http://shoestring.nl/userFiles/Content/SHOE2011/Tours/GRSSIL/default/tour_map_brochure.jpg

shoestring

 

India & Nepal           

5 november t/m 3 december 2010

 

fotoboek

Foto album

 

 

Dag 1

Na een slapeloze nacht vertrekken we om 3:00 uur richting Schiphol. We kunnen de auto in Hoofddorp bij het hoofdkantoor van Ria haar werk zetten waar we een transit hebben naar Schiphol.

Veel te vroeg om in te checken, dit kan pas om 5:00 uur, drinken we eerst maar een bak koffie. Tegen 5:00 uur lopen we naar de incheckbalie waar ook de rest van de groep aankomt druppelen. Als we onze bagage kwijt zijn en door de douane heen zijn drinken we nog maar wat koffie en nemen een broodje. De meeste winkeltjes gaan om 6:00 uur pas open en tegen die tijd moeten wij alweer naar de pier waar we aan boord van het vliegtuig kunnen stappen. 20 Minuten te laat gaan we de lucht in op weg naar Londen Heathrow waar we 4 uur door moeten brengen voordat we verder vliegen. Als we weten welke pier we moeten hebben kunnen we met een treintje naar een andere vertrekhal. We stappen in een Boeing 747 en ook nu vertrekken we te laat nu 7 ½ uur vliegen en landen we om 2:00 uur lokale tijd in Delhi. Onderweg hebben we aardig wat hazenslaapjes gedaan, echt slapen lukt niet maar de slapeloze nacht halen we hiermee aardig in.  Als we boven Delhi vliegen zien we heel veel vuurwerk het is namelijk Siwali (lichtjes feest).

Nadat we door de douane zijn wat heel veel tijd in beslag nam en onze paspoorten zijn gestempeld pakken we onze bagage die al op de lopende band lag. We blijken als eerste buiten te zijn en als we kompleet zijn wordt er een bus geregeld waar we mee naar het hotel worden gebracht. Tegen 4:00 uur zijn we bij het hotel, checken in en gaan gelijk naar bed we zijn best wel moe.

.

Dag 2

We zouden om 8:00 uur opstaan want om 10:00 beginnen we met de stadstour, we worden echter pas wakker om 10:00 uur. Snel rukken we een t-shirt uit de rugzak, gooien wat water in ons gezicht en haasten ons naar beneden. Geen ontbijt en geen koffie we zijn echter niet de laatsten en hebbne nog 5 minuten om wakker te worden voordat we gaan. We moeten zo’n 5 minuten lopen voordat we bij de bus zijn, deze mag hier niet in de smalle straatjes rijden. Als eerste rijden we naar  Gurdwara Bangla Sahib een Sikh Tempel wat in het nieuwe Delhi staat. De schoenen moeten uit en krijgen we een oranje bandana want de hoofd moet bedekt zijn. We lopen hier wat rond en binnen is een dienst aan de gang. Buiten is nog een grote vijver waar de Sikhs zich reinigen.

Daarna gaan we naar het Rode Fort waar we een foto stop hebben van een half uur. Het is een enorm imposant bouwwerk met Binnen de muren van het fort marmeren paviljoenen en badhuizen. De muren strekken zich uit over een afstand van 2 km en zijn aan de kant van de rivier 18 meter hoog en aan de stadszijde 33 meter. We zien alleen de buitenkant naar binnen gaan we niet. Daarna gaan we met een riksja door het hele oude Delhi. Kleine smalle staatjes die hier en daar versierd zijn voor Siwali en enorme trossen stroomkabels hangen overal. Als we hier doorheen zijn komen we aan bij de Moskee Jama Mashid. Hier moet 200 rupee betaald worden voor een ieder die foto’s of film wil maken. Niemand wil foto’s maken en mogen er dan ineens niet meer in. We stappen dan ook weer in de bus en rijden naar het museum van Ghandi. Hier is het huis waar hij is overleden zelfs de slaapkamer is nog intact. In het huis staan diverse voorstelling wat Ghandi zoal heeft meegemaakt. Inmiddels is het 15:00 uur geworden en gaan we ergens lunchen, we moeten wachten tot er een tafeltje leegkomt en kunnen dan met groepjes naar binnen. We bestellen een soep vooraf en gamba’s en kip als hoofdgerecht, wat drinken erbij en dat was dan 1650 rupee (€35,00) vrij prijzig dit hadden we niet verwacht, maar het was lekker. Dan rijden we langs het presidentshuis en gaan we naar de India gate oorspronkelijk bekend als All India War Memorial, dit is het nationale monument van India en ook een oorlogsmonument van gemartelde soldaten.

We rijden terug richting hotel waar we tegen 18:00 uur aankomen. Wespreken af om eventueel wat te eten maar zeker om een biertje te drinken. Jiid wist wel een restaurantje maar dit zag er niet bepaald gezellig uit en lopen we terug naar een restaurantje waar het er gezelliger uitzag. Als eerste besteld iedereen bier en nemen daarna toch ook nog maar  wat te eten. Het was in ieder geval goedkoper dan vanmiddag. Tegen 22:00 uur zijn wij terug in het hotel en gaan naar bed. We zijn best wel moe na 2 nachten weinig slaap.

 

 

Dag 3

Om 6:30 staan we op, alles pakken en ontbijten. Om 8:00 uur vertrekken we voor een acht uur durende reis van 257 km. naar de regio Shekhawati.

Het verkeer is druk en af en toe zie je dat het ook maar net goed gaat. We stoppen in een stadje waar een hoteleigenaar zo aardig is dat we gebruik mogen maken van 2 toiletten. Sommige kopen wat bananen en dan gaan we verder. Na een ½ uurtje stoppen we voor lunchpauze, hier hadden ze heerlijke omeletten en tosti’s. We nemen er een lekker koud biertje bij. Tegen 16:00 uur komen we aan in Dabri een klein stadje inde Shekhawati regio.  Het is een leuk hotelletje met prachtig beschilderde muren en deuren. Het hotel is een ’haveli’’,een achttiende eeuws koopmanshuis met binnenplaats, rijk versierd met houtsnijwerk en talrijke fresco’s. De kamers zijn prima en er was een groot dakterras. Hier drinken we met z’n allen een biertje, het duurt enorm lang voordat we deze hebben maar smaakt daardoor de te lekkerder. We spreken om 17:00 uur af om een rondje door het dorp te lopen. Hier staan aardig wat oude gebouwen wat de moeite waard is om te zien. Sommige huizen zijn prachtig geschilderd sommige hebben een opknapbeurt nodig. Om 20:00 uur gaan we op zoek naar een restaurantje en komen bij het hotel een stel tegen die naar een restaurant gingen we maar met hun mee gegaan en later zat iedereen van de groep er. Na heel lang wachten kunne we bestellen en als we eindelijk na 2 uur ons eten kregen was het koud en stuurden we het terug.  Ook de soep die we besteld hadden kregen we nadat al het eten al weer terug was in de keuken. Als we ons eten uiteindelijk terug hebben is het niet te eten, alleen botten en een bal van ene schaap Als we afrekenen gaat er uiteindelijk toch wat van de prijs af. We lopen terug naar het hotel nemen nog een biertje op het dakterras en gaan naar bed.

 

Dag 4

Om 6:30 uur staan we op en gaan op zoek naar de ontbijtzaal hier zou een buffetje klaarstaan voor ons met koffie, eieren, toast en fruit. Echter er zat niets in de schalen er was niets eens warm water om koffie te maken. We lopen naar buiten en komen na een kwartier weer kijken, nog steeds niets en bestellen dan maar wat van de kaart. Een continental breakfast, ook nu worden we verwezen naar het buffet maar er is nog steeds niets bijgevuld. We gaan maar het dorp in om daar wat te eten te scoren en komen Claudia en Tiemen tegen die ook op zoek waren. We vinden met behulp van een local een restaurantje waar we eieren, toast en koffie bestellen voor minder dan de helft van de prijs als in het hotel en daar kregen we niets. Later hoorden we van anderen dat ze een paar honderd rupee moesten betalen terwijl er niets op het buffet stond.

Tegen 8:00 uur gaan we met 2 jeeps naar een dorpje op het platteland waar we ene rondleiding krijgen. De bewoners van deze landelijke regio zijn nog voornamelijk aangewezen op kamelen- en ezelkarren en de benenwagen. Bijna onvoorstelbaar, op slechts zeven à acht uur rijden ligt immers de miljoenenstad Delhi!

Als we om 10:30 terug zijn bij het hotel hebben we nog een half uurtje voordat we vertrekken naar Jaipur een tocht van 177 km waar we ongeveer 4 uur over doen. Rond 15:00 uur komen we aan in Jaipur we hebben een prachtige kamer met een eigen terras. Er zijn er  een paar die naar een Bollywood film zijn gegaan maar hier hadden we niet zoveel trek in. We halen een biertje bij de receptie en drinken die heerlijk op het terras op. We wassen wat shirts en schrijven het dagboek wat bij. Tegen 19:00 uur verzamelen we ons om met de tuk tuk naar een restaurant te gaan. Het ziet er goed uit en er is zelfs de mogelijkheid om op het dakterras te gaan eten. 4 Personen willen liever binnen zitten en wij gaan met 7 man boven op het dak zitten. Je zit hier op de grond op lounge kussens, best gezellig en een prachtig uitzicht over Jaipur. Er wordt een waterpijp neergezet maar niemand maakt er gebruik van totdat Irene deze ontdekt die er ook niet meer vanaf kon blijven. Na het eten gaan we met Jiid en diegene die boven hadden gezeten nog even naar een bar om wat te drinken. We hebben heel veel lol en hebben zo gelachen dat we er buikpij van kregen. Terug in het hotel hebben we tot 2 uur op het terras gezeten tot we een waarschuwing van Bianca kregen toen zijn we gaan slapen.

 

Dag 5

Om 10:00 uur gaan we naar het Amber Fort dit ligt 11 km ten noordoosten van Jaipur en was - voordat Jaipur gebouwd werd - zes eeuwen lang de hoofdstad van het gebied.

