraan en weet eigenlijk nog niet precies wat er is gebeurd. Iedereen springt bij elkaar in de auto en ik kruip bij Chiara voorin zodat Marcel en nog een jongen uit het dorp bij ons in de auto kunnen. Na een poosje rijden stoppen we en overleggen met DaniŽl om terug te gaan naar het hotel, zodat hij met de chauffeurs naar het ziekenhuis kan. Als we Arba Minch aankomen stappen we uit nadat DaniŽl heeft gehoord dat het niet zo goed gaat met de jongen. Wij lopen terug naar het hotel en installeren ons op het terras wachtend op DaniŽl. We kunnen wat van de zon genieten en lunchen. Tegen 12:00 uur komt DaniŽl eraan, het valt gelukkig mee, de jongen wordt op dit moment geopereerd. Waarschijnlijk heeft hij zijn heup uit de kom, de wonden in zijn gezicht vielen mee, maar moet wel 2 maanden in het ziekenhuis blijven. DaniŽl moet nog wel terug naar het politiebureau, de chauffeur is in shock en moet waarschijnlijk 2 dagen in de cel zitten. De mensen die mee waren gereden uit het dorp, hadden wel al gezegd dat het de schuld van de jongen was. Inmiddels is er al een andere auto onderweg om auto 5 te vervangen, vanwege de mankementen die de auto heeft. Maar als auto 3 die de jongen heeft aangereden wordt achtergehouden door de politie dan blijft 5 meerijden. Het kan zijn dat de nieuwe auto niet op tijd is, vanwege zware regenval, er wordt dan een busje gehuurd om de mensen van auto 3 naar Konso te rijden. Het wachten duurt lang en gaan een stukje lopen, maar het is veel te warm en gaan dan ook maar weer terug waar we in de schaduw gaan zitten. Tijdens de lunch komen de bavianen het terras op en roven de broodmandjes leeg, wij hadden net alles op maar de rest moest gelijk naar binnen om daar verder te eten. Tegen 16:30 uur komt DaniŽl eraan met de mededeling dat we hier zouden blijven overnachten wat we inmiddels al hadden verwacht. Met de jongen gaat het inmiddelsgoed, hij is geopereerd en slaapt. Als we een sleutel hebben en onze tassen zijn bij de huisjes moet DaniŽl weer terug naar de plaats van het ongeluk om met de chauffeur uit te leggen aan de politie wat er precies is gebeurd. Tegen 19:00 uur gaan we eten en komt ook DaniŽl weer terug, we zullen morgen rond 7:30 uur gaan vertrekken en in ťťn keer doorrijden naar de campsite in Turmi bij de Hamar. We vieren Mathijs zijn verjaardag nog even en gaan slapen.

 

Dag 20

Vanmorgen om 7:00 uur ontbijten en vertrekken uiteindelijk pas om 9:00 uur. Er zou een andere auto gisteravond aankomen maar vanwege de te hoge waterstand in de rivier moest de chauffeur de hele nacht wachten om de rivier over te kunnen steken. Het is vandaag redelijk rustig met de koeien op de weg en ook lijkt het wel of de kinderen meer afstand van de autoís houden. Onderweg hebben we nog een lekke band en tegen lunchtijd komen we aan in Konso, waar we onze lunch gebruiken. Dan rijden we verder naar de rivier die we moeten oversteken, maar het water staat zo hoog dat het niet mogelijk is hier doorheen te komen. Er zijn diverse autoís die het wel proberen maar vast komen te zitten. Wij rijden dan eerst maar een stukje terug en gaan naar een dorpje waar we een marktje bezoeken. Hier zijn we als blanke een grote bezienswaardigheid, er wordt aan je haren en aan je huid gevoeld en bij sommige vrouwen in borsten geknepen of deze wel echt zijn. We nemen wat te drinken in een heel klein barretje die binnen mum van tijd omringd staat met mensen. We lopen vast terug naar beneden en zullen onderweg worden opgepikt door onze auto. We rijden terug naar de rivier die we nu wel gaan oversteken het water was inmiddels iets gezakt. Alle autoís komen er doorheen behalve die van ons, die duiktin een put, wat onze chauffeur ook probeert het lukt hem niet om er uit te komen, Mari de chauffeur van de eerste auto neemt het over, het water begint inmiddels de auto binnen te stromenmaar ook Mari lukt het niet om uit de put te komen. Gelukkig is er een sjofel die al enige tijd bezig is om gestrande autoís uit de rivier te krijgen. We krijgen een paar keer een zetje van de sjofel aan de achterkant en eindelijk kunnen we verder door de rivier naar het droge waar direct alle filters droog worden gemaakt. Na een uurtje, rijden we de Rift Valley in en is het gelijk een stuk warmer. We stoppen in Weyts waar we zullen overnachten, we kunnen niet in ťťn keer door naar Turmi omdat het al te laat is geworden. Het is een soort bushalte met kamers, het is een klein hokje met een bed erin, douche en wc is er niet. We nemen wat te drinken en sorteren het eten met een paar man terwijl inmiddels anderen aan het koken zijn. We eten vanavond kouskous met een groente saus, wat niet echt lekker is, en daarna fruitsalade. Na nog wat te drinken hebben genomen gaan we naar bed.