Onderweg stoppen we even voor een fotostop bij het Hawa Mahal (windpaleis) deze ligt midden in de stad. Het Amber Fort staat op de top van een heuvel die aan alle kanten is omgeven door nog meer heuvels met vestingwerken. Aan de buitenkant is het fort robuust en aan de binnenkant zijn de vorstelijke vertrekken van een bijzondere schoonheid en gratie. Er is veel inlegwerk en fijn marmeren beeldhouwwerk te zien. We hebben hier een rondleiding van ruim een uur wat best wel lang was maar toch de moeite waard.

Op de terugweg naar Jaipur stoppen we nog even voor een fotostop bij het Jal Mahal (waterpaleis)  Hier krijgen we van een kleine jongen een showtje te zien met wat goocheltrucs dit is hun manier van geld verdienen. We rijden verder en worden natuurlijk bij een handycraft neergezet waar ze diverse dingen van zijde verkochten. Daarna worden we afgezet bij het stadspaleis midden in Jaipur en kunnen onze gang gaan. Ondanks het grote inwonertal is Jaipur een aangename stad, niet in de laatste plaats door het kleine aantal auto's dat zich in het ommuurde deel begeeft. Je kunt op je gemak de stad bekijken. Op straat lopen de Rajasthaanse mannen met hun enorme snorren en tulbanden, en de met sieraden behangen vrouwen in de meest felgekleurde sari's van India. We shoppen wat, kopen een sari voor een collega van Ad en gaan met een tuk tuk terug naar het hotel. Even lekker buiten zitten met een biertje op het terras. Even later begint het te regenen maar op ons terras zitten we lekker droog.

We hebben om 19:00 uur afgesproken om ergens buiten de stad te eten, hier hebben we een showtje van kinderen die op touwen balanceren en andere kunsten laten zien. Als we gaan eten moeten we weer op de grond zitten alleen nu zonder kussens. We krijgen traditioneel eten en drinken water uit terracotta bekers. De meesten kunnen het niet zo waarderen maar wij vinden het wel leuk. De borden en bakjes waar van alles in komt zijn van bladeren gemaakt en je eet met je handen. Na het eten is er nog een poppenshow en kan er geschoten worden. Jiid vertelde een beetje het programma voor mogen en verteld dat we naar Fatehpur Sikri gaan. Dat we lang het park zouden gaan wordt niet over gesproken en dit was nou juist wat ons zo mooi leek.

We proberen Jiid duidelijk te maken dat er morgen onderweg 2 dingen op het programma staan en hebben zelfs de reisbeschrijving er bij gehaald. Dan gaan we terug naar het hotel drinken nog wat buiten op het terras en gaan naar bed.

 

 

Dag 6

Om 6:30 staan we op, alles inpakken en ontbijten. Om 8:00 uur vertrekken we richting Agra een lange busrit van 8 uur over 237 km. Na een plasstop onderweg komen we rond 12:00 uur aan bij het Keoladeo Nationaal Park hier maken we een riksjatocht door het beroemdste vogelreservaat van India met meer dan vierhonderd soorten vogels waaronder de visarend, kraanvogelsoorten en veel reiger- en eendensoorten. Ook kun je er antilopen, pythons, wilde zwijnen, hyena's en jakhalzen tegenkomen. Het uitzonderlijke van dit kleine moerasreservaat (slechts 29 km²!), dat vroeger diende als het jachtgebied voor de maharadja van Bharatpur, is dat je er fietsend en zonder begeleiding in mag. Na 2 uurtjes rijden we verder en hebben onderweg nog even een late lunch pauze. Hier nemen we een heerlijke salade en rijden dan gauw verder naar Fatehpur Sikri, een verlaten keizerstad, niet ver van Agra..
In Fatehpur Sikri liet keizer Akbar - die wordt beschouwd als de belangrijkste keizer van de Moghuls - zijn hoofdstad bouwen. De belangrijkste reden hiertoe was dat een lokale moslimheilige had geprofeteerd dat hij hier eindelijk een zoon zou krijgen. Tussen 1571 en 1585 zwaaide hij vanaf zijn nieuwe zetel de scepter over bijna het gehele noorden van India. Fatehpur Sikri werd door velen gezien als de ideale stad en keizer Akbar genoot aanzien over de gehele wereld. Dit had mede te maken met zijn vooruitstrevendheid en de grote tolerantie die hij koesterde jegens de andere wereldreligies. Onder zijn vijfduizend (!) koppen tellende harem bevonden zich behalve islamitische dan ook vele hindoe- en christenvrouwen. De glorie van Fatehpur Sikri was helaas van korte duur, want al gauw bleek de toevoer van voldoende water een onoplosbaar probleem. Weldra na Akbar's dood werd de stad alweer verlaten. De overblijfselen geven gelukkig nog een goed beeld van de rijkdom die hier ooit eens heerste. De oude stad bestaat uit een aantal in zeer goede staat bewaard gebleven paleizen. Het meest opvallende is echter de schitterende Jama Masjid (Grote Moskee) met naar men zegt de grootste toegangspoort van heel Azië, de Buland Darwaza. In de architectuur van deze indrukwekkende moskee zijn naast de gebruikelijke islamitische bouwstijl ook duidelijke invloeden terug te vinden uit het christendom en het hindoeïsme. We blijven tot het donker wordt  en zijn te laat bij de bus die ons naar de parkeerplaats brengt en moeten we riksjas nemen. 12 Personen in 2 riksjas waarvan 1 met de 8 smalste personen. Eenmaal weer in onze eigen bus rijden we verder naar Agra waar ons hotel tussen een goede koffie tent en een pizzahut staat. We nemen eerst een lekkere bak koffie en gaan daarna naar de pizzahut waar ze ook lekkere salades hebben en bier. We gaan vroeg naar bed want morgen moeten we om 4:45 uur op voor de zonsopkomst bij de Taj Mahal.

 

Dag 7

Om 4:45 uur loopt de wekker af, na net geen 4 uurtjes te hebben geslapen. Er was vannacht een behoorlijke herrie bij ons op de gang wat echt niet leuk was. Er weren matrassen de kamers opgesleept, kinderen aan het gillen en spelen en een paar mannen luid schreeuwend over de gang. Na een kwartier vraagt Ad of het iets rustiger kan maar na 3 kwartier hebben we de receptie gebeld of dat ze wilden komen kijken. Even daarna was het stil en konden we eindelijk slapen. Om 5:30 uur vertrekken we richting de Taj Mahal waar om 6:00 uur de kaartverkoop begon. Dan worden we met een busje naar de ingang gebracht en moeten we hier mannen en vrouwen gescheiden wachten. Dit was vanwege het fouilleren op sigaretten, aanstekers, kauwgom en wapens. Als we bij de Taj Mahal aankomen hangt er aardig wat mist en zien we de rode gloed die de zonsopkomst zou geven niet. Maar desalniettemin is het prachtig en vergapen we ons aan de marmeren tempel van de liefde. De Taj Mahal heeft Agra wereldberoemd gemaakt. En terecht.

We hebben een uur om het gebouw van dichtbij te bekijken en kunnen hier ook naar binnen. Binnen is er niet zoveel te bewonderen maar de buitenkant maakt het goed. Als we de Taj Mahal verlaten gaan we eerst weer terug naar het hotel waar we kunnen ontbijten. We nemen ene kop koffie naast de deur en nemen daar ook een broodje. Tegen 10:00 uur gaan we weer op pad, eerst naar de Baby Taj die aan de andere kant van de rivier staat. Even voor we de brug over zijn zien we behoorlijk veel apen lopen wat ons doet denken aan een documentaire op discovery channel. Bij de Baby Taj spenderen we een uurtje en gaan dan door naar het Rode Fort in het oude gedeelte van de stad, Het gigantische Rode Fort, de residentie van de Indiase keizers en de bazaars van de stad zullen je niet onberoerd laten. Van hieruit zou je ook de Taj Mahal kunnen zien maar deze was geheel verdwenen in de mist.

Tegen 15:00 uur zijn we terug bij het hotel en gaan we eerst even wat eten en drinken bij de pizzahut. Daarna gaan we ene stukje lopen en stappen in een tuk tuk om ons naar een winkelcentrum of een markt te brengen. Het werd niets van dit alles, hij brengt ons naar een local market maar zoals hij al had verteld

zag het er niet echt veilig uit in dit gedeelte van Agra. We stoppen nog even bij een winkeltje om een sjaal te kopen zodat hij ons niet voor niets heeft rondgereden en laten ons dan terug brengen bij het hotel.

Hier lopen we nog langs wat winkeltjes en kopen nog wat sjaals erbij voor het thuisfront. Als we weer terug zijn bij het hotel nemen we een douche en pakken de rugzakken weer in. We eten wat bij de pizzahut en drinken koffie op het terras. Tiemen en Claudia zitten er ook en lopen dan met hun nog wat winkeltjes af daarna naar het hotel om te kijken hoe laat we morgen gaan vertrekken. Er is niets bekend en ook Ruud en Bianca staan wat rond te kijken hoe of wat. We besluiten Jidd maar te bellen, om 7:00 uur zullen we vertrekken. Wij gaan met z’n tweeën naar de pizzahut een biertje drinken en om Diane en Herman op te wachten zodat ook zij weten dat we om 7:00 uur vertrekken. 

 

 

 

Dag 8

Om 5:30 uur staan we op, lekker ontbijten en om 7:00 uur vertrekken we voor een 200 km lange busrit naar Orcha. Onderweg stoppen we nog bij Fort Gwalior deze staat op een geïsoleerde rots, met uitzicht op de stad Gwalior, en bevat een aantal historische gebouwen. It is one of the biggest forts in India and a postage stamp has been issued by the Indian Postal Service to commemorate the importance of this fort. Het is een van de grootste forten in India en een postzegel is uitgegeven door de Indiase Postal Service op het belang van dit fort te herdenken. Achteraf hadden we dit beter over kunnen slaan zoals Jidd had verteld, alles is kapot, smerig en wordt er niets aangedaan om het te behouden maar het stond in de reisbeschrijving en wilden dit toch  niet missen.

Rond 14:30 uur komen we aan in Orcha hier slapen we in een soort bungalow aan een rivier. Het is een prachtige lokatie, mooie tuinen en zitjes in de tuin. Het zwembad ligt voor ons appatement en nemen dan ook direkt een duik om even op te frissen. Ook bij de rivier is het genieten van het uitzicht op Orcha en de omgeving. Na de lunch maken we wat foto’s en drinken we een biertje op het terras het is hier prima vertoeven. Tegen 18:00 uur gaan we met een tuk tuk naar Orcha, het ziet er schiterend uit, wat winkeltjes restaurantjes en natuurlijk de moskee, tempel en fort. De kleurrijke mensen zien er fantastisch uit en zijn  niet opdringerig. En het is het schoonste stadje wat we tot nu toe hebben gezien. Tegen 19:00 uur gaan we terug met sigaretten voor Bianca en Tiemen die zonder zaten. We nemen nog wat te drinken en gaan dan lekker douchen voordat we op een van de terrrassen buiten wat gaan eten. We bestellen allebei vis en krijgen hier geen spijt van zo lekker hebben we hier in India nog niet gegeten. Na het eten gaan we naar bed we zijn toch wel moe van het reizen.

 

Dag 9

Om 6:30 uur staan we op, alles nog even inpakken en ontbijten. Om 8:00 uur rijden we weg in een nieuwe bus die enorm is qua zitplaatsen maar met minder been ruimte. Vandaag rijden 275 km naar Khajuraho waar we na een plas en koffiestop om 16:00 uur aankomen. Khajuraho is vooral bekend geworden wegens de vele tempels met erotische afbeeldingen en beeldhouwwerken uit de Kamasutra.

Het hotel heeft een prachtige lobby maar de rest heeft wel degelijk een onderhoudsbeurt nodig. Ook hier is een zwembad en liggen we er zo in. Het s hier een stuk warmer en zo’n verkoeling is welkom. We drinken met z’n allen wat aan de rand van het zwembad en brengen daarna wat vuile broeken en shirts naar de receptie om te laten wassen de rest doen we even zelf. Tegen 19:00 uur lopen we naar de stad en worden we door Jidd gewaarschuwd goed op te letten en niet met de locals te praten, het blijkt hier helemaal niet pluis te zijn als het donker is. We eten met z’n allen wat in een restaurantje, allen zijn de Belgen Diane en Herman weer niet van de partij. We eten goulash en stroganoff van kip met rijst en groenten, het is heerlijk en ook hier hebben ze echte koffie. Na het eten lopen we over de market en slaan een deel over, het is hier ‘s avonds niet veilig. Als we weer terug zijn bij het hotel gaan we lekker buiten zitten met een paar anderen van de groep. Gezellig muziekje aan, biertje erbij en een beetje ouwehoeren. Tegen 24:00 uur gaan we slapen.

 

Dag 10

Om 7:00 uur loopt de wekker af maar gaan niet hier in het hotel ontbijten. Een biertje kost hier in het hotel 283 rp. in plaats van 100 rp wat we op de meeste plaatsen betalen, het ontbijt zal daarom ook best wel duur zijn, achteraf blijkt dit 250 rp te zijn. Voor deze ochtend hebben we een fiets ter beschikking om de landelijke omgeving te verkennen. Te midden van het glooiende landschap in deze verre uithoek van noordoost Madhya Pradesh, staat een groep tempels die tot de best ontworpen en rijkst bewerkte van Noord- en Midden-India behoren. Ze zijn vooral beroemd geworden vanwege de versieringen met erotisch beeldhouwwerk. De tempels werden in de 10de en 11de eeuw gebouwd. Van de 85 die er toen stonden, zijn er nog 22 over. De reden dat het erotische beeldhouwwerk het heeft overleefd, ligt aan de geïsoleerde ligging van de tempels. De moslims waren niet per se anti-hindoe, maar wel te preuts om dergelijke afbeeldingen te tolereren, zodat deze systematisch van de tempels werden verwijderd. De erotische tempels van Khajuraho behoren tot de belangrijkste monumenten van India. 

We lopen hier zo’n 1 ½ uur rond op zoek naar erotische beelden die soms wel erg moeilijk te vinden waren mede omdat deze zo enorm klein zijn. Als we de West tempels hebben gezien lopen we naar de overkant van de straat waar het restaurantje is waar we gisteren ook hebben gegeten om te ontbijten. Een lekker omeletje met toast en koffie. Daarna gaan we op zoek naar de andere tempels die op zich niet zo heel bijzonder zijn maar we hebben een leuk fietstochtje. Het is alleen wennen om links te rijden en zitten we regelmatig aan de verkeerde kant van de weg. Om 13:00 uur moet de fiets terug zijn en kopen in de stad eerst nog even wat bier want het prijsverschil met het hotel is wel erg groot. Bij het hotel aangekomen trekken we onze zwemkleren aan en nemen eerst een duik in het zwembad, genieten van de zon, muziekje en een biertje erbij. Later lopen we naar het dorp, eten er wat en kijken winkeltjes. Op de een of andere manier lijkt het wel of er een kartel afspraak is, de prijzen zijn overal hetzelfde zoals ook de beeldjes die te koop worden aangeboden. We kunnen dan ook niets aparts vinden die onze collectie beeldjes uit verschillende landen kan uitbreiden. We kopen alle twee nog wel een dun shirt en een broek voor 600rp. (9 euro) en gaan dan door naar het hotel we gaan even lekker op bed gaan liggen en kan ik het dagboek wat bijschrijven. ’s Avonds gaan we met Tiemen op zoek naar een restaurantje waar we wat willen gaan eten. Er is een Italiaan die we al gezien hadden en lopen naar binnen. Als we de kaart zien is deze behoorlijk aan de prijs en als we ons biertje op hebben gaan we weg. We lopen naar het restaurantje waar wij gisteren ook wat hebben gegeten maar halverwege worden we geroepen door Jidd die met de meiden en Rens in het restaurantje waar wij vanmiddag hebben gegeten zaten. We besluiten om aan te schuiven, het eten smaakt goed en als we hebben afgerekend lopen we gezamenlijk terug naar het hotel. Drinken nog wat bij het zwembad en gaan naar bed.

 

Dag 11

Vandaag een lange busrit van weer eens acht uur over 300 km. naar Allahabad, een voor hindoes zeer heilige stad. De andere naam voor Allahabad is Prayag. In deze plaats komen drie rivieren bij elkaar: de Ganges, de Yamuna en de mythologische Saraswati. Het is ook de plaats waar elke twaalf jaar het grootse festival, de Kumbh Mela, wordt gehouden. De plaats waar de drie rivieren samenkomen wordt Sangam (ontmoetingsplaats) genoemd. Er wordt weinig gestopt tenzij iemand moet plassen of zo maar anders wordt er alleen maar doorgereden. We stoppen nog wel even om wat fruit te kopen maar dat is het dan ook wel. De laatste 100 km was een helse rit met veel kuilen en gaten in de weg en werden we behoorlijk door elkaar geschud waarbij sommige bijna een hersenschudding opliepen. Om 19:30 uur komen we aan in Allahabad en omdat de reis van Khajuraho een flinke tijd in beslag heeft genomen hebben we vandaag geen tijd meer voor een sightseeing van Allahabad zelf. Eenmaal in het hotel frissen we ons op en eten we wat in het hotel. We gaan vroeg naar bed want om 4:30 uur moeten we op voor de zonsopkomst op de rivier.

 

Dag 12

Om 5:00 uur vertrekken we naar de rivier wat niet zo ver rijden was. Hier stappen we op een bootje en varen de rivier op. We hebben aan de oever een van krant gevouwen bootje met bloemen en wat kaarsvet gekocht die we als we bij de Sangam zijn aansteken en in het water zetten ter nagedachtenis van onze overleden dierbaren. Anderen van de groep hebben ook een bootje gekocht en een ieder laat het met zijn eigen gedachten en ideeën hierover te water. De stroming van twee rivieren zijn goed zichtbaar de derde loopt er onder door hier is niets van te zien. Inmiddels is de zon opgekomen en varen we terug hier zien we de rituelen die de hindoes bij zonsopkomst uitvoeren waaronder het baden in de rivier. Als we terug zijn bij het hotel ontbijten we en pakken onze rugzakken. Tegen 10:00 uur rijden we weg, een rit van zo’n 4 uur over 200 km richting Varenassi. Het laatste stuk gaan we met de boot over de Ganges een tocht van nog eens 4 uur. We zien het landschap met zijn dorpjes aan ons voorbij trekken en langs de oevers zien we bij verschillende dorpen de eerste lijkverbrandingen wat best een vreemde gewaarwording is. De flessen water en de fles whisky die we bij ons hebben zijn inmiddels leeg voordat we een stop maken bij het mooie Ramnagar Fort. Het is hier zo enorm smerig, overal liggen menselijke uitwerpselen en moet je echt uitkijken waar je je voeten neer zet om niet deze vuiligheid in je slippers en tussen je tenen te krijgen. Nadat iedereen toch een plekje heeft gevonden om te plassen, wat erg nodig was na 4 uur varen, gaan we maar weer naar de boot en willen we hier vandaan. Terwijl we staan te wachten gaat er één vlak naast ons zitten met zijn jurk omhoog en spettert nog net niet op onze voeten.

Tegen 18:00 uur komen we in Varanasi aan, stappen uit de boot en moeten via een berg blubber naar de kant lopen. Hier moeten we met 4 personen in tuk tuks stappen wat erg krap is en hebben een dodemansrits door de enorme drukte. Tegen 19:00 uur bereiken we het hotel en als we onze grote bagage hebben die met de bus is gebracht gaan we even douchen. Om 20:00 uur is er afgesproken om bij Brownies te gaan eten een westers georiënteerd restaurantje waar bier te krijgen is. We bestellen een salade, tzaziki en een kaasfondue. Het eten smaakt heerlijk en krijgen na het eten nog wat aangeboden van het huis. We nemen een biertje en gaan dan weer richting het hotel lekker slapen.