 

Dag 21

Vandaag gaan we verder naar Turmi waar de Hamar wonen. Na het ontbijt moet eerst alles worden opgeruimd en gaan wij vast een stuk lopen en na ruim een uur worden we opgepikt. Als we een poosje hebben gereden hebben we een fotostop bij de Erborestam, deze zitten al een paar uur opgedoft en afgeglanstop ons te wachten, want ze weten dat we langskomen. Dan door naar de campsite bij Turmi waar we rond de middag aankomen. We zetten onze tent op, eten en drinken nog wat tot een van de meisjes van ons gastgezin ons komt halen voor ons avontuur bij de Hamar. We slapen per stel 1 nacht bij de Hamar en gaan meemaken hoe ze leven. We gaan met Wils en Chiara naar het zelfde dorp maar slapen bij een andere familie. We moeten ongeveer 4 km lopen door de brandende zon. We slapen bij de familie van Haito een mooi meisje. Haar compound heeft maar 1 hut terwijl andere compounds meerdere hutten hebben. We krijgen direct koffie wat gemaakt is van koffieboonschillen aangeboden in de hut. Het is behoorlijk donker en in het midden van de hut brand een kampvuurtje met een ketel erop. Dan wordt een koeievel naar buiten gesleept en moeten we daarop zitten. De kraaltjes komen tevoorschijn en moet er geregen worden, Haito haar zus komt er inmiddels ook aangelopen met een baby op haar arm van net een paar weken oud. We zitten in de zon en het is erg warm we worden dan ook verplaats naar een plek in de schaduw. Hier krijgen we wat foto albums te zien en bij iedere foto wordt er gezegd wie het is. Dan moeten we mee om water te gaan halen, na een paar km lopen komen we bij een waterpomp terecht. Daar wordt eerst een jerrycan gevuld met water en kunnen wij ons even afspoelen. Op de terugweg komen we Chiara en Wils tegen die ook naar de waterpomp gaan. Als we weer op ons koeievelletje zitten komen ze nog even op visite en dan is het zitten, zitten en zitten. Eindelijk mogen we gaan eten, we krijgen sorghum te eten, een pap van maÔsschillen en boter. Uit beleefdheid nemen we een paar hapjes en doen of we vol zitten, dan is er voor de zoveelste keer koffie. Het is best warm in de hut en lopen we naar buiten, gelijk wordt er weer een koeievel naar buiten getrokken waar we op moeten zitten. Even later komen Chiara en Wils weer langs, Wils heeft een klein flesje whisky bij zich en wordt per dopje whisky uitgedeeld. Intussen moeten we liedjes opschrijven en leren wij hun Vader Jacob. Om 21:30 uur wagen we een poging om te gaan slapen.