 

Dag 13

Vandaag kunnen we uitslapen er is afgesproken om 12:00 uur bij het hotel dus hebben we de hele ochtend voor ons zelf. We merken nu dat we toch wel de we geen reisgids bij ons hebben en lopen maar een rondje in de omgeving van het hotel. We zien bij een van de huizen een overledene die wordt ingepakt om naar de rivier gebracht te worden. Deze wordt ingepakt in witte lakens en daarna met goudkleurige lappen op een brancard naar de brandplaats vervoerd. We zien en horen nog meer van deze begrafenisstoeten in de loop van de dag, een rare gewaarwording maar hebben hierdoor best respect gekregen hoe ze hier met hun nabestaanden omgaan. De stad is stoffig en chaotisch druk, zoals elke grote Noord-Indiase stad. Het aantal buffels en heilige koeien op de straten, die het toch al moeizame verkeer van fietsriksja's, handkarren en vrachtwagens bemoeilijken, is hier nog groter dan elders.
Om 12:00 uur is iedereen aanwezig en krijgen we te horen dat we om 14:00 uur weggaan naar  Sarnath, een nabijgelegen heiligdom voor boeddhisten. Sarnath is de heilige plaats waar de Boeddha zijn leer van het achtvoudige pad naar het nirvana verkondigde. Hierdoor werd het een pelgrimsplaats en al in de 3de eeuw liet Ashok er tempels neerzetten en een leeuwenzuil. De meeste gebouwen van het oude Sarnath zijn verdwenen en alleen de fundamenten liggen er nog. Wel is er een grote stoepa over. We vinden het niet zo interessant en lopen naar de uitgang, hier worden we behoorlijk lastig gevallen door verkopers die hun waar willen slijten. Er is ook nog een museum maar hier gaan wij niet in we hebben het wel een beetje gehad. Als we terug rijden richting hotel door het enorme verkeer zien we dat de Moslims hun lijken op straat begraven, hier en daar zie je diverse graven op straat met hieromheen een witte lijn als afrastering.

Als we terug zijn bij het hotel drinken we een biertje op het dakterras, het is hier heerlijk rustig en horen we de hectiek van de straten niet zo. Rond 17:30 uur gaan we met een tuk tuk naar de gaths waar iedere avond een ceremonie gehouden wordt. Deze ceremonie is bedoeld om de goden te eren, in aanwezigheid van honderden gelovigen en toeristen.Le voyageur peut y assister en s'asseyant au milieu de la foule colorée ou encore en montant dans une des barques qui stationnent devant les autels où se déroule la cérémonie.

De ghats, de trappen langs de Ganges, die zich over een afstand van zeven kilometer uitstrekken op de linkeroever, behoren tot de meest indrukwekkende bezienswaardigheden van het land. Iedere avond om 19:00 uur op de ghat Dasashvamedh, a lieu la célèbre cérémonie religieuse de Bénarès, animée par plusieurs officiants armés de divers objets religieux, bougeoirs, marmites, éventails de plumes, le tout baignant dans la fumée et l'odeur de cire chaude. vindt de beroemde religieuze ceremonie van Benares plaats, geleid door een aantal mannen, gewapend met verschillende religieuze voorwerpen en kandelaars. Al badend in de rook en de geur van hete wax zitten we in een bootje in het midden van de kleurrijke menigte van vele toeristen en gelovigen ver van het altaar waar de ceremonie plaatsvindt. Het is goed dat er tegenwoordig goed ingezoomd kan worden zodat we toch iets mee krijgen. On y entend à la fois la musique hindi, le bruit des cloches agitées lors des prières et les chants de la population.Overal om ons heen, zien wij de honderden kaarsen zweven in het donker en ook nu laten we ook weer een kaars te water.

Aan het einde van de ceremonie die wordt afgesloten met vuurwerk varen we richting de Manikarnika ghat waar de lijken verbrand worden. Hier worden tot 300 lijken per dag gecremeerd en ook nu is staan er diverse brandstapels in brand. Na enkele minuten verlaten we deze plek en gaan richting onze tuk tuk die ons weer naar het hotel brengt. Onderweg komen we een optocht tegen van een bruiloft met muziek, lichtjes en olifanten, het seizoen om te trouwen is aangebroken. We hebben afgesproken naar het restaurant te gaan waar rundvlees te bestellen is. Het is ergens in een smal straatje op de 3 de etage, we zijn de enige gasten en bezetten direct het hele dakterras. We bestellen een T-bone steak waar we heel veel zin in hebben maar de steak van Ad is niet helemaal zoals deze zou moeten zijn er zat heel veel zeen in, jammer verder was het heerlijk. Terug bij het hotel gaan we nog wat drinken en dan heerlijk naar bed, morgen heel vroeg op.

 

 

Dag 14

 

We moeten weer vroeg op om 5:00 uur vertrekken we naar de Dasaswamedh ghat waar bij zonsopkomst de gebedsrituelen en wassingen te zien zijn. We stappen weer op een bootje en gaan de Ganges op. Het is nog behoorlijk donker maar er zijn al diverse Hindoes zich bezighouden met de rituelen.

Het is een beetje nevelig waardoor je de de sfeer en spirualiteit goed proeft . Het is bij de eerste ghats die we bezoeken niet zo druk maar zodra we bji de Dasaswamedh ghat zijn er meer mensen die in en aan het water staan. De mensen zijn vriendelijk en zwaaien naar ons en trekken zich verder niets van ons aan. We varen door naar de Manikarnika ghat waar de lijkverbrandingen zijn. De meeste brandstapels zijn veranderd in bergen as die naar het water wordt gebracht. In het water staan een paar mannen het goud en andere sieraden wat niet is verbrand er tussen uit te zoeken, een beetje luguber gezicht. Daarna varen we een stuk terug en lopen via de gats naar de plek waar onze tuk tuks staan. Op de muren van de bebouwing aan de ghats staat met strepen aangegeven tot waar de rivier de laatste tientallen jaren is gestegen. Feit is dat door de eeuwen heen de Ganges voordurend bouwwerken aan de rivier heeft ondermijnd, die vervolgens met het eeuwig berustende geduld van de hindoes weer zijn hersteld.

Als we bij de tuk tuks zijn rijden we terug naar het hotel en gaan ontbijten, het is niet erg veel bijzonders maar een stuk toast met jam en natuurlijk koffie gaat er wel in.

Daarna even douchen en even een stukje lopen, bij de bata kopen we voor nog geen 4 euro ieder een paar leren slippers en kopen wat fruit en tomaten aan de overkant van het hotel bij een groente stal.

Dan nemen we een tuk tuk en laten ons naar de ghats brengen. Hier is een oud ziekenhuisje waar je van boven af naar de brandstapels en daarbij behorende rituelen kan kijken. Hier zit een wat oudere vrouw en komt er een vrij jonge man aan die zich voordoet als zijnde priester, hij legt ons het een en ander uit hoe het er aan toe gaat. Verboten ist es, Aufnahmen von den Verbrennungsplätzen zu machen (am Manikarnika Ghat), wo die Leichen der Männer in weiße, die der Frauen in farbige Tücher gewickelt auf den Holzstapel gelegt und verbrannt werden. Het is verboden om foto's van de brandende stapels te nemen wat niet meer als logisch is. Ik moet er niet aan denken dat dit bij ons zou gebeuren dus waarom bij deze mensen wel.

Wenn die Seele den Körper verlassen hat, tragen die männlichen Verwandten den Leichnam auf Bahren durch die engen Gassen zum Fluss. Wanneer de ziel het lichaam verlaat, dragen de mannelijke familieleden het lichaam op brancards door de smalle straatjes naar de rivier. Der älteste Sohn des Verstorbenen hat sich das Haar scheren lassen und kommt in sauberes weißes Tuch gekleidet. De oudste zoon van de overledene heeft zijn haar afgeschoren en is gekleed in schone witte doek. Der Leichnam wird auf den Scheiterhaufen gelegt, einige Sandelholzspäne darauf geworfen, dann zündet der Sohn das Holz an. Het lijk wordt eerst gewassen en daarna op de brandstapel gelegd, de mannen in het wit, de vrouwen in gekleurde doek gewikkeld dan ontsteekt de zoon het hout. Überall auf den Ghats hört man das gesungene Gebet Ram nam satya hain „Gottes Name ist Wahrheit". Omdat hout is erg duur, is er vaak geen volledige verbranding. Daher wird nicht nur Asche in den Fluss gestreut, sondern unterhalb von Varanasi treiben auch nicht vollständig verbrannte Leichenteile. Daarom wordt niet alleen de as verstrooid in de rivier, maar ook niet volledig verbrande lichaamsdelen. Arme mensen zijn niet in staat om hout te kopen, hiervoor zit het wat oudere vrouwtje geld in te zamelen door uit te leggen aan toeristen hoe de rituelen in elkaar steken. Een brandstapel kost zo’n 50 rupee wat wij dan ook doneren. Misschien komt het wel niet bij de arme mensen terecht, en zijn we bedonderd, maar wij voelden ons er goed bij. De lichamen van baby’s, zwangere vrouwen en heilige mannen worden niet verbrand maar worden met een steen midden in de Ganges gegooid. Het is heel indrukwekkend en respectvol hoe zij hier mee omgaan, het lichaam teruggeven aan de 4 elementen Vuur – Aarde - Lucht – Water. Wie India wil leren kennen, moet Varanasi zien, want Varanasi ís India. Maar daarmee is Varanasi ook een geestelijke beproeving voor de comfortabel gesitueerde westerling, voor wie dood en religie vaak nog slechts nissen vormen in een druk en werelds leven.

Na een half uur gaan we weer weg en lopen via de ghats naar de smalle straatjes naar wij denken richting hotel. Onderweg komen we veel rouwstoeten tegen, lopend, op een riksja, in een tuk tuk en zelfs boven op een auto. Sommige mensen leggen een paar honderd km af om aan de Ganges gecremeerd of verstrooid te worden. Als we het idee krijgen toch niet helemaal goed te zitten nemen we een tuk tuk naar ons hotel en rijden door niet al te frisse straatjes naar het hotel. We hadden blijkbaar 1 afslag te vroeg genomen.

Bij het hotel nemen we even wat te drinken en gaan dan op zoek naar een Mac Donald die ergens in de buurt moest zijn. In een nog in aanbouw zijnde winkelcentrum zit Macdonald maar zoals natuurlijk te verwachten alleen kipburgers, maar deze smaakte best. Die elektrischen Krematorien, in denen Einäscherungen ein Zehntel des Preises einer traditionellen Verbrennung kosten, werden von vielen Pilgern gemieden.We lopen nog wat door het moderne winkelcentrum en gaan dan terug en gaan op het dakterras zitten. ’s Avonds gaan we naar het restaurant waar we ook de eerste avond in Varenassi hebben gegeten met Ruud en Bianca, Tiemen en Claudia en Herman en Diane. Later komen ook de andere 3 erbij met Jidd en is het nog even gezellig.

 

 

Dag 15

Vandaag verlaten we Varenasi en ook India en gaan om 7:00 uur rijden. De geschatte reisduur voor vandaag is elf uur over 330 km. Als we iets meer als 1 uur hebben gereden hebben we een aanrijding met de bus. Dit was niet zo heel gek want onze chauffeur leek Niki Lauda wel, regelmatig inhalen terwijl dit eigenlijk niet kon, je werd behoorlijk heen en weer geslingerd in de bus. Als we uiteindelijk achter een stadsbus zitten en deze niet konden inhalen trapt deze op zijn rem en wij er volop achterop. Voorruit eruit en spiegels eraf en konden wij niet verder. Gelukkig stopt er na half uur een andere toeristenbus met Nederlanders waar genoeg ruimte was waar wij ook bij in konden en hebben wij mee kunnen rijden tot aan de grens met Nepal.

Na een lange dag in de bus met maar 1 plasstop onderweg bereiken we de grens waar we, na de douaneformaliteiten, overstappen in een Nepalese bus wat zo wie zo al zou gebeuren want een Indische bus mag niet in Nepal rijden. Na een uur rijden bereiken we het Nepalese plaatsje Lumbini het is inmiddels bijna 21:00 uur. We gaan wat eten en dan heerlijk naar bed morgen weer een behoorlijke trip.

 

Dag 16

Vandaag weer om 7:00 uur vetrekken, ontbijten doen we onderweg, de geschatte reisduur voor vandaag is zeven uur over 286 km. Via een slingerweg tussen steile bergwanden rijden we de spectaculaire Himalaya in naar Pokhara, de enige plaats in de wereld waar de bergen in één keer meer dan zevenduizend meter oprijzen. Vanaf de subtropische vallei waarin Pokhara ligt, rijzen de bergen aan de noordkant vrijwel ononderbroken op tot aan enkele van 's werelds hoogste pieken. Er is waarschijnlijk geen plek ter wereld waar dit wordt geëvenaard. In het midden van dit spektakel van rots, ijs en sneeuw staat de Macchapuchare; met zijn 6993 meter is deze berg slechts een van de lagere toppen aan het firmament, maar door zijn vooruitgeschoven positie, lijkt hij van hieruit het hoogst. Hemelsbreed is het zo'n twintig km naar deze uiterst spitse top die door de Nepalezen wordt aanbeden als goddelijk en desondanks luistert naar de onwelriekende naam 'Fish Tail'. De naam van deze vooraanstaande berg wordt pas duidelijk wanneer je een dag of twee naar het westen loopt. De berg heeft namelijk twee toppen, waardoor het zijaanzicht inderdaad iets van een 'Macchapuchare' ofwel vissenstaart heeft. Ondanks de relatief kleine hoogte is de top nooit bedwongen. Macchapuchare is een van de steilste bergpieken in het Himalaya massief en hij wordt wel eens vergeleken met zijn kleine broertje in de Alpen, de Matterhorn. In de jaren vijftig lukte het een Franse expeditie bijna de top te bereiken, maar in het zicht van de overwinning kregen de Sherpa's het op hun zenuwen en keerden om. Hun angst voor wraak van de goden wanneer mensenvoeten het hoogste punt zouden bezoedelen, werd hen te groot. Sindsdien is het verboden de top te beklimmen. Vroeg in de middag komen we aan in Pokara wat prachtig gelegen is aan een bergmeer, Ons hotel ligt een kleine honderd meter van de winkelstraat en hebben we een kamer bovenin het hotel, het penthouse. Hier hebben we een prachtig uitzicht over het meer zover als we konden kijken en af en toe als de wolken opentrokken een blik konden werpen op de besneeuwde bergtoppen. Als we wat kleren hebben uitgespoeld en te drogen hebben gehangen gaan we op verkenningstocht op zoek naar wat te eten.

We vinden een restaurantje waar ze overheerlijke steaks hebben, biertje erbij en genieten maar. Dan struinen we de winkeltjes wat af. Rond 16:00 uur hebben we een bespreking betreffende de trektocht voor de aankomende 5 dagen. Er wordt verteld wat ons te wachten staat en wat we zeker mee moeten nemen. Daarna gaan we dan ook maar op pad om een muts en handschoenen te kopen, ook een hoestdrankje staat op het boodschappenlijstje want door de smog in India is de keel van Ria aardig gaan irriteren.

’s Avonds willen wij weer naar het restaurantje waar we ’s middags ook hebben gegeten het is niet duur en het eten is goed. Op de hoek van de straat komen we de rest van de groep tegen, en vragen aan ons waar we naar toe gaan. Ze moeten nog wel een muts en zo kopen maar we lopen gezellig mee. Claudia en Tiemen vinden het niet nodig om een muts etc. te kopen, hier krijgen ze later toch wel spijt van.

Met z’n allen gaan we naar het restaurantje en de meesten eten een steak op advies van ons. Het smaakt weer heerlijk en na onze maaltijd lopen we langzaam terug naar het hotel. We pakken onze spullen die we nodig hebben voor de trektocht en de het teveel aan bagage blijft in het hotel in Pokhara achter. Je mag namelijk maar maximaal 7 kilo meegeven aan de dragers (waaronder je slaapzak)

 

 

Dag 17

Vandaag vertrekken we voor de vijfdaagse trektocht door de Himalaya. Gedurende vijf dagen lopen we door de valleien aan de rand van het Annapurna-massief. Vanaf het hoogste punt, Poon Hill, kun we genieten van een adembenemend uitzicht op de pieken van het Annapurna-bergmassief. De route loopt via de dorpjes Tirkedungha (1517 m), Ghorepani (2850 m), Tadapani (2721 m) en Ghandrung (1950 m). Dit zijn de geplande overnachtingplaatsen. Onderweg slapen we in heel eenvoudige onderkomens.

De gemiddelde loopduur per dag is zes uur, maar is ook afhankelijk van ons eigen tempo. We rijden eerst met de bus naar Birethani, het startpunt van de trekking, en wandelen vervolgens naar het dorpje Tirkedungha, waar we overnachten. In Birethani kunnen we nog even plassen en water kopen en beginnen dan aan onze eerste stappen. Eerst door het dorpje en via een hangbrug steken we een snelstomend riviertje over. Het landschap is schitterend, en via een goed te belopen pad vervolgen we onze weg naar boven. Halverwege stoppen we ruim een uur voor de lunch waar we een goed gevulde soep nemen. Daarna lopen we verder  en begint het wat meer te stijgen. tegen 16:00 uur komen we aan in Tirkedungha. Nadat we de slaapzakken hebben geïnstalleerd in ons slaaphok nemen we een welverdiend biertje op het terras waar het al behoorlijk koud begint te worden en we onze muts erbij opzetten. ’s Avonds eten we binnen en gaan op tijd slapen want morgen hebben we de zwaarste dag.

 

Dag 18

Vandaag het tweede traject van de trektocht van Thirkedungha naar Ghorepani en wordt er behoorlijk gestegen via een breed pad dat als een trap is aangelegd. Om 6:00 uur hebben we ontbijt en gaan om 7:00 uur van start. Daisy heeft besloten om met ons tweeën naar boven te gaan de anderen hebben een behoorlijk tempo er in zitten het lijkt zelfs of dat Tiemen en Claudia een wedstrijdje aan het doen zijn. De eerste km valt mee maar dan moeten we de trap met 3280 treden aaneen omhoog. Het begint al snel warm te worden en de zweetdruppels zoeken hun weg naar het absorberende katoen van onze shirts. De paden zijn overal breed genoeg om muilezelkaravanen door te laten, die dan ook met grote getale ons inhalen. De dorpen worden nog even bevoorraad voor dat de winter invalt en ze afgesloten zijn van de buitenwereld. Als we bovenaan de trap zijn is er een klein dorp waar we even lekker gaan zitten en een potje thee drinken, dan gaan we weer verder met nog een paar duizend treden te gaan. Tegen 14:00 uur komen we op de plek waar de anderen al hebben geluncht en Rens en Irene nog aan het eten zijn. Zover lopen we dus niet achter dit terwijl we onderweg nog thee hebben gedronken wat de anderen niet hebben gedaan. We bestellen wat eten en lopen weer verder. Vanuit een dicht bos naderen we tenslotte Ghorepani, tenminste dat dachten we, we moesten nog 2 km lopen en tegen het schemer komen we aan. In totaal hebben we ruim 6000 treden buiten de stijgende paden gehad een stijging vandaag van 1350 meter.  We slapen in een lodge op de pas vlak boven het dorpje (2874 m), waar we een prachtig uitzicht konden hebben op de omliggende Himalaya toppen, maar ook nu was het bewolkt. Binnen staat een enorm grote kachel waar we met ons rug naar het vuur ons kunnen opwarmen. We nemen eerst een welverdiend biertje en gaan dan op zoek naar onze kamer waar we de slaapzakken in gereedheid leggen.