 

Dag 22

Wat een nacht, de eerste paar uur draaien en om 4:00 uur begint het te regenen ook in de hut. Het is niet helemaal waterdicht, de muur is een meter hoog en daarboven zijn het spijlen waar het water doorheen komt. De foto en filmtas zijn inmiddels goed nat geworden en zetten deze maar wat dichter bij ons, om nog erger te voorkomen. De vader, 2 broers en Haito slapen buiten en zijn koud en nat als ze binnen komen. Deze zijn buiten gaan liggen omdat wij er waren. Naast de hut is een kraal met geiten wat een herrie maken die beesten. Het lijkt of ze scheten aan het laten zijn en soms is het net of ze mompelen. Als iedereen weer binnen is slapen we met 12 mensen in de hut. Moeder gooit nog een koeievel over ons heen zodat we niet nat worden. Het is zo ontzettend benauwd en het stinkt ook enorm dat we eronderuit kruipen . Op een nog droog puntje van het koeievel proberen we nog wat te slapen. Tegen 6:00 uur wordt het licht en worden we wakker. De schapen en koeien staan onder het afdak, de geiten gaan nog steeds tekeer. We krijgen koffie en vader zegent alles en iedereen ermee door de koffie te sproeien met zijn mond. We hebben dus een koffiedouche. Dan lopen we even naar buiten om een sanitaire plek te vinden en een sigaretje te roken. Dan moeten we met Haiko mee op visite bij Chiara en Wils die ook buiten staan. Hier maken we wat fotoís en film en weten gelijk dat alles nog werkt en niet is beschadigd door het vocht. Als we en uurtje daar zijn geweest lopen we terug naar onze eigen familie. Inmiddels komt de zon er door en hangen we onze rugzakken even buiten zodat ook deze kunnen drogen.

Vader loopt met een geit weg en maakt ons duidelijk dat deze voor vanavond is, wij proberen duidelijk te maken dat het niet hoeft. We kunnen nl. 2 nachten bij hun blijven maar als het moet zoals vannacht met zoveel regen en de halve familie moet buiten slapen.? Tegen 10:00 uur komen Chiara en Wils met hun gastvrouw onze kant op. De dames doffen zich nog even op en kunnen we naar de markt. Na 45 minuten lopen komen we op de markt aan. Het stelt niet veel voor, er wordt onder andere koffieschillen en maÔsschillen verkocht. We hebben inmiddels besloten dat we terug gaan naar de campsite en niet nog een nacht bij de familie blijven. Het ziet er nogal dreigend uit en om nu nog een nacht de familie buiten te laten liggen in de regen dat gaat ons net even te ver. In de stad komen we DaniŽl tegen en horen we dat we om 13:30 uur opgepikt kunnen worden bij een toerist hotel. We gaan wat drinken in de stad en komen verschillende van de groep tegen. Op 3 mensen na gaat iedereen terug. We gaan naar de markt en kopen rijst voor de familie, dan nog even winkel in winkel uit want Haito wilde graag een shirt wat later een deken bleek te zijn. Deze legt ze neer in het huis van familie en gaan we naar het toerist hotel waar we wat eten. Wij eten spaghetti en geven Haito en haar broer een Injera. Om 13:30 uur rijden we met hun terug naar de campsite waar ze van DaniŽl nog 100 birr krijgen. We nemen afscheid en gaan dan even lekker douchen. De rivier die normaal gesproken droogstaat staat behoorlijk vol met water, en alle mensen die van de markt komen en de rivier over moeten worden door het water naar de overkant geloodst. Best wel een grappig gezicht, sommige vallen om door de sterke stroming van het water. Dan begint het water te bulderen en breekt er paniek uit. Er is een droog stukje aan de overkant waar een paar mensen staan die beginnen te gillen en te rennen. Binnen 5 minuten is het water met ruim een meter gestegen. Het water dondert door de rivier wat best redelijke hoge golven teweeg brengt. Na een poosje naar dit natuurgeweld te hebben gekeken gaan we wat drinken. Tegen 19:00 uur is het eten klaar, heerlijk geit die ze vanmorgen op de markt gekocht hebben. We drinken nog een wijntje en gaan naar bed.