Daarna gaan we eten, nemen nog wat te drinken en gaan tegen 22:00 uur naar bed.

 

Dag 19

Vandaag kunnen we om 5:00 uur opstaan om naar Poon Hill (3193 m)  te klimmen voor het spectaculaire uitzicht op de Dhaulagiri I, Nilgiri, Annapurna I en Annapurna South. Gezien de bewolking gisteren gaan wij niet mee en als we om 6:00 uur wakker worden horen we dat het regent. Diegene die wel naar Poon Hill zijn geweest, kwamen drijfnat beneden en hebben door de bewolking weinig gezien, ze hebben zelfs sneeuw gehad. Vandaag lopen we het derde traject van Ghorepani naar Tadapani. Na het ontbijt vertrekken we om 8:00 uur het is inmiddels gelukkig weer droog en stijgen langzaam door het bos naar een kale bergrug, die op dezelfde hoogte ligt als Poon Hill in het westen. De wolken laten het af en toe , en hebben een mooi uitzicht op de bergen in het noorden en de vlakte in het zuiden. Na het hoogste punt bereikt te hebben in het dorpje Deorali (3300 m), stoppen we voor thee en dalen we steil door een vochtig rododendronwoud naar Banthanti (3103 m). Het pad loopt verder omlaag langs de verticale hellingen, totdat het de bovenloop van de Bhurungdi Khola bereikt. Ook hier nemen we een pauze en gaan hier ook wat eten. Rens en Irene hebben zich inmiddels bij ons aangesloten want Irene heeft moeite met naar beneden lopen. Als we net klaar zijn met eten komt er een enorme kudde schapen uit de bergen die naar lager gelegen gebied worden gebracht in verband met de kou. Als we door de kudde schapen aan de andere kant van een houten brug zijn volgt een korte maar steile klim naar Tadapani (2721 m) door een jungle waarin grote apenkolonies leven. We hebben geluk en zien enkele grijze langstaartaapjes. Tegen 17:00 uur komen we aan in Tadapani waar Tiemen, Claudia, Herman en Diane al binnen zitten met een paar andere toeristen zitten ze aan een tafel met en kachel eronder. Er wordt niet eens wat gezegd als we met z’n vijven binnen komen. Zodra we ons hebben geïnstalleerd in ons kamertje gaan we aan een andere tafel zitten een biertje drinken, gaan daarna even naar buiten het dorp verkennen. Er staan wat kraampjes met souvenirs en natuurlijk mutsen en handschoenen. Tadapani is een aantrekkelijk dorpje dat uitkijkt over de Modi Khola vallei. Vanaf hier heb je als het weer het toelaat het eerste goede uitzicht op de beroemde Macchapuchare, de zetel der goden voor de Nepalezen. Het is inmiddels erg koud geworden en we vragen dan ook om een extra deken die we zeker nog zullen hebben. Als we hebben gegeten gaan we nog even naar buiten daarna sluiten we ons aan bij de rest van de groep. We blijven even zitten en gaan naar bed.

 

Dag 20

Gelukkig hadden we een extra deken het is behoorlijk koud geweest. Tegen 6:00 uur staan we op de zon begint op te komen. Het is buiten kraakhelder en hebben we een prachtig uitzicht op de beroemde Macchapuchare. Na het ontbijt lopen we vandaag het vierde traject van Tadapani naar Ghandrung. We volgen een prachtig, met name dalend pad naar Gandrung (1950 m), met prachtige uitzichten onderweg. We hebben geluk met het weer en zien onderweg prachtige landschappen met op de achtergrond de besneeuwde bergen. We doen rustig aan want zoals eerder vermeld heeft Irene moeite met dalen. We komen door schitterende dorpjes waar we ook stoppen voor een bak thee en ’s middags de lunch.

Als we aankomen waar we gaan lunchen zijn de andere 4 alweer klaar om te vertrekken, ze hebben waarschijnlijk haast. Als we eind van de middag aankomen in Gandrung gaan we lekker met een biertje op het terras bij de rivier zitten, lekker keuvelen. Claudia en Tiemen hadden naar wat we begrepen  van Herman en Diane alle kamers bekeken zodat ze de beste kamer zouden hebben. Ze nemen de kamer boven het gedeelte waar gegeten wordt, dit hadden ze beter niet kunnen doen want omdat het de laatste avond was met de dragers en gidsen zouden we een feestje bouwen na het eten. Claudia en Tiemen gaan zoals iedere avond na het eten direct naar bed. Er wordt gezongen en gedanst maar wij houden het tegen 22:00 uur voor gezien en gaan slapen.

Dag 21

Vandaag het vijfde en laatste traject van Ghandrung naar Pokhara. Het is weer helder en hebben dan ook weer een prachtig uitzicht op de bergen. We wandelen van Ghandrung naar de weg, het is een beetje saai en zetten de pas er behoorlijk in met z’n vijven en zorgen dat we als eerste aankomen in het dorpje Birethani, waar vervoer klaar staat om ons naar Pokhara te rijden. We nemen een fles water en wachten tot iedereen er is en we in de bus kunnen stappen. Als Tiemen en Claudia als laatste het dorp binnen komen lopen ze ons voorbij en als de bus eraan komt zitten al voorin de bus. Het is eigenlijk een zielige vertoning en zorgen ze er zelf voor steeds minder bij de groep te horen.

Eenmaal in het hotel aangekomen lekker douchen en op zoek naar ons restaurantje voor een lekkere hap eten. Daarna struinen we de winkeltjes af op zoek naar wat souvenirs om mee te nemen. ’ s Avonds nog even lekker eten en de rugzakken pakken. Ergens nog een biertje gedronken en toen lekker moe en voldaan naar bed.

 

 

Dag 22

Vandaag zullen we Pokhara verlaten en al vroeg vertrekken we met de bus naar Kathmandu het hart van Nepal en combineert een prachtige natuurlijke omgeving met een waar woud van tempels, kloosters en andere fraai bewerkte gebouwen. Temidden van de vruchtbare rijstvelden die aan alle kanten omgeven worden door bergen rijden we een schitterende weg en wordt er ingehaald op de meest onverantwoordelijke plaatsen. Hoewel het gemotoriseerde verkeer in de vallei inmiddels behoorlijk is toegenomen, voltrekt het dagelijks leven zich er voor een groot deel nog alsof er geen twintigste eeuw bestaat. Een tiental kilometers voordat we de drukke hoofdstad Kathmandu bereiken worden de wegen wat beter maar ook drukker. Ergens in de stad stoppen we en moeten eruit, er is inmiddels een jeep gekomen om ons verder door de smalle straatjes naar ons hotel te brengen waar we eind van de middag aankomen.

Jidd staat al op ons te wachten en eenmaal de rugzakken naar de kamer hebben gebracht nemen we eerst wat te drinken op het terras en gaan daarna naar de winkelstraatjes.

Het is er erg druk met toeristen, de winkeltjes zijn hierop volledig ingericht. Het is ook hoofdzakelijk outdoor kleding die te koop is en nodig is als je de bergen in gaat. Onderweg komen we Rens, Irene en Daisy tegen die ook nog het een en ander willen kopen. We gaan met z’n vijven naar een klein restaurantje om wat te drinken. Om 19:00 uur is afgesproken om met z’n allen wat te gaan eten, we moeten ons nog haasten om op tijd terug te zijn bij het hotel. We lopen weer richting de winkelstraatjes waar ook veel westers georiënteerde restaurantjes zijn. Het eten is heerlijk een lekkere salade vooraf en het hoofdgerecht smaakte ook bijzonder lekker. Daarna lopen wij terug naar het hotel andere van de groep gaan nog even stappen.

 

 

 

Dag 23

We zijn al vroeg op gaan lekker ontbijten en maken ons gereed voor de trip die we vandaag weer gaan ondernemen. Er zijn er 8 van de groep die vandaag een rondvlucht willen gaan maken over de Mount Everest maar het is veel te bewolkt en gaat de vlucht niet door tegen 10:00 uur zijn ze terug. Ria is niet in helemaal in orde de toiletpot is vandaag haar grote vriend en ze blijft dan ook maar in het hotel.  Ad gaat met de rest mee Kathmandu  verkennen, het is een fascinerende stad waar fraaie tempels en oude gebouwen om je aandacht wedijveren met een bruisende kleurrijke bevolking die, vooral in de oude stad, soms lijkt te zijn blijven steken in de Middeleeuwen.

Twee kilometer ten westen van stad staat op een heuvel de grote stoepa van Swayambunath, de schitterende heilige plek van de boeddhisten. Vanwege de vele apen die hier rondhangen wordt deze stoepa ook wel de 'Monkey Temple' genoemd. Een nog grotere stoepa staat wat verder buiten Kathmandu in Bodnath. Op weg hiernaartoe ligt de heiligste plek van de hindoes van het land, Pashupatinath, waar de Nepalezen en ook veel Indiërs baden in het riviertje de Bagmati. Het is ook de beste plaats om gecremeerd te worden en er zijn altijd tientallen sadhoe's, halfnaakte bedelmonniken met woeste kapsels. Tegen 17:00 uur is iedereen weer terug, Ria is inmiddels ook weer wat opgeknapt en aan we maar een wandeling maken door de winkelstraatjes. ’s Avonds hebben we een demonstratie traditioneel Nepalees koken, tijdens de demonstratie wordt de basis van de Nepalese keuken door een kok gedemonstreerd hoe rijst, soepen en verschillende curries, groenten in zuur en verschillende vleesgerechten worden bereid. Er is een af andere Amerikaan die een beetje de avond loopt te verzieken en gaan wij er vandoor we hebben toch niet zo’n honger.

 

Dag 24

We reizen vandaag verder naar het beroemde Chitwan Nationaal Park, 166 km waar we zo’n 5 uur over zullen doen. Chitwan is verreweg het bekendste natuurreservaat van Nepal. Het geniet vooral bekendheid vanwege zijn prachtige afwisselende natuur, een enorme vogelstand en zeker niet in de laatste plaats doordat het een van de belangrijkste gebieden is waar de Indiase neushoorn nog standhoudt. Ook vandaag proberen ze of ze kunnen gaan vliegen maar ook vandaag is er teveel bewolking in de bergen.

Tegen 10:00 uur rijden we weg, het eerste gedeelte rijden we terug over dezelfde weg als waar we op de heenreis naar Kathmandu zijn gereden. Het is inmiddels helder geworden en hebben we onderweg een prachtig uitzicht op de Himalaya. Onderweg wordt er nog even gestopt voor de lunch voordat we linksaf slaan richting Chitwan. Deze weg is schitterend, een snelstomend riviertje wat door het dal stoomt tussen de prachtige heuvels. In het einde van de middag komen we aan en gaan naar de rivier om de zonsondergang te bekijken. Het gebied kent een afwisseling van bladverliezend woud, grasvlakten en langs de vele rivieren, stroompjes en meren subtropisch regenwoud. Deze verscheidenheid aan vegetatie brengt ook de grote variëteit aan diersoorten met zich mee, waaronder bijna 400 soorten vogels en meer dan veertig zoogdieren. Tijgers en panters spreken het meest tot de verbeelding, toch is de kans klein dat je een van deze prachtige beesten te zien krijgt. Ze sluipen weg bij de eerste signalen van menselijke aanwezigheid. Interessanter zijn natuurlijk de grote zoogdieren die wel vaak te zien zijn. Om te beginnen is er de machtige Indiase neushoorn waarvan er naar schatting 450 leven in Chitwan. Deze eenhoornige neushoorn kan een schofthoogte van 1.90 m bereiken en een gewicht van bijna 2500 kg. De dieren zijn meestal alleen, behalve moeders met een kalf. Ze leven voornamelijk in de grote grasvlakten van Chitwan, waar ze grazen. Door de hoogte van het gras, tot vijf meter, zijn ze niet makkelijk te vinden en vaak verraden vogels, die meerijden om insecten van hun huid te pikken, ze het eerst. Op zich zijn de dieren niet gevaarlijk, zeker niet vanaf de rug van een olifant, maar wie gaat wandelen, dient een respectabele afstand in acht te nemen, omdat neushoorns erom bekend staan plotseling te chargeren.
Dan wordt er geroepen dat er neushoorns zitten en rent iedereen naar de plek waar deze gesignaleerd zijn.

Er staat er één in het water met zijn hoorn net boven water een beetje bellen te blazen, totdat er nog een uit het hoge gras tevoorschijn komt. We staan op nog geen 3 meter van deze kolossen als ze door het water beginnen te rennen en worden we gewaarschuwd om ergens anders te gaan staan voordat ze gaan aanvallen. Na enige tijd zijn ze weg en gaan op zoek naar wat te eten wat we vinden direct aan het begin van het dorp. Het eten smaakt redelijk de restjes wordt gevoerd aan de honden die er rondlopen. Dan gaan we terug naar het hotel, nemen daar nog wat te drinken en gaan slapen.

 

Dag 25

 

Vandaag heel vroeg op we gaan per kano de rivier op voor zonsopkomst. Als we bij de rivier aankomen is het nevelig de zon is nog niet op. Als we bij de kano aankomen zien we dat deze achterstevoren ligt en wachten af om de boot in te gaan. Claudia en Tiemen willen zoals altijd voorin zitten en stappen dan ook als eerste in, echter als ze gaan zitten met hun neus naar het water, moeten ze zich omdraaien. Het bevalt

Claudia helemaal niet en wil er weer uit om dan als laatste dus voorin te zitten. Dit was niet meer mogelijk er waren al anderen in de kano gestapt. Morrelend gaat ze zitten en als we de rivier op varen horen we haar alleen maar mopperen. De nevel en inmiddels opkomende zon geeft een mysterieus sfeertje en na enige tijd begint de nevel op te trekken. In de buurt van het water is het vogelleven van Chitwan overweldigend. Reigers en kraanvogels komen in grote aantallen voor, samen met aalscholvers en ibissen. Van de kleinere vogels zijn vooral de fel blauw gekleurde ijsvogels opvallend. Na een uur te hebben gevaren gaan we aan land en lopen door de drogere graslanden op zoek naar neushoorns en tijgers die we dus niet te zien krijgen, wel zien we wat antilopen en een paar apen. Dan lopen we door naar een olifanten opvangcentrum waar heel veel jonge olifanten zijn, hiervan is er zelfs een tweeling wat sporadisch voorkomt bij de olifant. Dan worden we teruggebracht door een jeep naar ons hotel hier ontbijten we wat en gaan naar het dorp. We komen al gauw anderen tegen van de groep en kijken wat winkeltjes en gaan wat eten in een restaurantje. Ze hebben hier patatje oorlog en een slaatje, het is niet te vergelijken met wat we thuis hebben maar zeker de moeite waard. Terug bij het hotel gaan we even lekker in de schaduw zitten en gaan ons nadat we het meeste weer hebben ingepakt even opfrissen. Ook vanavond gaan we in het dorp eten en gaan samen met Herman en Diane op pad. Claudia en Tiemen vragen waar we naar toe gaan maar eerlijk gezegd willen we niet dat ze mee gaan. Iedere keer als we ergens gaan eten is er gezeur over de rekening wat dan ook iedere keer een eeuwigheid duurt voordat ze het snappen. We gaan met z’n vieren dan ook gauw richting dorp. Als we bijna bij het dorp zijn voelen we dat we worden achtervolgt en ja hoor, Claudia en Tiemen zitten ons op de hielen. We zetten het op een rennen en duiken snel een restaurantje in, helaas binnen een minuut staan ook de andere twee boven aan de trap. We verzinnen een smoes dat we hier vanmiddag ook al hadden gezeten en wat anders gaan zoeken en lopen weer naar buiten, Herman en Diane konden niet meer weg en zaten vast aan Claudia en Tiemen. We lopen een stukje terug en gaan bij een hotel dat aan de rivier staat eten. Het smaakt heerlijk en zo lekker rustig even met z’n tweetjes. Als we terug zijn bij het hotel voegen we ons nog even bij de rest die om een kampvuurtje zitten en hier ook hadden gegeten. Na een drankje gaan we naar bed lekker slapen.

 

 

 

Dag 26

Vandaag zullen we Nepal weer verlaten en moeten weer vroeg op, de geschatte reisduur voor vandaag is vier uur over 180 km naar Gorakpur waar we de nachttrein nemen voor een 726 km lange reis in 17 uur naar Delhi. Na het ontbijt vertrekken we met de bus naar de grens met India hier wisselen we de laatste Nepaleese rupee en kopen voor de laatste 10 rupee nog 2 mandarijnen. Lopend gaan we de grens weer over en zien we heel erg veel vrachtwagens met benzine voorbijkomen. In totaal waren het er 28 als hier ook wat mee gebeurt is het hele grensplaatsje verdwenen. We stappen weer over in een Indiase bus en hebben Nikki Lauda weer als chauffeur, hij rijdt nu alleen wel iets rustiger. Onderweg stoppen we nog even voor de lunch en kunnen we wat te eten kopen voor in de trein. Er is niet veel bijzonders om mee te nemen en kopen we een doos toast en crackers we hadden nog wat smeerkaas dus daarmee redden we ons wel.

Tegen 15:00 uur komen we aan in Gorakhpur  vanaf hier nemen we de nachttrein naar Delhi, waar je de volgende ochtend aankomen. Er is haast geboden maar als we eenmaal op het perron zijn hebben we een aantal minuten voor de trein eraan komt. We reizen in een derdeklasse airconditioned slaaptrein, en ook nu proberen we niet bij Claudia en Tiemen te hoeven zitten. Er wordt hier en daar nog geschoven met andere treinreizigers anders zouden we niet bij elkaar in de buurt zijn en als we eenmaal gaan rijden zitten we verdeeld over 2 cabines met 2 zijbedden, in totaal slaap je met 6 personen in 1 compartiment. De hele avond zitten we bij elkaar en iedere stop in een of ander plaatsje stappen we uit om even een trekje van een sigaret te nemen en een beetje frisse lucht op te snuiven. Je moet hierbij wel erg opletten want er wordt niet echt aangegeven dat de trein weer gaat rijden. Een keer moesten we zelfs nog rennen om in te stappen we waren afgeleid door een paar apen. Tegen 22:00 uur maken we ons bed klaar, kruipen er tussen en proberen wat te slapen. Wel met ons gezicht naar het gangpad want tegen de wand liepen aardig wat kakkerlakken.