 

Dag 23

Het heeft vannacht weer behoorlijk geregend en is de rivier nog steeds niet gezakt. Toch proberen er autoís de rivier over te steken. Als er een blijft steken wordt deze eruit getrokken door een trekker, een andere auto komt er doorheen. Dan probeert er nog een auto de rivier over te komen maar blijft steken, een andere auto probeert er nog langs te komen maar ook deze komt vast te zitten. Met geen mogelijkheid komen ze eruit en de trekker is weggereden. De toeristen en de bagage worden uit de autoís gehaald terwijl de autoís steeds verder weg zakken tot er alleen nog een half raampje en het dak van de autoís te zien is. Tegen 9:30 uur rijden we weg, alles is weer ingepakt, de keuken, tenten en bagage. We halen onderweg de 3 op dienog een nacht extra bij de Hamar hebben geslapen. We moeten diverse rivieren oversteken en gelukkig staat het water hierin niet zo hoog, de weg is op sommige plaatsen behoorlijk slecht en komen er soms moeilijk doorheen. We stoppen nog even bij Key Afer om te lunchen en tegen 15:00 uur komen we aan in Jinka. Ad gaat een uurtje slapen en ik ga mijn dagboek bijwerken. De rest gaat naar de markt en een terrasje pikken. Wij gaan later nog even maar doordat het net weer heeft geregend is het een grote blubberpool. We gaan dan maar weer terug naar het hotel om wat te drinken, Ad gaat weer terug naar bed, hij is nu diegene die aan de beurt is die niet in orde is. Er zijn er van de groep al diversen geweest die 1 of 2 dagen niet in orde waren. Tegen 19:00 uur gaan we eten, Ad blijft in zijn bed, na het eten nog even wat drinken en tegen 23:00 uur naar bed.

 

Dag 24

Vandaag gaan de naar de Mursi, met een beetje geluk komen we er want ook vannacht heeft het weer geregend en ook nu regent het nog steeds. We zijn Jinka nog niet uit of een van onze autoís staat vast, met veel moeite lukt het de chauffeur er uit te komen. Dan moeten we wachten bij de ingang van het park waar een heftige discussie ontstaat. De entree moet 20 km in het park betaald worden maar de kans dat er niemand meer uit komt is groot, vanwege de enorme regen is de weg er naar toe onbegaanbaar en daarom willen ze hier betalen. De rij autoís groeit en na een half uur kunnen we door. We rijden ruim 1:30 uur en stoppen dan even voor een plasstop en nemen een we een scout mee met een kalasnikov. De eerste Mursi zien we al ze heeft alleen geen schotel in. Diverse andere autoís halen ons in en als wij verder rijden stoppen we bij het eerste Mursi dorp. Hier zijn geen toeristen deze zijn doorgereden naar het 2de en 3het dorp. Op deze manier kunnen wij nu op ons gemak de Mursi bezoeken na 10 minuten pakken we de cameraís en losse birretjes en kunnen we fotoís maken. Na bijna een uur rijden we terug, onderweg zien we diverse dik-diks en is het op sommige plekken moeilijk door te komen. Eenmaal bij de slagboom worden ook nu weer moeilijk heden gemaakt maar kunnen uiteindelijk door. Tegen 13:00 uur zijn we terug in Jinka, lunchen bij het hotel en gaan met zijn allen lopend naar het museum. Het museum is gericht op de stammen die in het zuiden leven. Als we teruglopen pikken we met een paar man een terrasje , Ad loopt door naar het hotel en gaat een uurtje liggen.Als wij bij het hotel terug zijn loop ik even naar de kamer om te kijken of Ad meegaat we zouden doorlopen naar het Jinka resort waar we een sapje en een biertje drinken. We kijken gelijk of we daar behoorlijk kunnen eten vanavond want we beginnen de vegetarische hap zat te worden. Je kunt er eten voor 38 birr ex. BTW dus eigenlijk niet zo verkeerd. We lopen terug naar het hotel en besluiten dat we het niet kunnen maken tegenover DaniŽl en blijven dan toch maar bij het hotel. We drinken na het eten nog wat op het terras en gaan dan slapen.

 

Dag 25

We gaan om 6:00 uur ontbijten, vandaag een lange reisdag, we moeten ruim 400 km rijden vandaag.

Om 8:15 uur gaan we weg, onderweg stoppen we nog even voor een paar jongens op stelten die zich aardig hadden geschminkt. Deze waren we op de heenweg ook al tegen gekomen en had DaniŽl gezegd dat we vandaag weer langs zouden komen. Ook enkele van ons mogen proberen stelt te lopen, na wat geld gegeven hebben gaan we verder. We stoppen in Key Afer en bezoeken daar een schooltje waar we onze meegebrachte kleurpotloden achter kunnen laten. Daarna nog even over de markt en gaan we verder naar Weyto, waar we op de heenweg hebben geslapen, nu gaan we om te lunchen.