 

Dag 27

Na een onrustige maar toch goed geslapen nacht zijn we al vroeg wakker en gaan even op het tussenperron staan wachten op een perron waar we er even uit konden. Als dan iedereen wakker is klappen we ons bed weer naar beneden en nemen ons meegenomen toast met smeerkaas. Tegen 10:00 uur bereiken we uiteindelijk het drukke treinstation van Delhi. Jidd zegt tegen ons bij elkaar te blijven maar door deze enorme drukte is het onmogelijk. We wachten dan ook met z’n allen op het beginpunt van het perron totdat iedereen er is. Claudia is weer eens spoorloos zelfs Tiemen is haar kwijt die is er als een haas vandoor gegaan om maar voorin de bus te zitten Ria ziet haar net de uitgang uit lopen. Als de rest dan uiteindelijk bij elkaar is lopen we met z’n allen naar de uitgang waar we nog even op de bus moeten wachten die ons naar het hotel brengt. Ook nu moeten we nog een aardig stukje lopen maar onze bagage gaat in tuk tuks en hoeven deze niet te sjouwen. Er moet door sommigen nog even gepind worden en als dit geregeld is komen we aan bij het hotel. We hebben een zeer luxe kamer, douchen even en gaan een lekker hapje eten bij het inmiddels ons vaste restaurantje. We hebben gehoord dat het erg koud is in Nederland en dat er behoorlijk wat sneeuw is gevallen. We gebruiken de middag dan ook maar om wat warmere kleding te kopen voor als we thuis komen. In ieder geval kopen we een warmere jas die we over onze fleece aan kunnen trekken. Voor ’s avonds hebben we met z’n allen afgesproken om te gaan eten dit omdat dit de laatste avond is dat we met elkaar zijn. Ruud en Bianca moeten morgen iets vroeger op het vliegveld zijn omdat zij naar Spanje vliegen waar ze wonen en kunnen we ook gelijk Jidd zijn fooi geven. Ruud houd een speech wat hij eigenlijk voorleest uit zijn boek en komen we er achter wie hij eigenlijk is.  Voor ons maakt dit geen verschil, maar er zijn natuurlijk altijd mensen die hiervan proberen te profiteren.  Er wordt afgesproken dat ieder voor zich de fooi geeft omdat er al geruchten waren dat een stel maar heel erg weinig zou geven. Achteraf blijkt dit ook zo te zijn en Jidd was erg verdrietig hierover hij voelde zich gewoon beledigd Je kunt dan beter maar niets geven als minder dan de helft waar richtlijnen voor zijn. Wanneer je vind dat iemand niet heeft gepresteerd laat hem in ieder geval in zijn waarde.

 

Dag 28

Onze laatste dag in Delhi gaan we met Ruud, Bianca, Irene, Daisy en Rens naar de Lotus Tempel. Eerst gaan we op zoek naar een behoorlijke bak koffie, maar in de omgeving is hier niets van te vinden of het was nog gesloten. We zoeken 2 tuk tuks die ons naar de Lotus Tempel willen brengen maar eerst langs een goede koffietent gaan.  Al gauw hebben we er 2 gevonden maar zodra we op een van de hoofdbanen zijn stoppen we en gaan we niet verder. Het duurt even voor we 2 andere hebben gevonden voor een vaste prijs. Deze brengen ons naar een goede koffietent en wachten zelfs buiten op ons. Daarna gaan we door naar de Lotus Tempel wat helemaal buiten Delhi ligt lijkt het wel. Het is in ieder geval een heel eind rijden. Na ruim een half uur komen we aan bij de Lotus Tempel een schitterend gebouw die voor alle geloven dient. Binnen mogen er geen foto’s gemaakt worden maar is ook niet de moeite waard de buiten zijde is wel de moeite waard. Als we een en ander op de foto hebben gezet wachten we totdat we allemaal weer bij elkaar zijn. Het wachten is wel leuk want er zijn een hoop Indiërs die met ons op de foto willen en vragen waar we vandaan komen. Er wordt zelfs een groepsfoto gemaakt met alle Indiërs erbij. Op de terugweg naar het drukke Delhi stoppen we nog even bij een paar handycraft shops voor souvenirs en waar wij 2 schilderijen kopen en gaan later nog even op zoek naar koperen bekers voor Ruud en Bianca. Daarna worden we weer afgezet bij een van de winkelstraten vlakbij het hotel. We geven ze buiten de afgesproken prijs nog een behoorlijke fooi, ze hebben hun best gedaan om ons te brengen waar we heen wilden. Wij gaan met Ruud en Bianca ergens eten waar de andere 3 gisteren al waren geweest en zij gaan dan ook verder hun eigen gang. In het restaurantje zijn de obers keurig gekleed in een wit pak met rode tulband en sjerp. Hier kun je alleen tala eten, dit is een grote schaal met bakjes hierin werden allerlei curry’s, groenten gedaan en daarnaast verschillende smaken naan brood. Iedere keer als er wat leeg was werd deze weer gevuld. Het smaakte heerlijk en hebben we  behoorlijk gelachen. Als we bij het hotel terug zijn pakken we onze rugzakken in en gaan nog wat drinken  eten hoefden we niet meer we hebben vanmiddag meer dan genoeg gehad. Rond 20:00 uur worden Ruud en Bianca opgehaald om naar het vliegveld te gaan en zwaaien ze uit. We gaan nog wat drinken en nemen toch nog een klein hapje te eten. Om 23:00 uur gaan we richting vliegveld en komen tegen 24:00 uur aan we wachten met z’n allen op 1 stel na die hebben weer haast, misschien dat ze wel voorin het vliegtuig willen zitten. Eenmaal bij de incheckbalie zien we dat we vertraging hebben en ook Ruud en Bianca hebben vertraging, misschien zien we ze nog wel. Als we aan de beurt zijn om in te checken horen we dat we onze aansluitende vlucht naar Amsterdam niet zullen halen en dat we in London zullen moeten overnachten. In Londen zouden we hier meer over horen. Als alles is geregeld gaan we achter de douane maar wat rondlopen we hebben de tijd en gaan op zoek naar Ruud en Bianca maar de waren inmiddels toch wel aan boord van het vliegtuig.

Tegen 3:30 uur gaan we uiteindelijk de lucht in.

 

Dag 29

Als we landen in Londen ligt er behoorlijk wat sneeuw wat we ook al hadden gezien boven Duitsland en Nederland. Als we eenmaal met het treintje naar de hoofdterminal zijn gereden en boven zijn lopen we naar de balie van Britisch Airway Claudia en Tiemen lopen weer als gewoonlijk een andere kant op richting douane en zien ze dan ook nooit meer. Zij wilden hun grote bagage hebben Wij tweeën, Rens, de twee meiden en de Belgen wachten tot we iemand te spreken krijgen van Britisch Airways en voor ons het hotel regelt. Als we onze vouchers hebben voor de bus en het hotel begeven we ons naar de uitgang. Ook hebben we een voucher gekregen voor de vlucht van morgen. Het is behoorlijk koud en we zijn blij dat we een jas hebben gekocht. Na een ½ uur rijden komen we aan bij het hotel waar we direct inchecken en de kleine dagrugzakken op de kamer neerzetten. Voor de lunch en diner hebben we bonnen gekregen en gaan dan ook maar eerst even wat eten en drinken. We zitten gezellig met z’n allen bij elkaar en houden in de gaten of Claudia en Tiemen ook nog komen. Iedere keer als er een bus aankomt houden we in de gaten maar ze stappen uit geen enkele bus. We hebben de grootste lol hierover en zitten te verzinnen waar ze op het vliegveld met hun complete bagage liggen te slapen op de grond. We komen erachter dat we niet met z’n allen tegelijk vliegen maar zijn verdeeld over 3 vliegtuigen. Wij vliegen samen met Rens die op een of andere duistere manier aan ons gekoppeld is, dit was ook al op de heenvlucht het geval toen we van te voren wilden inchecken. ’s Middags gaan we nog even liggen en lekker even douchen en spreken af om ’s avonds met z’n allen te eten. Dit was niet zo bijzonder maar de magen zijn weer gevuld, daarna nemen we nog wat te drinken en nemen we afscheid van de Belgen die we niet meer zullen zien.

 

Dag 30

Om 4:00 uur opstaan want om 4:30 uur worden we opgehaald voor het vliegveld de 2 meiden zijn ook opgestaan om ons uit te zwaaien. Op het vliegveld checken we in en gaan naar een koffietent waar we koffie drinken want dit was nog niet mogelijk in het hotel. Alle ponden worden bij elkaar gelegd zodat we ieder 2 bakken koffie konden nemen. Uiteindelijk zijn we zo aan het dralen dat we nog moeten rennen om ons vliegtuig te halen we hadden de verkeerde tijd in ons hoofd. Maar ook nu hebben we enige vertraging het schijnt overal behoorlijk te sneeuwen. Als we eindelijk in de lucht zijn en de landing al hebben ingezet gaan we 5 minuten voordat we landen weer omhoog en maakt het vliegtuig een scherpe bocht naar rechts.

We kunnen niet landen en moeten uitwijken naar Brussel het blijkt enorm te sneeuwen in Amsterdam en kunnen e de start en landingbanen niet schoon krijgen. Na ongeveer 45 minuten landen we in Brussel waar we ergens achteraf neergezet worden. We kunnen er niet uit en moeten blijven zitten maar krijgen toch als lunch een of andere muffin. Sommige passagiers beginnen te schelden en te tieren wat dit voor onzin allemaal is en willen eruit. Ze nemen dan wel een ander vliegtuig of gaan wel met de trein, wat ook geen zin heeft want ook andere vliegtuigen kunnen niet landen op Schiphol en de treinen rijden ook niet. Na enig soebatten met de kapitein kunnen sommige mensen er op eigen risico eruit. De rust keert terug in het vliegtuig en wordt er drinken uitgedeeld. We krijgen nu toch de kans om te lopen en een frisse neus te halen bij de openstaande deur. We staan hier zolang dat op een gegeven moment ook de drankvoorraad op is en er alleen nog water is te krijgen. Uiteindelijk na 5 uur hier op het vliegveld te hebben gestaan krijgen we te horen dat we kunnen gaan, de vleugels moeten eerst ijsvrij gemaakt worden en dan kunnen we vertrekken. Echter als 1 vleugel schoon is begeeft het apparaat het en moet er een andere gehaald worden als dan ook het 2de vleugel schoon is, is de eerste alweer bevroren. Uiteindelijk na 6 uur Brussel vertrekken we naar Schiphol waar we om 18:30 uur aankomen. De bagage is er snel en gaan we op zoek naar Rens zijn vader en broer. We nemen afscheid van elkaar en gaan naar buiten wachten op het busje die ons naar Hoofddorp brengt waar onze auto staat. Hier staat ons een verassing te wachten, er ligt maar heel weinig sneeuw op de auto even afvegen en klaar. Later blijkt dat collega’s van Ria de auto ijs en sneeuw vrij hadden gemaakt en er alleen sneeuw van zaterdag op lag. Rond 20:30 zijn we thuis 36 uur later als verwacht.