Dan is het nog 70 km naar de rivier wat wel spannend wordt want doordat het zo geregend heeft is de kans groot dat we rivier niet over kunnen. Onderweg naar de rivier stopt de auto verschillende keren en kan niet meer optrekken. De brandstofslang is gescheurd en loopt het zo de motor in. Na wat pompwerk doet hij het weer. Als we bijna bij de rivier zijn horen we dat de weg is afgesloten en niet verder kunnen. DaniŽl besluit om naar Gewanda te rijden, een dorpje waar we misschien in een schooltje kunnen slapen. Het hele dorp loopt uit en staan tientallen mensen om ons heen. Eindelijk kunnen we naar binnen en zijn we van de horde mensen af. We krijgen 2 klaslokalen toegewezen om te slapen, alles wordt aan de kant gezet en maken ze de vloer nog even schoon. De matrasjes worden te drogen gehangen ze zijn nog steeds nat en wordt er een dekzeil gedroogd. Voordat het donker wordt leggen we de matrasjes in het lokaal, zeil erover en slaapzakken erop. Inmiddels is er een krat bier en een krat limonade gehaald in het dorp en nemen met zín allen op ons viskrukje wat te drinken tot het eten klaar is. We eten in een ander klaslokaal en zitten in de schoolbankjes met kaarslicht. We hebben miesoep en kouskous, Ad en ik nemen alleen de soep met wat brood kouskous vinden we niet zo lekker. Daarna koffie en drinken we nog wat met 7 man buiten op ons krukje en gaan slapen.

 

Dag 26

Om 5:15 uur worden we wakker gemaakt door Mathijs die een enorme scheet laat. Het veld naast de lokalen wordt gebruikt als toilet want de toiletten zijn echt smerig (nog nooit zo smerig gezien) We ontbijten en al vrij snel is alles ingepakt en kunnen we vertrekken richting de rivier.

Er zijn inmiddels diverse opties:

We kunnen gewoon de rivier over (waarschijnlijk niet want bij het schooltje kon je de rivier horen donderen)

We moeten een paar uur wachten tot de rivier is gezakt

Lopend met de bagage door de rivier en aan de andere kant in de autoís van de nieuwe Sawadee groep en wachten op 2 extra autoís.

Terug rijden naar Jinka, dan daar met 2 kleine vliegtuigjes terug vliegen naar Addis. (alleen mogelijk als de vliegtuigjes kunnen landen op het gras. Wanneer het gras te nat is, is dit niet mogelijk)

Als we bij de rivier aankomen zien de we dat die wel erg breed is geworden vergeleken met vorige week. Het water staat hoger en lijken het wel 2 rivieren te zijn geworden en verderop in de rivier staat een jeep tot aan het dak onder water. We staan met verbazing te kijken hoe sommige toch proberen de rivier over te steken. Ookde koeien worden door het water geloodst. Tegen 10:00 uur komen er een paar graaf machines aan die een stuk terug aan de weg bezig zijn. Deze beginnen direct de rivier breder te maken en de dam tussen de 2 rivieren te verwijderen zodat het waterpeil lager zou worden. De geiten worden snel naar de overkant geloodst want in het eerste gedeelte begint het water aardig hoger te worden. Tegen 11:00 uur kunnen de eerste autoí s door de rivier naar de overkant en ook wij gaan er door. DaniŽl onze chauffeur slaat een kruisje en geeft gas het eerste gedeelte gaar goed, dan nog een kruisje en dan het 2 de gedeelte door, dit is ook het moeilijkste omdat als we er door zijn omhoog moeten en gezien de problemen van gisteren. We komen er goed doorheen een het laatste kruisje wordt geslagen een hele diepe zucht volgt. Dan worden de filters gedroogd en gaan we weer op weg naar Konso halverwege stopt de auto er weer mee, er is water in de motor gekomen. Het hele dorp loopt uit en de kinderen komen er rennend aan, je vraagt je soms af waar ze vandaan komen. Als we in Konso aankomen lunchen we daar, worden de tenten enz. aan de nieuwe Sawadee groep gegeven en gaan we verder. We moeten nog een heel eind rijden tot aan Yirga Alem. Onderweg hebben we nog een obstakel, een brug die we niet over kunnen omdat er verschillende planken tussen uit waren. De autoís rijden dan maar door het water en kunnen we verder. Onderweg stoppen we nog even in een dorp voor koffie en thee en komen dan uiteindelijk om 23:00 uur aan. Het eten staat klaar en kunnen gelijk eten. Om 24:00 uur gaan we naar bed. We slapen in een prachtige tukul met een woonkamertje met een bankje en een paar stoelen en zijn er 2 slaapkamers met een bed van 2.40 breed en lekkere warme dekens. Heerlijk slapen.

 

Dag 27

Vandaag heerlijk uitgeslapen lekker op ons gemak gedoucht en koffie gedronken. Om 12 uur waren diegene die een rondwandeling maakten we weer terug voor de lunch en daarna rijden we naar de vismarkt in de stad. Hier aangekomen bleek de overdekte markt dicht te zijn maar aan het meer konden we nog wel veel vogels, waaronder veel maraboes, en een paar vissersbootjes zien. helaas begon het vrij snel te onweren en moesten we vlug weer in de jeeps stappen die ons naar een restaurant brachten waar we even wat konden drinken. Hier wachten we de chauffeur op die sinds het ongeluk niet meer bij ons is geweest en nemen we afscheid van zijn vervanger.
Na even bijgekomen te zijn rijden we verder naar ons resort hotel aan het enige bilharzia-vrije meer in EthiopiŽ te weten Lake Langano. Dit meer is sterk ijzerhoudend en warm en wordt door de lokale bevolking dan ook als medicinaal bad gebruikt. Om 17 uur kwamen we eindelijk aan bij ons resort maar het was te laat om nog een duik in het meer te nemen. Nadat wij onze spullen in ons bungalowtje hadden gedropt hebben we met de rest van de groep wat gedronken op het terras bij het meer. Om 19 uur heeft DaniŽl een kort praatje gehouden waarna we naar het koud en warm buffet binnen konden gaan. We hebben redelijk gegeten en zijn met een man of acht op het terras gaan zitten.

Dag 28
We hebben goed geslapen en om9:00 uur hebben we ontbijt, daarna hebben we alvast afscheid genomen met toespraakje en het uitdelen van de fooi aan de chauffeurs.Om 11:30 uur vertrekken naar de hoofdstad Addis Abeba. Onderweghebben we ergens geluncht en komen rond 16:00 uur aan in Addis bij ons vertrouwde hotel aan waar nu een stroomstoring was. We kregen per groepje van 4 een kamer toegewezen waar we ons konden opknappen en omkleden voor de terugreis. Toen werd het 18:30 en werden onze spullen voor het laatst ingeladen in de jeeps en werden we bij het restaurant Ice Blue afgezet. In dit restaurant hebben we tijdens onze tussenstop in Addis gegeten en nu gaan we er onze laatsteafscheidsmaal houden. We hebben weer heerlijk gegeten en hebben we afscheid genomen van DaniŽl en we zijn om 21:00uur op weg gegaan naar het vliegveld.
Op het vliegveld verliep alles vrij soepel en na wat gedronken te hebben van onze laatste Pires konden we om 23 uur barden zodat we eindelijk om 23:45 in het vliegtuig zaten. Na 10 minuten vertraging begonnen we aan de lange terugreis naar Frankfurt.

Dag 29
Om 5:30 landen we in Frankfurt en als alle Duitsers zijn uitgestapt blijft alleen onze groep met nog een paar mensen over in het vliegtuig. Gedurende de stop op Frankfurt werd er een storing ontdekt bij de linkermotor. Dit moest eerst worden verholpen en nadat er weer toestemming was om de startbaan te gebruiken stegen we pas om 7:55 uur op om het laatste stuk af te leggen naar Brussel.
Even na 8:30 uur landen we in Brussel pakken onze bagage en gaan richting trein. Mathijs rijdt met ons mee want die moet een halte verder uitstappen om zijn auto bij zijn ouders op te halen.

Rond 13:00 uur zijn we thuis terugkijkend op een geweldige reis.